Мікіта Найдзёнаў

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мікіта Найдзёнаў
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 12 ліпеня 1990 (30 гадоў)
Пінск, Берасьцейская вобласьць, Беларуская ССР, СССР
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці радыёвядоўца
Гады творчасьці зь 2007-га
Жанр паэзія
Мова беларуская
Дэбют 2007 год («Дні беларускай і швэдзкай паэзіі» ў Пінску)
Прэміі Пераможца «Дзён беларускай і швэдзкай паэзіі» (2007), «Залаты апостраф» (2015) у намінацыі «Дэбют»
Узнагароды

Мікі́та Найдзё́наў (нар. 1990, Пінск, Берасьцейская вобласьць, цяпер Беларусь) — беларускі паэт і музыка.

Аўтар песень для ўласных музычных праектаў і для іншых выканаўцаў. У 2007 годзе стаў пераможцам Адкрытага моладзевага конкурсу «Дні беларускай і швэдзкай паэзіі» ў Пінску (Берасьцейская вобласьць). У 2015 — уладальнік прэміі «Залаты апостраф» у намінацыі «Дэбют» за найлепшую публікацыю вершаў у часопісе «Дзеяслоў». У 2015 годзе выдаў зборнік 60 вершаў «Разьвітанцы». Да 2017 году быў сьпеваком гурту «Хурма». У 2018 годзе заснаваў музычнае шоў «СамШазам»[1].

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў сям’і расейца, але гадаваўся бяз бацькі. Па зьней, у сьнежні 2016 году прысьвяціў песьню «Люк, я твой тата» адсутнасьці бацькі ў сваім выхаваньні[2]. Навучаўся ў школе № 14 Пінска (Берасьцейская вобласьць)[3]. У дзяцінстве маці аддала Мікіту Найдзёнава ў музычную школу № 2 на гітару[4]. У 2007 годзе перамог на «Днях беларускай і швэдзкай паэзіі» ў Пінску і ў якасьці ўзнагароды падарожнічаў у Швэцыю. У 2008 годзе паступіў у Інстытут журналістыкі БДУ, які скончыў у 2013 годзе[5]. У 19 гадоў пачаў пісаць на беларускай і слухаць песьні па-беларуску, бо зацікавіўся беларускай літаратурай[4]. Пазьней у красавіку 2017 году Мікіта Найдзёнаў адзначаў: «Зь Някляева практычна для мяне пачыналася беларуская паэзія, ды і беларускае слова наогул»[6]. У 2013 годзе паступіў у магістратуру БДУ. У 2014 годзе ўладкаваўся вядоўцам на Радыё «Беларусь». Адначасна быў лідэрам музычнага гурта «Хурма»[5]. Назву гурта ўтварылі ад скароту імёнаў першых удзельнікаў — Харытон, Уладзімер, Раман, Мікіта і Андрэй[7]. У 2015 годзе паступіў у асьпірантуру БДУ[7].

Працаваў вядоўцам радыёшоў «Бульбагіт» на Менскай хвалі. 2 сакавіка 2018 году адзначыў: «Апошнія некалькі гадоў жыву фактычна тым, што працую сонграйтэрам для розных артыстаў. Магу нават сказаць, што паволі беларусізую нашу эстраду»[8]. Адначасна працаваў вядоўцам перадачы «Бульбагіт» на радыё «Менская хваля»[9].

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 16 гадоў пачаў пісаць песьні і выступіў гітарыстам з гуртом «Чубіньё» на Дні моладзі ў Пінску[4]. У 2007 годзе 17-гадовым юнаком перамог на «Днях беларускай і швэдзкай паэзіі», якія ладзіліся ў Пінску[5]. 15 верасьня 2013 году выступіў з акустычнай праграмай «Упасьці» ў Нацыянальным мастацкім музэі Рэспублікі Беларусь з нагоды Дня гораду[10]. 12 ліпеня 2013 году ў перадачы «Наша раніца» на «Агульнанацыянальным тэлебачаньні» паведаміў, што адну зь ягоных песьняў сталі ставіць на 20 радыёстанцыях Расеі, а таксама на адной радыёстанцыі Чыкага ў ЗША[11]. У 2013 годзе яго музычны гурт «Хурма» атрымаў галоўную ўзнагароду фэсту «Такія пернікі» і перамог на «Песьні году», якую ладзіць «Агульнанацыянальнае тэлебачаньне», у намінацыі «Беларускамоўны гіт». 3 сьнежня 2013 году гурт «Хурма» стаў пераможцам 1-га туру відэачарту «Тузіна гітоў» з кліпам «Давай на раз, два, тры»[12].

