Ляр’ен (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ляр’ен
FC Lorient.png
Поўная назва Football Club Lorient-Bretagne Sud
Заснаваны 1926
Горад Ляр’ен, Францыя
Стадыён Стад дзю Мустуар
Умяшчальнасьць: 18 500
Прэзыдэнт Ляік Фэры[d]
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Ліга 1
 · 2021—2022 16 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Трэція колеры
Афіцыйны сайт

«Ляр’ен» (па-француску: Football Club Lorient-Bretagne Sud) — францускі футбольны клюб з гораду Ляр’ену. Клюб быў заснаваны ў 1926 годзе. Уладальнік Кубка Францыі (2002), фіналісты Кубка лігі Францыі, Супэркубка Францыі. «Ляр’ен» праводзіць свае хатнія матчы на ​​стадыёне «Стад дзю Мустуар», разьмешчаным у межах гораду.

«Ляр’ен» доўгі час выступаў у ніжэйшых лігах францускага чэмпіянату пакуль у 1998 годзе не атрымаў павышэньне ў Лігу 1. Да гэтага часу «Ляр’ен» большую частку сваёй гісторыі быў аматарскім клюбам. Найвышэйшым дасягненьнем клюбу ёсьць перамога ў Кубку Францыі ў 2002 годзе, калі ў фінале быў пераможана «Бастыя» зь лікам 1:0.

У «Ляр’ене» сваю кар’еру пачыналі ці набіраліся першапачатковага вопуты такія вядомыя гульцы, як то Ляран Касэльні, Андрэ-П’ер Жыньяк, Мікаэль Сыяні, Кевін Гамэйро, Карым Зыяні, Бакары Канэ й Сэйду Кейта. Гулец нацыянальнай зборнай Францыі Яан Гуркюф, сын галоўнага трэнэра, пачынаў сваю кар’еру ў клюбе. У апошнія гады клюб мае добрую рэпутацыю ўнутры краіны дзякуючы якасьці гульні клюбу й даўні давер трэнэру Крыстыяну Гуркюфу, які высока цэніцца ў Францыі як добры тактык, нягледзячы на сваю малую вядомасьць за мяжой[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Ляр’ен» быў заснаваны 2 красавіка 1926 году. Клюб быў утвораны мадам Цюсар і ейным сынам Жазэфам. Клюб першапачаткова меў аматарскі статус, а першым трэнэрам каманды быў чэхаславацкі спэцыяліст Ёзэф Локай. У 1929 годзе «Ляр’ен» атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Захаду (франц. Champions de l'Ouest), што дало магчымасьць клюбу выступаць у Ганаровай лізе рэгіёну Брэтань (франц. Division d'Honneur). У 1932 годзе «Ляр’ен» стаў чэмпіёнам гэтай лігі, паўтарыўшы гэты ж вынік праз чатыры гады. Пачатак Другой сусьветнай вайны абмежаваў узьлёт клюбу, некалькі гульцоў якога былі адпраўлены на вайну.

Пасьля вайны, Антуан Цюсар, унук мадам, што зьяўляецца заснавальніцай клюбу, далучыўся да каманды ў якасьці гульца з намерам аднаўленьня клюбу ў гонар сваёй бабулі. «Ляр’ен» зноўку пачаў гуляць у Ганаровай лізе. Антуан стаў першым гульцом клюбу, які быў прызваны да нацыянальнай зборнай Францыі. У 1954 годзе ён разам са зборнай удзельнічаў у кваліфікацыйных гульнях да чэмпіянату сьвету 1954 году. «Ляр’ен» хутка акрыяў і ў 1948 годзе перайшоў у аматарскі чэмпіянат Францыі. Клюб правёў два гады ў лізе пакуль ня вылецеў зноўку ў Ганаровы легіён. У 1957 годзе «Ляр’ен» зноўку прасунуўся ў аматарскі чэмпіянат, аднак камандзе перашкаджаў дрэнны фінансавы стан. Клюб, шукаючы спонсараў, імкнуўся стаць прафэсійным. У 1967 годзе «Ляр’ен» атрымаў павышэньне да трэцяй лігі чэмпіянату Францыі.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 17 верасьня 2022 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Італіі Бр Віта Манонэ 1988
2 Сьцяг Бразыліі Аб Ігар Сылва 1996
3 Сьцяг Тунісу Аб Мантасар Тальбі 1998
4 Сьцяг Францыі Аб Крысьлен Матсыма (ар. Манака) 2002
6 Сьцяг Францыі ПА Ляран Абэржэль (капітан) 1993
7 Сьцяг Кот-д’Івуару Нап Стэфан Дыяра 1998
8 Сьцяг Нігерыі ПА Бонке Інасэнт 1996
9 Сьцяг Малі Нап Ібраіма Канэ 1999
10 Сьцяг Францыі ПА Энзо Лё Фэ 2000
11 Сьцяг Буркіна-Фасо Нап Данго Ўатара 2002
12 Сьцяг Камэруну Аб Дарлін Янгва 2000
13 Сьцяг Нігерыі Нап Тэрэм Мофі 1999
15 Сьцяг Францыі Аб Жульен Ляпорт 1993
17 Сьцяг Францыі ПА Кентэн Буагар 1997
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
18 Сьцяг Кот-д’Івуару ПА Бамо Мэйтэ 2001
20 Сьцяг Францыі Аб Самюэль Лярык 2000
21 Сьцяг Францыі ПА Жульен Пансо 2000
22 Сьцяг Францыі Нап Яан Катлен 2002
24 Сьцяг Дэмакратычнай Рэспублікі Конга Аб Жэдэон Калюлю 1997
25 Сьцяг Францыі Аб Вэнсан Лё Гоф 1989
27 Сьцяг Аўстрыі Нап Адрыян Грбіч 1996
34 Сьцяг Францыі Аб Максім Вакер 1998
37 Сьцяг Францыі ПА Тэо Лё Бры 2002
38 Сьцяг Швайцарыі Бр Івон Мваго 1994
70 Сьцяг Францыі ПА Адыль Аўшыш 2002
77 Сьцяг Францыі Бр Тэдзі Бартуш 1997
Сьцяг Францыі Нап Сырынэ Дукурэ 2002

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]