Ляр’ен (футбольны клюб)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ляр’ен
FC Lorient.png
Поўная назва Football Club Lorient-Bretagne Sud
Заснаваны 1926
Горад Ляр’ен, Францыя
Стадыён Стад дзю Мустуар
Умяшчальнасьць: 18 500
Прэзыдэнт Ляік Фэры
Галоўны трэнэр Крыстоф Пэлісье
Чэмпіянат Ліга 1
 · 2020—2021 16 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Ляр’ен» (па-француску: Football Club Lorient-Bretagne Sud) — францускі футбольны клюб з гораду Ляр’ену. Клюб быў заснаваны ў 1926 годзе. Уладальнік Кубка Францыі (2002), фіналісты Кубка лігі Францыі, Супэркубка Францыі. «Ляр’ен» праводзіць свае хатнія матчы на ​​стадыёне «Стад дзю Мустуар», разьмешчаным у межах гораду.

«Ляр’ен» доўгі час выступаў у ніжэйшых лігах францускага чэмпіянату пакуль у 1998 годзе не атрымаў павышэньне ў Лігу 1. Да гэтага часу «Ляр’ен» большую частку сваёй гісторыі быў аматарскім клюбам. Найвышэйшым дасягненьнем клюбу ёсьць перамога ў Кубку Францыі ў 2002 годзе, калі ў фінале быў пераможана «Бастыя» зь лікам 1:0.

У «Ляр’ене» сваю кар’еру пачыналі ці набіраліся першапачатковага вопуты такія вядомыя гульцы, як то Ляран Касэльні, Андрэ-П’ер Жыньяк, Мікаэль Сыяні, Кевін Гамэйро, Карым Зыяні, Бакары Канэ й Сэйду Кейта. Гулец нацыянальнай зборнай Францыі Яан Гуркюф, сын галоўнага трэнэра, пачынаў сваю кар’еру ў клюбе. У апошнія гады клюб мае добрую рэпутацыю ўнутры краіны дзякуючы якасьці гульні клюбу й даўні давер трэнэру Крыстыяну Гуркюфу, які высока цэніцца ў Францыі як добры тактык, нягледзячы на сваю малую вядомасьць за мяжой[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Ляр’ен» быў заснаваны 2 красавіка 1926 году. Клюб быў утвораны мадам Цюсар і ейным сынам Жазэфам. Клюб першапачаткова меў аматарскі статус, а першым трэнэрам каманды быў чэхаславацкі спэцыяліст Ёзэф Локай. У 1929 годзе «Ляр’ен» атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Захаду (франц. Champions de l'Ouest), што дало магчымасьць клюбу выступаць у Ганаровай лізе рэгіёну Брэтань (франц. Division d'Honneur). У 1932 годзе «Ляр’ен» стаў чэмпіёнам гэтай лігі, паўтарыўшы гэты ж вынік праз чатыры гады. Пачатак Другой сусьветнай вайны абмежаваў узьлёт клюбу, некалькі гульцоў якога былі адпраўлены на вайну.

Пасьля вайны, Антуан Цюсар, унук мадам, што зьяўляецца заснавальніцай клюбу, далучыўся да каманды ў якасьці гульца з намерам аднаўленьня клюбу ў гонар сваёй бабулі. «Ляр’ен» зноўку пачаў гуляць у Ганаровай лізе. Антуан стаў першым гульцом клюбу, які быў прызваны да нацыянальнай зборнай Францыі. У 1954 годзе ён разам са зборнай удзельнічаў у кваліфікацыйных гульнях да чэмпіянату сьвету 1954 году. «Ляр’ен» хутка акрыяў і ў 1948 годзе перайшоў у аматарскі чэмпіянат Францыі. Клюб правёў два гады ў лізе пакуль ня вылецеў зноўку ў Ганаровы легіён. У 1957 годзе «Ляр’ен» зноўку прасунуўся ў аматарскі чэмпіянат, аднак камандзе перашкаджаў дрэнны фінансавы стан. Клюб, шукаючы спонсараў, імкнуўся стаць прафэсійным. У 1967 годзе «Ляр’ен» атрымаў павышэньне да трэцяй лігі чэмпіянату Францыі.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 10 верасьня 2021 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Францыі Бр Мат’ё Дрэер 1989
2 Сьцяг Бразыліі Аб Ігар Сылва 1996
3 Сьцяг Нямеччыны Аб Морыц Енц 1999
4 Сьцяг Францыі Аб Лярыс Муёкалё 2001
5 Сьцяг Мадагаскару Аб Тама Фантэн 1991
6 Сьцяг Францыі ПА Ляран Абэржэль 1993
7 Сьцяг Кот-д’Івуару Нап Стэфан Дыяра 1998
10 Сьцяг Францыі ПА Энзо Лё Фэ 2000
11 Сьцяг Францыі ПА Кентэн Буагар 1997
13 Сьцяг Нігерыі Нап Тэрэм Мофі 1999
14 Сьцяг Францыі Аб Жэром Эрго 1986
15 Сьцяг Францыі Аб Жульен Ляпорт 1993
16 Сьцяг Францыі Бр Тэдзі Бартуш 1997
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
17 Сьцяг Францыі Аб Убулян Мэндэс 1998
18 Сьцяг Францыі ПА Фаб’ен Лемуан (капітан) 1987
20 Сьцяг Францыі Аб Самюэль Лярык 2000
21 Сьцяг Мадагаскару Аб Жэрэмі Марэль 1984
23 Сьцяг Францыі ПА Тама Манкандзюі 1991
25 Сьцяг Францыі Аб Вэнсан Лё Гоф 1989
27 Сьцяг Аўстрыі Нап Адрыян Грбіч 1996
28 Сьцяг Францыі Нап Арман Ляр’ентэ 1998
30 Сьцяг Францыі Бр Поль Нардзі 1994
31 Сьцяг Францыі ПА Рэдван Бурле 2003
34 Сьцяг Францыі ПА Малямэн Думбуя 2000
36 Сьцяг Францыі Аб Лео Пэтро 1997
40 Сьцяг Францыі Бр Тама Кален 1998

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]