Вясна (цэнтар)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
«Вясна»
Дата ўтварэньня 26 красавіка 1996 (25 гадоў таму)
Тып праваабарончае
Юрыдычны статус грамадзкае аб’яднаньне
Мэта спрыяньне павазе да правоў чалавека
Штаб-кватэра вул. Мяржынскага, д. 8, кв. 26[1]
Месцазнаходжаньне Менск
Дзейнічае ў рэгіёнах Беларусь
Сяброўства Асамблея няўрадавых дэмакратычных арганізацыяў Беларусі, Беларускі дом правоў чалавека (Летува), Эўрапейская сетка арганізацыяў назіраньня за выбарамі (Чарнагорыя), Міжнародны саюз лігаў правоў чалавека (Францыя)[2]
Афіцыйныя мовы беларуская
Старшыня Алесь Бяляцкі
Кіроўны орган Рада
Зьвязаныя кампаніі «Чалавек у нядолі» (Чэхія)
Колькасьць валянтэраў 200 чалавек (2021 год)
Сайт spring96.org
Колішняя назва «Вясна-96» (да 15 чэрвеня 1999 году)

«Вясна́» — праваабарончы цэнтар Беларусі, створаны ў красавіку 1996 году пад назвай «Вясна-96».

Ад 15 чэрвеня 1999 году грамадзкае аб’яднаньне носіць сучасную назву. На 2021 год налічвала каля 200 сябраў ва ўсіх 6 абласьцях Беларусі[2]. Аддзяленьні дзейнічалі ў 16 гарадах, у тым ліку ва ўсіх абласных цэнтрах: Бабруйск (Сяргей Лацінскі), Баранавічы (Аляксандар Вайцешык і Сяргей Гоўша), Барысаў (Алег Мацкевіч), Берасьце (Уладзімер Малей), Бяроза (Тамара Шчапёткіна і Сяргей Русецкі), Віцебск (Леанід Сьвецік), Ворша (Ігар Казьмерчак), Гомель, Горадня (Віктар Сазонаў і Ўладзімер Хільмановіч), Магілёў (Аляксей Колчын і Барыс Бухель), Мазыр (Уладзімер Целяпун), Маладэчна (Алесь Капуцкі), Наваполацак (Зьміцер Салаўёў), Рэчыца (Валер Пуціцкі, Мікола Пытлеў і Андрэй Мядзьведзеў), Смаргонь (Алесь Дзергачоў) і Шацілавічы (Алена Масьлюкова)[3].

Задачы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Задачамі цэнтру ёсьць:

  • дапамога ў прававой абароне грамадзянаў;
  • вывучэньне грамадзкай супольнасьці;
  • пашырэньне грамадазнаўчых ведаў;
  • прававая адукацыя грамадзянаў;
  • падтрымка праваабарончай дзейнасьці;
  • спрыяньне культурнаму адраджэньню дзяржавы.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Спосабамі дзейнасьці цэнтру ёсьць:

  • збор зьвестак аб грамадзянскай супольнасьці;
  • правядзеньне нарадаў і чытаньняў;
  • ладжаньне грамадазнаўчых дасьледаваньняў, агляду забесьпячэньня правоў чалавека і спрыяньне выкананьню міжнародных дамоваў аб правах чалавека;
  • выпуск і распаўсюд праваабарончых выданьняў;
  • падтрымка сувязяў з урадавымі, грамадзкімі, гаспадарчымі, навуковымі і навучальнымі ўстановамі;
  • прававая дапамога пры звароце асобаў.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Ад заснаваньня ў 1996 годзе пасаду старшыні займае Алесь Бяляцкі. У сваім меркаваньні ад 24 чэрвеня 2007 году Камітэт па правах чалавека ААН палічыў касаваньне ўліку цэнтру Вярхоўным судом Беларусі 28 кастрычніка 2003 году супярэчным пункту 1 артыкула 22 Міжнароднага пакту аб грамадзянскіх і палітычных правах[4]. У 2008 годзе Правабарончы цэнтар «Вясна» пачаў браць удзел у кампаніі «Праваабаронцы за свабодныя выбары». Пазьней «Вясна» стала ладзіць кампаніі «За вызваленьне палітычных вязьняў», «Бяз права на расправу» (аб катаваньнях), «Маніторынг адміністратыўнага перасьледу», «Маніторынг месцаў прымусовага ўтрыманьня» і «Праваабаронцы супраць сьмяротнага пакараньня». Таксама на Радыё «Рацыя» сталі весьці перадачу «Вясна». Восеньню 2020 году арганізацыя ды Алесь Бяляцкі сталі ляўрэатамі прэміі «За правільны лад жыцьця»(uk)[5]. У ліпені 2021 году цэнтар быў узнагароджаны прэміяю ймя Марыён Дэнгоф(de)[6].