У студзені 2014 году ўпершыню разьмясьціў нізку вершаў у часопісе «Маладосьць»[5]. 14 лютага 2014 году абнародаваў свае вершы ў газэце «Літаратура і мастацтва»[13]. 24 лютага 2014 году чэмпіёнка 14-га Сусьветнага чэмпіянату па вакале Дыяна Громава прадставіла 1-ю беларускамоўную песьню «Адкажы» на верш Найдзёнава[14]. 28 траўня 2014 году ў клюбе «Піраты» прадставіў сваю песьню «Птушка» ў складзе гурта «Хурма»[15]. 28 траўня 2014 году сьпявак Зьміцер Нікановіч прадставіў у 16-м аўдыёчарце «Тузіна гітоў» песьню «Ніколі», якую напісаў Найдзёнаў[16]. Пагатоў, Нікановіч перамог з гэтай песьняй у 17-м аўдыёчарце «Тузіна гітоў»[17]. 6 жніўня 2014 году гурт «Хурма» прадставіў відэакліп на песьню «Хопіць ламаць камэдыю», якой Мікіта Найдзёнаў зьняўся са сьпявачкай Верай Зьверавай. Пастаўношчыкам кліпу выступіў Рыгор Пасрэднік[18]. У лістападзе 2014 году дэбютная нізка вершаў выйшла ў часопісе «Дзеяслоў»[19]. У лютым 2015 году выдаў 2-ю нізку вершаў у часопісе «Маладосьць»[7].

9 лютага 2015 году 24-гадовым маладзёнам атрымаў прэмію «Залаты апостраф» у намінацыі «Дэбют» за вершы ў часопісе «Дзеяслоў». Пры ўручэньні ўзнагароду адзначыў: «Больш за ўсё ў мяне стаіць пытаньне на тэму каханьня. Гэтым я натхняюся»[20]. 19 сакавіка 2015 году прадставіў альбом «Рэпіт» з гуртом «Хурма» ў менскім клюбе «Джэк»[21]. 16 траўня 2015 году выступіў на 15-м фэстывалі «Маладзечна» ў якасьці лідэра гурта «Хурма». Увечары адыграў з гуртом у Дзяржаўным літаратурным музэі Янкі Купалы ў Менску. Цягам больш як гадавой падрыхтоўкі гурт запісаў 9 зь 10 песьняў да альбому «Рэпіт», 8 зь якіх былі новымі. За папярэднія 3 гады ў гурце «Хурма» зьмянілася больш за 10 музыкаў. У склад гурта ўваходзілі басіст Максім Ганціеўскі, бубнач Зьміцер Рынейскі, сьпявак Аляксей Куляшоў і нязьменны гітарыст Яўген Кунічкін. Асноўную частку вершаў Найдзёнаў запісваў на тэлефон у Менскім мэтро[4]. 22 чэрвеня 2015 году Дзьмітры Нікановіч прадставіў у відэачарце «Тузіна гітоў» кліп на песьню «Ключы», якую напісаў Найдзёнаў[22]. У ліпені 2015 году абнародаваў у часопісе «Дзеяслоў» чарговую нізку вершаў[23]. 19 кастрычніка 2015 году анансаваў выхад музычнага альбому «Рэпіт» гурта «Хурма» ў перадачы «Добрай раніцы, Беларусь!» на тэлеканале «Беларусь 1»[24]. 27 лістапада 2015 году ў складзе гурта «Хурма» прадставіў альбом «Рэпіт» у сталічнай «Пляцоўцы хол»[25].

