Селяховічы
| Селяховічы | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Берасьцейская |
| Раён | Камянецкі |
| Сельсавет | Войскі |
| Першыя згадкі | 19 стагодзьдзе |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 52°24′32″ пн. ш. 23°40′06″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 49 чал. (2010) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 1631 |
| Паштовы індэкс | 225066[1] |
| СААТА | 1240813111 |
| Нумарны знак | 1 |
| Селяховічы на мапе Беларусі ±   Селяховічы | |
Селяхо́вічы[2] (па-расейску: Селяховичи) — вёска ў Камянецкім раёне Берасьцейскай вобласьці, на правым беразе ракі Крывуля, за 1 км на поўдзень ад аўтадарогі Высокае — Кобрынь (Р102), за 12 км на захад ад Камянцу, за 49 км на поўнач ад Берасьця, за 21 км на ўсход ад чыгуначнай станцыі Высока-Літоўск на лініі Берасьце — Беласток. Уваходзіць у Войскі сельсавет.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- сярэдзіна XIX ст.: вёска ў Берасьцейскім павеце Гарадзенскай губэрні Расейскай імпэрыі. Адносілася да маёнтку Яленка, уласнасьць Магільніцкага.
- 1857: паводле 10-й рэвізіі ў вёсцы 234 рэвіскія душы.
- з 1860-х: у Войскай воласьці таго ж павету і губэрні Расейскай імпэрыі.
- 1890: Селяховіцкая сельская грамада мела больш за 500 дзесяцінаў зямельных угодзьдзяў.
- 1897: паводле перапісу ў вёсцы 57 двароў, 350 жыхароў, перасоўная школа граматы, хлебазапасная крама, 2 ветраныя млыны, 3 кузьні.
- 1905: 434 жыхары.
- 1921: у выніку Польска-савецкай вайны ў складзе Польшчы.
- 1923: у Войскай гміне Берасьцейскага павету Палескага ваяводзтва, 40 двароў, 165 жыхароў.
- 1939: у выніку Пакту Молатава-Рыбентропа у складзе Берасьцейскай вобласьці БССР.
- 1940: у складзе Войскага сельсавету Камянецкага раёну Берасьцейскай вобласьці, у вёсцы 66 двароў, 318 жыхароў, пачатковая школа.
- 1941—1945: у 2-ю Сусьветную вайну на франтах загінулі і прапалі бязь зьвестак 9 вяскоўцаў.
- 1948: у пачатковай школе 53 вучні.
- 1950: 67 гаспадарак, 208 жыхароў, арганізаваны калгас імя Панамарэнкі.
- 1954: у Агародніцкім сельсавеце.
- 1964: зноў у Войскім сельсавеце.
- 1970: 231 жыхар, у калгасе «Беларусь».
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 2010 год — 49 жыхароў
- 2005 год — 66 жыхароў, 33 двары[3]
- 1999 год — 69 жыхароў
Інфраструктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]У складзе калектыўнага сялянскага аб’яднаньня «Колас». Працуе крама.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Белпошта (рас.)
- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Менск: Тэхналогія, 2010. — 319 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf, djvu, online) С. 165
- ↑ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 4. Кн. 2. — Менск, 2007. С. 84
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 4, кн. 2. Брэсцкая вобласць / рэдкал.: Г.П. Пашкоў (дырэктар) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2007. — 608 с.: іл. ISBN 978-985-11-0388-7. С. 84.