Перайсьці да зьместу

Свалегед (імя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Паходжаньне
Мова(-ы) германскія
Утворанае ад Swala + Geda
Іншыя формы
Варыянт(ы) Сьвелегат
Зьвязаныя артыкулы
якія пачынаюцца з «Свалегед»

Свалегед (Сьвелегат) — мужчынскае імя.

Асноўны артыкул: Імёны ліцьвінаў

Свала (Swala) і Геда (Geda) — імёны германскага паходжаньня[1][2]. Іменная аснова свал- паходзіць ад германскага swal 'полымя'[3], а аснова -гед- (-гад-, -гід-) (імёны ліцьвінаў Гедзень, Гедвін, Гедмонт; германскія імёны Gedenus, Gedovin, Gadamundus) — ад старагерманскага gidd- 'пыхлівы, ганарысты', ісьляндзкага geð 'нораў, тэмпэрамэнт'[4] або гоцкага gadiliggs 'сваяк, родзіч'[5]. Такім парадкам, імя Свалегед азначае «пышнае полымя»[6]. Адзначалася старажытнае германскае імя Swallehart (Swalle-hart)[7].

Варыянты імя князя ў гістарычных крыніцах: Swelgate[8], Suelgate[9], Suellegaten[10] (Кроніка Лівоніі Генрыха Латвійскага).

  1. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 8, 1375.
  2. ^ Meyer-Lübke W. Romanische Namenstudien. I. Die altportugiesischen Personennamen germanischen Ursprungs // Sitzungsberichte der Philosophisch-Historischen Classe der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften. Bd. 149. — Wien, 1905. S. 86.
  3. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  4. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 17.
  5. ^ Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 97.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 25.
  7. ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 751, 1376.
  8. ^ Scriptores rerum livonicarum. Bd. I. — Leipzig, 1853. P. 86—87.
  9. ^ Heinrich’s von Lettland Livländische Chronik. — Reval, 1867. S. 45.
  10. ^ Heinrich’s von Lettland Livländische Chronik. — Reval, 1867. S. 49.