Увосень 2015 году выдаў зборнік 60 вершаў «Разьвітанцы», большасьць старонак якога прысьвяціў каханьню. У рыфмах прыбягаў да складаных, скразных сугуччаў, а таксама шырока карыстаўся алюзіямі і мэтафарамі[26]. У студзені 2016 году зьмясьціў нізку вершаў у часопісе «Маладосьць»[27]. 23 сакавіка 2016 году на верш Найдзёнава «За табой» Вольга Сацюк і Зьміцер Нікановіч выканалі кавэр італьянскай песьні Эраса Рамацоці і Шэр «Больш чым можаш» (італ. «Più Che Puoi»). Мікіта Найдзёнаў напісаў верш для конкурсу «Засьпявай 3.0» у намінацыі «Беларускі пераклад»[28]. У траўні 2016 году паведаміў: «рыхтуем новую песьню на верш з «Разьвітанцаў», на якую будзем здымаць прыгожы кліп. Пра саму кнігу «Разьвітанцы» Недаверкаў адзначыў: «тут тое самае яркае і сасьпелае, што са мной адбывалася цягам 3-х гадоў, ранейшага няма. А наконт вокладкі — гэта буцінанка, зробленая Надзеяй Букай. Называецца «Не губляйце галавы». Калі шчыра, то і цюльпаны, якія «не схаваю ў кватэры», і танцы, і разьвітаньне — усё ў гэтым вобразе». Урэшце паэт анансаваў: «Хутка можна будзе набыць электронную і аўдыёвэрсію зборніка ва ўсіх найбуйнейшых інтэрнэт-крамах і праз сайт kniharnia.by»[29]. 26 верасьня 2016 году фонд «Вяртаньне» і партал «Тузін гітоў» абралі Мікіту Найдзёнава пераможцам конкурсу «Засьпявай 3.0» у намінацыі «Замежны пераклад» за кавэр гіта Эраса Рамацоці[30]. 6 сьнежня 2016 году выйшаў відэакліп на песьню «Люк, я твой тата», якую Найдзёнаў прысьвяціў адсутнасьці бацькі ў сваім гадаваньні. Галоўную ролю ў кліпе рэжысэра Арцёма Лобача выканаў магілёўскі хлопчык Іван Клімовіч[2].

На чэрвень 2018 году напісаў 20 песьняў. 12 чэрвеня 2018 году згадаў: «Са мной упершыню засьпявалі па-беларуску Юзары, «Лайтсаўнд», «Нутэкі», Аляксей Грос. «Наві» сьпявалі мой беларускі пераклад песьні “1944” Джамалы. Зараз гурт «Безь Білета» рыхтуе кавэр на Эда Шырана ў маім перакладзе»[9]. 16 лютага 2019 году ў Вялейцы адбыўся «Сьпеўны сход», падчас якога ансамбль «Адэліта» мясцовай школы мастацтваў выканаў песьні ангельскага гурта «Бітлз» у перакладзе на беларускую Мікіты Найдзёнава[31]. Агулам Найдзёнаў пераклаў 16 песьняў «Бітлз»[32]. 24 сакавіка 2019 году выступіў са сваімі вершамі ў грамадзкай залі сабору Кірылы Тураўскага ў Нью-Ёрку (ЗША) з нагоды сьвяткаваньня Дня Волі[33]. 11 жніўня 2019 году на 4-м «А-фэсьце» ў Лошыцкім парку Менску прадставіў музычную віктарыну «Сам-Шазам» па адгадваньні мэлёдыі на падставе яе ўрыўку[34]. 28 лютага 2020 году дуэт «Вэл» выканаў на беларускім адборы на «Эўрабачаньне» песьню «Да відна», якую напісаў Найдзёнаў[35]. З гэтай песьняй «Вэл» перамог на нацыяльным адборы[36].

