Дубічы Царкоўныя

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Дубічы Царкоўныя
польск. Dubicze Cerkiewne
Дубічы Царкоўныя
Першыя згадкі: 1568
Былая назва: Żarywiec
Мясцовая назва: Dúbičy Cerkóvny
Краіна: Польшча
Ваяводзтва: Падляскае
Павет: Гайнаўскі
Гміна: Дубічы Царкоўныя
Насельніцтва: 270 чал. (2006)
Часавы пас: UTC+1
летні час: UTC+2
Паштовы індэкс: 17-204
Геаграфічныя каардынаты: 52°38′57″ пн. ш. 23°26′33″ у. д. / 52.64917° пн. ш. 23.4425° у. д. / 52.64917; 23.4425Каардынаты: 52°38′57″ пн. ш. 23°26′33″ у. д. / 52.64917° пн. ш. 23.4425° у. д. / 52.64917; 23.4425
Дубічы Царкоўныя на мапе Польшчы
Дубічы Царкоўныя
Дубічы Царкоўныя
Дубічы Царкоўныя
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Ду́бічы Царко́ўныя (па-польску: Dubicze Cerkiewne, па-падляску: Dúbičy Cerkóvny) — вёска ва ўсходняй Польшчы, цэнтар гміны ў Гайнаўскім павеце Падляскага ваяводзтва. Жыхары вёскі — этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам[1].

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вёска ўпершыню ўспамінаецца ў 1568 годзе, калі кароль Жыгімонт Аўгуст перадаў падкамораму дарагічынскаму Станіславу Хондзынскаму воласьць кляшчэляўскую — 6 вёсак, якія раней прыналежалі бельскаму стараству. Вёска Дубічы Царкоўныя разьмяшчалася на ўсход ад сёньняшняга месца ва ўрочышчы Бахматы, на гасьцінцы зь Бельску ў Камянец. У 17 ст. вёска пасьля вялікага пажару была перанесеная ў новае месца. У ліпені 1944 г. падчас савецка-нямецкіх баёў Дубічы былі цалкам спаленыя. Парафіяльная Пакроўская царква была адбудаваная толькі ў 1948 г., а ў 1954 г. была створаная гміна Дубічы Царкоўныя.

Рэлігійнае жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вёска заселеная галоўным чынам праваслаўнымі. Сярод іншых веравызнаньняў сустракаюцца тут баптысты, пяцідзясятнікі і толькі невялікая колькасьць каталікоў.

Выбітныя землякі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Дубічы Царкоўныясховішча мультымэдыйных матэрыялаў


Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Прыклады аўдыязапісаў гаворкі вёскі.(пол.) Праверана 24 лютага 2014 г.