Псярцы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Псярцы
трансьліт. Psiarcy
Галоўная вуліца, 2016 год
Галоўная вуліца, 2016 год
Першыя згадкі: 1765
Былая назва: Псарцы[1]
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Шчучынскі
Сельсавет: Васілішкаўскі
Насельніцтва: 38 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1514
Паштовы індэкс: 231545
Нумарны знак: 4
Геаграфічныя каардынаты: 53°45′54″ пн. ш. 24°44′53″ у. д. / 53.765° пн. ш. 24.74806° у. д. / 53.765; 24.74806Каардынаты: 53°45′54″ пн. ш. 24°44′53″ у. д. / 53.765° пн. ш. 24.74806° у. д. / 53.765; 24.74806
Псярцы на мапе Беларусі ±
Псярцы
Псярцы
Псярцы
Псярцы
Псярцы
Псярцы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Псярцы́[2]вёска ў Шчучынскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Псярцы ўваходзяць у склад Васілішкаўскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назва паходзіць ад слова «псярцы» — людзі, якія даглядалі паляўнічых сабак. Узгаданыя ў «Інвэнтарах старастваў Гарадзенскага павету» ў 1765 годзе. У 19 ст. Псярцы — вёска Лідзкага павету, уладаньне Вільканцоў. У 1844 г. налічвае 33 двары. У выніку паўстаньня 1863—1864 гадоў згодна з указам ад 10 сьнежня 1865 г. прымусова прададзена Тодарам Вільканцом Пятру Ўшакову за 1271 рубель[3]. У 1888 г. — у Васілішкаўскай воласьці, 27 дамоў, 243 жыхары. У 1905 годзе ў вёсцы 322 жыхары. У 1908 г. — 34 гаспадаркі. 3 1921 году ў складзе Наваградзкага ваяводзтва Польшчы. У 1926 годзе налічвала 53 двары, 293 жыхары[4]. 3 12 кастрычніка 1940 году ў Шайбакпольскім сельсавеце (20 красавіка 1962 перайменаваны ў Лычкаўскі) Васілішкаўскага раёну Баранавіцкай, з 20 верасьня 1944 г. Гарадзенскае вобласьці, з 20 студзеня 1960 году ў Шчучынскім раёне, 3 12 сакавіка 1973 году ў Бакштаўскім сельсавеце. У 1940 г. вёска налічвала 73 двары, 387 жыхароў. У 1950 г. створаны калгас «1 Мая». У 1964 г. — 79 двароў, 390 жыхароў, пачатковая школа, крама.

Культура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1971 годзе ў Псярцох паўстаў хор народнае песьні, які складаўся з найстарэйшых жыхароў вёскі (харысты — Г. Маркевіч, В. Публіцэвіч, М. Дашкевіч і іншыя, акардэон — Язэп Зубрык). Хор цешыўся дужай папулярнасьцю ня толькі сярод акалічных вёсак, але і быў вядомы на рэспубліканскім узроўні: зьяўляўся ў перадачах беларускага тэлебачаньня[5], згаданы між іншым у The Journal of Belarusian Studies[6].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 38 жыхароў
  • 1 студзеня 2001 году — 40 двароў, 77 жыхароў
  • 1999 год — 82 жыхары

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Юзэф Дзежыц(pl) — доктар сельскагаспадарчых навук, прафэсар Вышэйшай сельскагаспадарчай школы ва Ўроцлаве, з 1974 г. – прафэсар Уроцлаўскага сельскагаспадарчага інстытуту, з 1981 г. – дэкан факультэту мэліярацыі гэтага інстытуту. Аўтар больш чым 200 навуковых прац, больш як 40 падручнікаў і манаграфіяў. У 1944—1945 гг. працаваў настаўнікам у псярэцкай пачатковай школе[7].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Псярцысховішча мультымэдыйных матэрыялаў