У траўні 2020 году Ганна Шаркунова і Зьміцер Вайцюшкевіч засьпявалі кавэр на песьню Лэдзі Гагі і Брэдлі Купэра «Плыткі» (анг. «Shаllоw»). Тэкст для кавэру напісаў Найдзёнаў[37]. 14 студзеня 2021 году Зьміцер Вайцюшкевіч прадставіў кліп на песьню «Неверагоднасьць», верш якой напісаў Найдзёнаў[38].

Крытыка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

16 траўня 2016 году паэт Андрэй Хадановіч у якасьці журы конкурсу «Засьпявай 3.0» выказаў захапленьне песьняй «За табой», напісанай Найдзёнавым: «у аўтара перакладу Мікіты Найдзёнава з калегамі выйшаў шыкоўны прадукт — хоць зараз запускай на беларускую эстраду і ўсе айчынныя тэлеканалы»[39]. 25 траўня кіраўнік фонду «Вяртаньне» Павал Бераговіч таксама пагадзіўся: «Канечне, цяжка змагацца ў намінацыі «Замежны пераклад» з амаль бездакорным трыё Дзьмітрыя Нікановіча, Вольгі Сацюк і Мікіты Найдзёнава»[40].

Кніга[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ http://samshzm.com/
  2. ^ а б Шчымлівая гісторыя ад Мікіты Найдзёнава // Партал «Тузін гітоў», 24 жніўня 2017 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  3. ^ Мікіта Найдзёнаў. Мая Радзіма // «Маладэчанскае тэлебачаньне», 28 студзеня 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  4. ^ а б в г Марыя Войцік. На лініі каханьня: інтэлегентны рок // Літаратура і мастацтва : газэта. — 17 красавіка 2015. — № 15 (4815). — С. 15. — ISSN 0024-4686.
  5. ^ а б в г Мікіта Найдзёнаў. А варыянт заўжды адзіны, калі ў радок кладуцца ямбы // Маладосьць : часопіс. — Студзень 2014. — № 1 (722). — С. 13—15. — ISSN 0131-2308.
  6. ^ Мікіта Найдзёнаў: зь Някляева для мяне пачыналася беларуская паэзія // Газэта «Новы час», 13 красавіка 2017 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  7. ^ а б в Мікіта Найдзёнаў. Бліжэй да раніцы // Маладосьць. — Люты 2015. — № 2 (735). — С. 27-29.
  8. ^ Давыдзенка. 7 маладых паэтаў і паэтак Беларусі // Інтэрнэт-часопіс «34mag», 2 сакавіка 2018 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  9. ^ а б Марта Мартынюк. Мікіта Найдзёнаў: «Баюся пераўтварыцца ў машыну па напісаньні песень» // Партал «Нататнік», 12 чэрвеня 2018 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  10. ^ Тацяна Шымук. Адсьвяткуем Дзень горада ў Мастацкім // Літаратура і мастацтва : газэта. — 13 верасьня 2013. — № 36 (4734). — С. 2. — ISSN 0024-4686.
  11. ^ «Хурма» на АНТ // Гурт «Хурма», 12 ліпеня 2013 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  12. ^ «Сам галасую за сябе і раю іншым» // «Тузін гітоў», 3 сьнежня 2013 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  13. ^ Мікіта Найдзёнаў. Марока // Літаратура і мастацтва. — 14 лютага 2014. — № 7 (4756). — С. 4.
  14. ^ Беларускамоўны дэбют Дыяны Громавай // «Тузін гітоў», 24 лютага 2014 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  15. ^ «Хурма» на АНТ: «Гэта жарт, а не пратэст» // «Тузін гітоў», 6 траўня 2014 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  16. ^ Дзьмітры Нікановіч. Мова трэндова // «Тузін гітоў», 28 траўня 2014 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  17. ^ Пераможцу «Тузіна гітоў» Дзьмітрыя Нікановіча ўпадабаў Канстанцін Мэладзэ // «Тузін гітоў», 30 чэрвеня 2014 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  18. ^ «Хурма» зьняла «таннае амэрыканскае порна» // «Тузін гітоў», 6 жніўня 2014 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  19. ^ Мікіта Найдзёнаў. Гэтага не зразумее ніхто апроч // Дзеяслоў : часопіс. — Лістапад-сьнежань 2014. — № 6 (73). — С. 173—178.
