Ян Чыквін

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку





Ян Чыквін
па-польску: Jan Czykwin
Род дзейнасьці паэт, гісторык літаратуры, перакладнік
Дата нараджэньня 18 траўня 1940 (78 гадоў)
Месца нараджэньня Дубічы Царкоўныя, Гайнаўскі павет
Грамадзянства Польшча
Узнагароды
Golden Medal for Merit to Culture

Ян Чыквін (па-польску: Jan Czykwin; нарадзіўся 18 траўня 1940, Дубічы Царкоўныя, Гайнаўскі павет, цяпер Падляскае ваяводзтва, Польшча) — беларускі паэт, які жыве ў Польшчы, гісторык беларускае й расейскае літаратуры, перакладнік, доктар гуманітарных навукаў, прафэсар, грамадзкі дзеяч. Скончыў русыстыку ў Варшаўскім Унівэрсытэце ў 1964. Ад 1969 навуковы супрацоўнік філіі Варшаўскага Ўнівэрсытэту ў Беластоку, у 19851997 — Варшаўскага Ўнівэрсытэту, ад 1998 — Беластоцкага Ўнівэрсытэту. Пачаў друкаваацца ў 1957 на старонках «Нівы». Ад 1969 сябар Польскага таварыства русыстаў, ад 1970 — Саюзу польскіх пісьменьнікаў, ад 1991 — Міжнароднае асацыяцыі беларусыстаў, ад 1996 — беларускага ПЭН-цэнтру. Ад 1989 прэзыдэнт Беларускага Літаратурнага Таварыства «Белавежа», ад 1990 рэдактар выдавецкае сэрыі "Бібліятэка Беларускага Літаратурнага аб’яднаньня «Белавежа», ад 1998 — часопісу «Тэрмапілы».

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У перакладзе на польскую мову выйшлі зборнікі:

  • «На парозе сьвету» («Na progu świata») (1983, Варшава)
  • «Сонечнае спляценьне» («Splot słoneczny») (1988, Ольштын)
  • «Адпачынак ля ссохлае крыніцы» (1996)

Манаграфіі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Афанасій Фет: гістарычна-літаратурнае дасьледаваньне» (1984,па-польску)
  • «Далёкія й блізкія. Беларускія пісьменьнікі замежжа» (1997)