Фрэнсіс Макдорманд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Фрэнсіс Макдорманд
Frances McDormand 2015 (cropped).jpg
Дата нараджэньня 23 чэрвеня 1957(1957-06-23)[1][2][3][…] (65 гадоў)
Месца нараджэньня
Месца вучобы
Занятак кінаакторка, характарная акторка, тэатральная акторка, тэлеактор, акторка агучваньня, акторка, прадусарка, тэлепрадусар
Узнагароды

прэмія Акадэміі за найлепшую жаночую ролю[d] (1996)

прэмія «Тоні» за найлепшую жаночую ролю ў п’есе[d] (2011)

прэмія BAFTA за найлепшую галоўную жаночую ролю[d] (2018)

прэмія «Залаты Глёбус» за найлепшую жаночую ролю — драма

Незалежны дух[d] (1997)

прэмія Гільдыі кінаактораў ЗША[d] (1997)

прэмія Акадэміі за найлепшую жаночую ролю[d] (2018)

прэмія «Залаты Глёбус» за найлепшую жаночую ролю другога пляну

прайм-таймавая прэмія «Эмі» за найлепшую жаночую ролю ў мінісэрыяле ці фільме[d] (2015)

прэмія Акадэміі за найлепшую жаночую ролю[d] (2021)

прэмія «Драма Дэск» за найлепшую жаночую ролю ў п’есе[d]

IMDb ID nm0000531

Фрэ́нсіс Макдорманд (па-ангельску: Frances McDormand; нарадзілася 23 чэрвеня 1957 году) — амэрыканская акторка і прадусарка. Макдорманд атрымала мноства ўзнагародаў, у тым ліку дзьве прэміі «Оскар», дзьве прэміі «Эмі» і «Тоні», прэміі BAFTA, «Залаты Глёбус» ды іншых. Яна ёсьць адной зь нешматлікіх выканаўцаў, якія дасягнулі «Патройнай кароны акторскага майстэрства».

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Акторка была народжаная Гібсан-Сіці ў штаце Іліной пад імём Сынтыя Сьміт[5]. Калі ёй было ўсяго паўтара гады яна была ўдачкаваная сям’ёй Макдорманд, атрымаўшы імя Фрэнсіс. Адукацыю атрымала ў Бэтані каледжы і Ельскім унівэрсытэце. У маладосьці выступала на сцэне ў тэатры, а ў 1984 годзе пабралася шлюбам з Джоэлам Коэнам, які пачаў здымаць яе ў сваіх фільмах. Макдорманд дэбютавала на Брадўэі ў драме «Абудзіся і сьпявай!». У 1984 годзе яна атрымала намінацыю на прэмію «Тоні» за найлепшую жаночую ролю за ролю Стэлы Кавальскі ў спэктаклі 1988 году «Трамвай „Жаданьне“».

Аторка зьнялася ў шэрагу фільмаў братоў Коэн, у тым ліку «Проста кроў» (1984), «Выхоўваючы Арызону» (1987), «Фарга» (1996), «Чалавек, якога не было» (2001), «Пасьля чытаньня спаліць» (2008) і «Авэ, Цэзар!» (2016). За ролю Мардж Гандэрсан у фільме «Фарга» Макдорманд атрымала прэмію «Оскар» за найлепшую жаночую ролю. Сярод іншых ейных значных роляў у кіно былі выступы ў фільмах «Місысыпі ў агні» (1988), «Амаль знакаміты» (2000) і «Паўночная краіна» (2005). За ўсе ролі ў гэтых фільмах акторка была намінаваная на прэмію «Оскар» за найлепшую жаночую ролю другога пляну. У 2017 годзе яна выканала ролю загартаванай жанчыны, якая шукае справядлівасьці пасьля забойства ейнае дачкі, у крымінальна-драматычным фільме «Тры білборды па-за межамі Эбінга, Мізуры», за якую Макдорманд атрымала другую прэмію «Оскар» за найлепшую жаночую ролю[6], а таксама прэмію «Залаты Глёбус»[7]. У 2020 годзе яна зьнялася ў незалежным драматычным фільме «Зямля качоўнікаў», за што атрымала адзіндушнае ўхваленьне з боку крытыкаў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]