  20. ^ Сяргей Сацюк. Ляўрэат «Залатога апострафа» Мікіта Найдзёнаў: Калі ты пішаш — гэта праўда — ты ня можаш не пісаць // БелаПАН, 10 лютага 2015 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  21. ^ Ганна Грыбцова. Гурт «Хурма» зьмяніў вобраз // «Тузін гітоў», 17 сакавіка 2015 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  22. ^ Гісторыя правінцыйнага рамантыка ад Дзьмітрыя Нікановіча // «Тузін гітоў», 22 чэрвеня 2015 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  23. ^ Мікіта Найдзёнаў. Не яго дзэн // Дзеяслоў. — Ліпень-жнівень 2015. — № 4 (77). — С. 92-105.
  24. ^ «Добрай раніцы, Беларусь!». Гурт «Хурма» // Гурт «Хурма», 19 кастрычніка 2015 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  25. ^ Мікалай Янкойць. «Адразутак» лідэра «Хурмы»: Ядвіга Паплаўская, Гвэн Стэфані і Ксенія Сітнік. Сэкс не прапаноўваць // Партал «Куку», 27 лістапада 2015 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  26. ^ Мікіта Найдзёнаў. Развітанцы: Вершы // Саюз беларускіх пісьменьнікаў, 21 студзеня 2016 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  27. ^ Мікіта Найдзёнаў. Салёныя сны // Маладосьць. — Студзень 2016. — № 1 (746). — С. 44-53.
  28. ^ Мікіта Недаверкаў. Мікіта Найдзёнаў, Вольга Сацюк і Дзіма Нікановіч выканалі гіт Эраса Рамацоці па-беларуску // Газэта «Наша ніва», 23 сакавіка 2016 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  29. ^ Выбітныя // Маладосьць. — Травень 2016. — № 5 (750). — С. 4-10.
  30. ^ Названыя пераможцы «Засьпявай 3.0» // Фонд «Вяртаньне», 26 верасьня 2016 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  31. ^ Іван Мікалаеў, партал «Млын». У Вялейцы гіты «Бітлз» прагучалі па-беларуску // Прэс-цэнтар «Хартыя’97», 17 лютага 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  32. ^ Натальля Казей. «Бітлз па-беларуску»: гіты легендарнага брытанскага гурта загучалі на матчынай мове // «Агульнанацыянальнае тэлебачаньне», 23 лютага 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  33. ^ Імпрэза да Дня Волі 2019 // Беларуска-амэрыканскае задзіночаньне, 20 сакавіка 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  34. ^ Вікторыя Целяшук. На А-фэсьце ў Менску зладзілі модны паказ і накармілі ўсіх мясам ды музыкай // Газэта «Зьвязда», 12 жніўня 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  35. ^ Вікторыя Целяшук. Дванаццаць на адну: хто прадставіць Беларусь на «Эўрабачаньні—2020» // Газэта «Зьвязда», 26 жніўня 2019 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  36. ^ Яўгенія Шыцько. «ЛіМ»-люстэрка // Літаратура і мастацтва. — 6 сакавіка 2020. — № 9 (5065). — С. 3.
  37. ^ Надзея Кудрэйка. Ганна Шаркунова: «Калі мяне называюць эстрадай, я крыўджуся» // Культура : газэта. — 16 траўня 2020. — № 20 (1459).
  38. ^ Гераіня жаночага маршу пратэсту зьнялася ў кліпе «Неверагоднасьць» да песьні Вайцюшкевіча // Радыё «Свабода», 14 студзеня 2021 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  39. ^ Андрэй Хадановіч. «Кантакт музыкі з паэзіяй адбыўся» // «Тузін гітоў», 16 траўня 2016 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.
  40. ^ Павал Бераговіч. «Інтанаваньне перадусім» // «Тузін гітоў», 25 траўня 2016 г. Праверана 21 студзеня 2021 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]