У перыяд зь верасня 2020 па студзень 2021 году былі арыштаваныя актывісты «Вясны»: Марфа Рабкова, Леанід Судаленка, Тацьцяна Ласіца, Андрэй Чапюк[7]. Прызнаныя палітычнымі вязьнямі, яны атрымалі прэмію «Чалавек чалавеку»(en), узнагароду ў галіне правоў чалавека, за 2020 год[8]. У рамках пагрому грамадзкіх арганізацыяў(be) у ліпені 2021 былі абшуканы Цэнтар і памяшканьні праваабаронцаў, затрыманыя амаль усе прадстаўнікі «Вясны», якія на той момант былі ў Беларусі, у тым ліку Алесь Бяляцкі[9][10]. Арыштаваныя па справах, заведзеных па артыкулах 342 («арганізацыя й падрыхтоўка да масавых беспарадкаў») і 243 («ухіленьне ад сплаты падаткаў») КК, актывісты, былі прызнаны палітычнымі вязьнямі[9][10][11].

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ У Менску адкрыўся новы офіс ПЦ «Вясна» // Прэс-цэнтар «Хартыі’97», 1 красавіка 2013 г. Праверана 28 ліпеня 2021 г.
  2. ^ а б Дзейнасьць і гісторыя // Праваабарончы цэнтар «Вясна», 2021 г. Праверана 28 ліпеня 2021 г.
  3. ^ Кантакты праваабаронцаў у Менску і рэгіёнах // Праваабарончы цэнтар «Вясна», 20 ліпеня 2011 г. Праверана 28 ліпеня 2021 г.
  4. ^ Сяргей Салаўёў (14 жніўня 2009) Усё лепшае — скаціне Факты. Новы часПраверана 10 сакавіка 2012 г.
  5. ^ 2020 Announcement – Press Release rightlivelihoodaward.org. The Right Livelihood Foundation (2020-10-01). Праверана 2020-10-01 г.
  6. ^ 20.000 Euro für Gerhart Baum und Wjasna(ням.). Börsenblatt(de) (2021-07-26). Праверана 2021-07-28 г. Архіўная копія ад 2021-07-26 г.
  7. ^ THE HOMO HOMINI AWARD FOR 2020 WILL BE PRESENTED TO MARFA RABKOVA, ANDREI CHAPIUK, LEANID SUDALENKA AND TATSIANA LASITSA(анг.). Чалавек у нядолі(en) (2021-04-27). Праверана 2021-07-28 г. Архіўная копія ад 2021-07-28 г.
  8. ^ Belarusian Human Rights Defenders Awarded With Homo Homini Prize(анг.) naviny.by. Хартыя’97 (2021-05-11). Праверана 2021-07-28 г. Архіўная копія ад 2021-05-14 г.
  9. ^ а б «Нагнятаньне страху і банальная помста». Праваабаронцы камэнтуюць рэпрэсіі апошніх дзён. Радыё Свабода (2021-07-16). Праверана 2021-07-28 г.
  10. ^ а б Беларусь: Руководителей Правозащитного центра "Весна" держат в СИЗО. Потребуйте от властей освободить их!(рас.). Міжнародная амністыя (2021-07-22). Праверана 2021-07-28 г.
  11. ^ Затрыманых праваабаронцаў і актывістаў прызналі палівязнямі. Эўрапейскае радыё для Беларусі (2021-07-15). Праверана 2021-07-28 г. Архіўная копія ад 2021-07-15 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]