Перайсьці да зьместу

Станіслаў Драгун

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Станіслаў Драгун
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 4 чэрвеня 1988(1988-06-04)[1][2][3] (38 гадоў)
Рост 182 см
Вага 76 кг[4]
Пазыцыя паўабаронца
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2004—2006 СКВІЧ 39 (2)
2007—2008 → Гомель 39 (4)
2008—2012 Дынама Менск 128 (25)
2013—2015 Крылы Саветаў 77 (6)
2016 Дынама Масква 21 (0)
2017 Арэнбург 11 (0)
2017—2022 БАТЭ 136 (42)
Зборныя
2006 Беларусь (да 19)[d] 3 (0)
2008—2011 Беларусь (да 21) 25 (5)
2011—2020 Беларусь 68 (11)

Станісла́ў Драгу́н (нар. 4 чэрвеня 1988, Менск) — колішні беларускі футбаліст, паўабаронца. Мае на сваім рахунку выступы ў складзе нацыянальнай зборнай Беларусі. Таксама гулец футзальнага клюбу «Менск».

Кар’ера

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Клюбная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Пачаў займацца футболам у ДЮСШ «Працоўныя рэзэрвы» ў Менску. Футбольную кар’еру запачаткаваў у сталічным «Лякаматыве». Пасьля таго паўтары гады гуляў за «Гомель». У 2008 годзе перайшоў у менскае «Дынама». У 2011 годзе стаў капітанам каманды і адным з ключавых гульцоў.

Драгун у кашулі расейскага «Дынама».

У студзені 2013 году перайшоў у самарскія «Крылы Саветаў», зь якімі заключыў кантракт на тры гады[5]. У новай камандзе замацаваўся ў асноўным складзе. Застаўся ў самарскім клюбе і пасьля ягонага вылету з Прэм’ер-лігі паводле вынікаў сэзону 2013—2014 гадоў, і на наступны год дапамог яму вярнуцца ў эліту. У сьнежні 2015 году па заканчэньні кантракту з «Крыламі Саветаў» адмовіўся яго падаўжаць. У студзені 2016 году падпісаў кантракт з маскоўскім «Дынама» да лета 2019 году[6]. У першай палове 2016 году быў асноўным гульцом маскавіцкага клюбу, аднак некалькі матчаў прапусьціў праз траўму. Паводле вынікаў сэзону 2015—2016 гадоў «Дынама» страціла месца ў Прэм’ер-лізе, і наступны сэзон Драгун распачаў у ФНЛ. Аднак месца ў асноўным складзе ўжо ня меў і звычайна толькі выходзіў на замену ў канцы матчаў. У лютым 2017 году «Дынама» ў аднабаковым парадку скасавала кантракт з Драгуном[7].

У сакавіку 2017 году перайшоў у клюб «Арэнбург»[8]. Паводле вынікаў сэзону 2016—2017 гадоў каманда пакінула Прэм’ер-лігу. У чэрвені 2017 году стала вядома, што клюб ня будзе падаўжаць кантракт з Драгуном[9]. Пасьля зыходу з «Арэнбургу» цікавасьць да Драгуна сталі праяўляць беларускія клюбы, як то берасьцейскае «Дынама» і салігорскі «Шахцёр». Аднак, у чэрвені 2017 году падпісаў кантракт з барысаўскім БАТЭ[10].

У складзе БАТЭ замацаваўся ў цэнтры паўабароны. 1 кастрычніка 2017 году аформіў гол у гасьцявым матчы барысаўчанаў зь менскім «Дынама», які даў камандзе перамогу зь лікам 1:0. У выніку гулец стаў з БАТЭ чэмпіёнам Беларусі. У сэзоне 2018 заставаўся адным зь лідэраў каманды, у галасаваньні за званьне футбаліста году Беларусі заняў другое месца пасьля аднаклюбніка Ігара Стасевіча. У сэзоне 2019 году з 14 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды. У кастрычніку 2019 году падоўжыў кантракт з БАТЭ[11]. У верасьні 2020 году ён разам зь іншымі футбалістамі выступіў супраць гвалту, за што потым трапіў у «чорны сьпіс» Мінспорту. У чэрвені 2021 году атрымаў цяжкую траўму і выбыў на працяглы тэрмін. У верасьні 2021 году падоўжыў кантракт з БАТЭ да канца 2022 году[12]. У сэзоне 2022 вярнуўся на поле ў якасьці трывалага гульца асновы, з 10 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў чэмпіянаце Беларусі. У 2023 годзе футбаліст ужо не гуляў.

4 чэрвеня 2023 году абвясьціў пра завяршэньне спартовай кар’еры[13].

« «Дзень нараджэньня — сумнае сьвята, але сёньня яно сумнае ўдвая! Сёньня — Draga-game over!) Ну што ж, усім дзякуй — усе свабодныя! Было слаўнае паляваньне» »

—Станіслаў Драгун, Instagram

У верасьні 2023 году склаў працоўную ўгоду з футзальным клюбам «Менск»[14].

Міжнародная

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Гуляў за моладзевыя зборныя розных узростаў, быў капітанам алімпійскай зборнай Беларусі. Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай 10 жніўня 2011 году ў таварыскай гульні супраць зборнай Баўгарыі. Увосень 2018 году разам з зборнай браў удзел у першым розыгрышы Лігі нацыяў УЭФА, дзе дапамог камандзе атрымаць перамогу ў сваёй групе ў дывізіёне Д, а сам з 5 галамі стаў адным з найлепшымх бамбардзіраў турніру.

Дасягненьні

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Статыстыка

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
КлюбСэзонЧэмпіянат
ДывізіёнМатчыГалы
БАТЭ2017Найвышэйшая ліга132
2018Найвышэйшая ліга285

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Stanislav Dragun // Transfermarkt (мн.) — 2000.
  2. ↑ Stanislaw Drahun // FBref (анг.)
  3. ↑ Stanislav Dragun // As (гішп.) — Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
  4. ↑ https://fcbate.by/team/base/24
  5. ↑ Станислав Драгун подписал контракт с «Крыльями Советов» (рас.)
  6. ↑ Московское «Динамо» объявило о подписании контракта со Станиславом Драгуном (рас.)
  7. ↑ Московское "Динамо" расторгло контракт с Драгуном (рас.)
  8. ↑ РФС разрешил «Оренбургу» заявить Драгуна (рас.)
  9. ↑ Драгун и Сиваков покинули "Оренбург" (рас.)
  10. ↑ Станислав Драгун официально представлен в качестве игрока БАТЭ (рас.)
  11. ↑ Драгун продлил контракт с БАТЭ (рас.)
  12. ↑ Драгун продлил контракт с БАТЭ (рас.)
  13. ↑ Станіслаў Драгун абвясціў пра завяршэнне кар'еры. Ён быў у «чорным спісе» Мінспорту
  14. ↑ Драгун подписал контракт с МФК "Минск" (рас.)

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Станіслаў_Драгун&oldid=2616946»