Алівія дэ Гэвілэнд

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Алівія дэ Гэвілэнд
Olivia de Havilland Publicity Photo 1938.jpg
Дата нараджэньня 1 ліпеня 1916(1916-07-01)[1][2][3][4][5][6][7]
Месца нараджэньня Токіё, Японская імпэрыя[8][9]
Дата сьмерці 26 ліпеня 2020(2020-07-26)[10][9] (104 гады)
Месца сьмерці Парыж, Францыя[9]
Грамадзянства ЗША
ЗША
ЗША[11]
Занятак сцэнарыстка, тэлеактор і тэатральная акторка
Бацька Ліліян Фантэйн[7][12]
Маці Ліліян Фантэйн[7][12]
Дзеці Жызэль Галянт[7] і Бэнджамін Брыгз Гудрыч[7][12]
Узнагароды
IMDb ID nm0000014
Сайт http://oliviadehavilland.net
Подпіс Olivia de Havilland Signature.png

Алівія дэ Гэвілэнд (па-ангельску: Olivia Mary de Havilland; 1 чэрвеня 1916, Токіё25 ліпеня 2020, Парыж[13]) — англа-амэрыканская акторка, адна з самых папулярных і запатрабаваных галівудзкіх акторак 1930-х і 1940-х гадоў, уладальніца двух Оскараў за лепшую жаночую ролю (1947, 1950). Яна найбольш вядомая сваімі ролямі ў фільмах «Прыгоды Робіна Гуда" (1938), «Зьнесеныя ветрам» (1939), «Спадчыньніца» (1949) і «Цішэй, цішэй, дарагая Шарлота» (1964).

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзілася ў Токіё, дзе яе бацька выкладаў у брытанскім каледжы. Яе маці Ліліян Аўгуста Рюз, была тэатральнай актрысай, вядомай публіцы пад псэўданімам Ліліян Фантэйн, а бацька, Уолтар Огастас дэ Гэвілэнд, брытанскім адвакатам. Пасьля разводу бацькоў яна разам з маці і сястрой пераехала ў Каліфорнію.

Яе акторская кар'ера стартавала ў пачатку 1930-х гадоў. Дэбютнай для Алівіі стала роля Гэрміі ў пастаноўцы «Сон у летнюю ноч», якая была паказаная ў знакамітым тэатры Галівуд-Боўл ў Лос-Анджэлесе. Усё ж ў 1935 годзе яна прамяняла тэатральную кар'еру на кіно. Прапанову першага кантракту атрымала ў 18 гадоў ад студыі Warner Brothers. Сярод яе раньніх фільмаў такія прыгодніцкія стужкі, як «Адысэя капітана Блада» (1935), «Атака лёгкай кавалерыі» (1936), «Прыгоды Робін Гуда" (1938). У 1930-я гады здымалася ў асноўным у пары з Эрал Флін.

За гады прафэсійнай кар'еры Алівія дэ Гэвілэнд заваявала дзьве прэміі «Оскар» за фільмы «Кожнаму сваё» (1946) і «Спадчыньніца» (1949), двойчы станавілася ляўрэаткай прэміі «Залаты глёбус». На Галівудзкай алеі ў Лос-Анджэлесе ёсьць яе зорка. Апошняй карцінай, у якой зьнялася дэ Гэвілэнд, стала карціна «Пяты мушкетэр» (1979).

Памерла ў сьне ў сваім доме ў Парыжы.

Барацьба за правы актораў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дзякуючы сваёй зьнешнасьці акторка атрымлівала рамантычныя ролі, нягледзячы на імкненьне да больш складаных акторскіх задач. Яе расчараваньне прывяло да таго, што яна падала ў суд на кампанію Warner Bros. у 1943 годзе, калі студыя хацела пакінуць яе на кантракце пасьля яго заканчэньня, сьцьвярджаючы, што яна павінна прапрацаваць яшчэ паўгода з прычыны адмоў ад роляў. Апэляцыйны суд у Каліфорніі вынес пастанову на яе карысьць, пастанавіўшы, што студыя ня можа працягваць кантракт бяз згоды выканаўцы. Рашэньне суду дагэтуль неафіцыйна называецца «законам дэ Гэвілэнд».

Прэміі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Encyclopædia Britannica
  2. ^ SNAC — 2010.
  3. ^ Internet Broadway Database — 2000.
  4. ^ FemBio: Банк данных о выдающихся женщинах, Frauerdatenbank
  5. ^ Discogs — 2000.
  6. ^ Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  7. ^ а б в г д Lundy D. R. The Peerage
  8. ^ Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #140438254 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  9. ^ а б в Godeau M. Olivia de Havilland, légende du cinéma hollywoodien, est morte — 2020.
  10. ^ Le temps a emporté Olivia de Havilland, morte à l'âge de 104 ans
  11. ^ https://www.huffingtonpost.fr/entry/kirk-douglas-nest-pas-le-dernier-monstre-sacre-dhollywood-olivia-de-havilland-est-toujours-la_fr_5e3bceb8c5b6b70886fa416b
  12. ^ а б в Kindred Britain
  13. ^ Памерла акторка, якая сыграла Мэлані ў «Зьнесеных ветрам». Ёй было 104 гады, Радыё Свабода, 27-07-2020