Кувэйт (горад)
| Кувэйт па-арабску: الكويت | |||
| Населены пункт | |||
 | |||
| |||
| Краіна | Кувэйт | ||
|---|---|---|---|
| Першыя згадкі | XVII стагодзьдзе | ||
| Дата заснаваньня | 1752 | ||
| Геаграфія | |||
| Плошча | 200 км² | ||
| Вышыня НУМ | 16 м[1] | ||
| Часавы пас | |||
| Каардынаты | 29°22′ пн. ш. 47°58′ у. д.HGЯO | ||
| Насельніцтва | |||
| Колькасьць | 96 100 чал. | ||
| Этнахаронімы | Kuvajturbano | ||
| Кувэйт на мапе Кувэйту   Кувэйт | |||
Кувэ́йт (па-арабску: الكويت) — сталіца і самы вялікі горад Кувэйту, насельніцтва 96 100 чалавек (з прыгарадамі болей за 2 млн чалавек).
Горад узьнік на месцы партугальскай крэпасьці XVI стагодзьдзя, у 1710 годзе гэтае месца было заселена эмігрантамі з тэрыторыяў сёньняшняй Саудаўскай Арабіі. У пачатку 60-х гг. ХХ стагодзьдзя, тут было толькі невялікае паселішча. Але дзякуючы здабычы нафты, горад вельмі хутка пераўтварыўся ў сучасную сталіцу краіны.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]З XVIII стагодзьдзя горад быў цэнтрам шэйхства Кувэйт, якое з XVI стагодзьдзя ўваходзіла ў склад Асманскай імпэрыі, а ў 1899 годзе, перайшоўшага пад пратэктарат Вялікабрытаніі. Выяўленыя радовішчы нафты на тэрыторыі краіны, спрыялі хуткаму эканамічнаму разьвіцьцю Кувэйту, аднак асноўны прыбытак ад нафтаздабычы адыходзіў за мяжу. Гэта выклікала незадаволенасьць ня толькі працоўных, але і мясцовых уладароў. 19 чэрвеня 1961 году ў сталіцы краіны паміж урадам Вялікабрытаніі і эмірам Кувэйту Абдалах ас-Сабахам было падпісана пагадненьне аб ануляваньні пагадненьня 1899 году. Кувэйт атрымаў незалежнасьць. У 1990 годзе горад апынуўся ў зоне ірацкай акупацыі, і быў вызвалены толькі ў лютым 1991 году.
Горад разьмешчаны на ўзьбярэжжы заліву Кувэйт — адзінага глыбокага порта на заходнім узьбярэжжы Пэрсыдзкай затокі.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Кувэйт (горад) — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў