Перайсьці да зьместу

Мужчынская зборная Ісьляндыі па футболе

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Ісьляндыя
Лягатып
Фэдэрацыя Футбольная асацыяцыя Ісьляндыі[d]
Канфэдэрацыя УЭФА
Трэнэр
Капітан Оры Оскарсан[d]
Найбольш гульняў Біркір Б’ярнасан Edit this on Wikidata (113)
Найлепшы бамбардзір Гыльфі Сыгурдсан Edit this on Wikidata (28)
Першая гульня
Неафіцыйная:
Фарэрскія астравы 0:1 Ісьляндыя
(Торсгаўн, Фарэры; 29 ліпеня 1930)[1]
Афіцыйная:
Ісьляндыя 0:3 Данія
(Рэйк’явік, Ісьляндыя; 17 ліпеня 1946)[2]
Самая буйная перамога
Неафіцыйная:
Ісьляндыя 9:0 Фарэрскія астравы
(Кефлявік, Ісьляндыя; 10 ліпеня 1985)
Афіцыйная:
Ліхтэнштайн 0:7 Ісьляндыя
(Вадуц, Ліхтэнштайн; 26 сакавіка 2023)
Самая буйная параза
Данія 14:2 Ісьляндыя
(Капэнгаген, Данія; 23 жніўня 1967)
Чэмпіянат сьвету
Удзел 1 (упершыню: 2018)
Дасягненьні групавы этап (2018)
Чэмпіянат Эўропы
Удзел 1 (упершыню: 2016)
Дасягненьні чвэрцьфінал (2016)
Асноўная форма
Рэзэрвовая форма

Мужчы́нская збо́рная Ісьля́ндыі па футбо́ле (па-ісьляндзку: Íslenska karlalandsliðið í knattspyrnu) — нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Ісьляндыю ў міжнародных матчах па футболе. Кіроўны орган — Футбольная асацыяцыя Ісьляндыі[3]. На чэмпіянаце Эўропы 2016 году зборная ўпершыню трапіла ў фінальную частку, дзе дайшла да 1/4 фіналу. А ў 2018 годзе каманда ўпершыню выступіла ў фінальнай частцы чэмпіянату сьвету.

18 жніўня 2004 году ісьляндцы здабылі сваю першую перамогу над моцнай «футбольнай» зборнай, адолеўшы ў таварыскім матчы зборную Італіі[4]. На гэтым матчы, які праходзіў у Ляўгардальсвэльлюры, прысутнічалі 20 204 гледачы (6% ад насельніцтва Ісьляндыі), што зьяўляецца рэкордам краіны па наведвальнасьці.

Гісторыя

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

Свой першы міжнародны матч зборная Ісьляндыі згуляла 29 ліпеня 1930 году супраць зборнай Фарэрскіх астравоў[5]. Ісьляндыя перамагла зь лікам 1:0, але абедзьве каманды на той момант не ўваходзілі ў ФІФА[6]. Першы матч, афіцыйна прызнаны ФІФА, адбыўся ў Рэйк’явіку 17 ліпеня 1946 году, калі мясцовая каманда зазнала паразу 0:3 супраць зборнай Даніі[7]. Першая перамога была здабытая ў 1947 годзе ў матчы супраць зборнай Фінляндыі[8]. Цягам першых 20 гадоў існаваньня фэдэрацыі каманда пераважна ня брала ўдзелу ў кваліфікацыях да чэмпіянатаў сьвету або чэмпіянатаў Эўропы.

Матч паміж зборнымі Ісьляндыі і Даніі ўлетку 2011 году.

У 1980 годзе каманда Ісьляндыі стала пераможцам першы розыгрыш таварыскага турніру, вядомага як Кубак Грэнляндыі[9]. Толькі з 1974 году каманда на сталай аснове бярэ ўдзел у кваліфікацыі да кожнага чэмпіянату сьвету і чэмпіянату Эўропы. У 1994 годзе зборная дасягнула 37-й радку рэйтынгу ФІФА. У таварыскім матчы супраць зборнай Эстоніі 24 красавіка 1996 году ў Таліне Эйдур Гуд’ёнсэн выйшаў на замену замест свайго бацькі Арнара. Гэта стала першым выпадкам, калі бацька і сын згулялі ў адным міжнародным матчы[10]. У кваліфікацыі да чэмпіянату Эўропы 2004 году ісьляндцы занялі трэці радок у сваёй адборачнай групе, адстаўшы ад зборнай Шатляндыі толькі на адзін пункт[11].

Аднак наступныя кваліфікацыйныя кампаніі аказаліся значна цяжэйшымі для каманды з Ісьляндыі, якая фінішавала блізу апошніх месцаў у сваіх групах. Падчас кваліфікацыі да чэмпіянату Эўропы 2008 году зборная здабыла дзьве нечаканыя перамогі над зборнай Паўночнай Ірляндыі, пры чым у гасьцях астраўляне перамаглі зь лікам 0:3, а ўжо ў другім матчы была зафіксаваная перамога ісьляндцаў 2:1. Таксама няблага дружына згуляла супраць зборнай Гішпаніі, зьвёўшы хатні матч унічыю 1:1, а ў гасьцёх саступіўшы толькі 1:0. Але ж некачана каманда з буйным лікам саступіла зборнай Латвіі 4:0, а таксама ня здолела перагуляць зборную Ліхтэнштайну, нават зазнаўшы паразу ў Ліхтэнштайне зь лікам 3:0.

Зборная на чэмпіянаце сьвету 2018 году.

Ісьляндыя ўпершыню кваліфікавалася на буйны турнір у 2015 годзе, заняўшы другі радок у адборачнай групе да чэмпіянату Эўропы 2016 году, прагуляўшы толькі ў двух матчха і двойчы перамогшы зборную Нідэрляндаў[12][13][14][15]. Падчас кваліфікацыі зборная Ісьляндыі дасягнула свайго тагачаснага найвышэйшага месца ў рэйтынгу ФІФА — 23-га[16][17]. На фінальным турніры каманда пачала з двух нічыіх 1:1 у сустрэчаў супраць зборных Партугаліі і Вугоршчыны. Затым дружына выйшла з групы дзякуючы перамозе 2:1 над зборнай Аўстрыі[18]. Хутка каманда прабілася ў чвэрцьфінал пасьля сэнсацыйнай перамогі 2:1 над зборнай Ангельшчыны, што прывяло да адстаўкі трэнэра ангельцаў Роя Годжсана адразу пасьля фінальнага сьвістка[19]. Аднак у чвэрцьфінале астраўляне былі выбітыя зборнай Францыі[20]. Таксама зборная кваліфікавалася на чэмпіянат сьвету 2018 году. Такім чынам, краіна стала краінай з найменшай колькасьцю насельніцтва, якая калі-небудзь трапляла ў фінальную частку турніру, пакуль гэты рэкорд ня быў абноўлены зборнай Кюрасао ў 2026 годзе[21]. Зборная Ісьляндыі трапіла з зборнымі Харватыі, Аргентыны і Нігерыі ў адную групу, якая была акрэсьленая як «група сьмерці»[22][23]. Не зважаючы на складаную групу, шэраг журналістаў прагназавалі, што ісьляндцы маюць шанец выйсьці зь яе, абапіраючыся на ўражлівы выступ на Эўра‑2016[24]. У першым матчы каманда ўтрымала нічыю з аргентынцамі 1:1[25], але параза ад зборнай Нігерыі паставіла дружыну ў невыгоднае становішча. А параза ў матчы з харватамі выбіла ісьляндцаў з турніру, якія фінішавалі на апошнім радку[26].

Чэмпіянаты сьвету

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • 1930 — ня брала ўдзелу
  • 1934 — ня брала ўдзелу
  • 1938 — ня брала ўдзелу
  • 1950 — ня брала ўдзелу
  • 1954 — ня брала ўдзелу
  • 1958 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1962 — ня брала ўдзелу
  • 1966 — ня брала ўдзелу
  • 1970 — ня брала ўдзелу
  • 1974 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1978 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1982 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1986 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1990 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1994 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1998 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2002 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2006 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2010 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2014 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2018 — групавы этап
  • 2022 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2026 — не прайшла кваліфікацыю

Чэмпіянаты Эўропы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  • 1960 — ня брала ўдзелу
  • 1964 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1968 — ня брала ўдзелу
  • 1972 — ня брала ўдзелу
  • 1976 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1980 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1984 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1988 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1992 — не прайшла кваліфікацыю
  • 1996 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2000 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2004 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2008 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2012 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2016 — чвэрцьфінал
  • 2020 — не прайшла кваліфікацыю
  • 2024 — не прайшла кваліфікацыю

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ Faroe Islands – List of International Matches. RSSSF. Праверана 3 лістапада 2010 г.
  2. ↑ International matches of Iceland. RSSSF. Праверана 3 лістапада 2010 г.
  3. ↑ Iceland stars set up academy. Uefa.com (2003-10-07). Праверана 2013-11-15 г.
  4. ↑ Leikskýrsla (ісьл.) Mótalisti. KSÍ. Праверана 13 кастрычніка 2014 г.
  5. ↑ Northern Lights: The Sudden Ascent Of The Iceland National Football Team. Twohundredpercent.net (21.10.2013). Праверана 28.06.2016 г. Архіўная копія ад 04.01.2018 г.
  6. ↑ Football in Iceland — The Secret to Success — Guide to Iceland // Guide to Iceland, 23.07.2017 г. Архіўная копія ад 20.08.2018 г.
  7. ↑ Iceland. beinsports.com (03.06.2016). Праверана 28.06.2016 г. Архіўная копія ад 13.08.2016 г.
  8. ↑ Iceland – Member associations. Uefa.org (20.05.2016). Праверана 29.06.2016 г. Архіўная копія ад 23.06.2016 г.
  9. ↑ Greenland Cups 1980-84. RSSSF. Праверана 19.08.2018 г. Архіўная копія ад 12.12.2022 г.
  10. ↑ Iceland's father and son team // The Independent, 25.04.1996 г. Архіўная копія ад 11.10.2017 г.
  11. ↑ Euro 2004 Qualifying Group Five // BBC News, 11.10.2003 г. Архіўная копія ад 12.12.2022 г.
  12. ↑ Bishara, Motez (06.06.2016) Euro 2016: How tiny Iceland slays the giants. CNN. Праверана 29.06.2024 г.
  13. ↑ Turkey beats Dutch to go 3rd in Group A, Iceland qualifies. USA TODAY. Праверана 29.06.2024 г.
  14. ↑ Iceland reaches Euro 2016 for its biggest soccer achievement // Sports Illustrated. — 07.09.2015.
  15. ↑ Christenson, Marcus; Einarsson, Magnús Már. Iceland reach Euro 2016 but Lars Lagerback insists: 'Nelson Mandela is a hero, I am not' // The Guardian, 07.09.2015 г.
  16. ↑ An Icelandic summer. timesofmalta.com (27.06.2016). Праверана 03.07.2016 г. Архіўная копія ад 28.06.2016 г.
  17. ↑ Gonzalez, Roger (01.10.2015) FIFA rankings: Argentina No. 1, USA below Iceland, Mexico, Algeria. CBSSports.com. Праверана 03.07.2016 г. Архіўная копія ад 16.09.2016 г.
  18. ↑ Ough, Tom. Iceland 2–1 Austria, Euro 2016: Rearguard action and late winner set up England tie for competition's smallest nation // Telegraph, 22.06.2016 г. Архіўная копія ад 24.06.2016 г.
  19. ↑ Wallace, Sam. England 1 Iceland 2, Euro 2016 – Humiliation as Joe Hart clanger sees Roy Hodgson's men crash out in Nice // Telegraph, 27.06.2016 г. Архіўная копія ад 12.01.2022 г.
  20. ↑ Smyth, Rob. France 5–2 Iceland: Euro 2016 quarter-final – as it happened // The Guardian, 03.07.2016 г. Архіўная копія ад 08.07.2016 г.
  21. ↑ Iceland become smallest nation ever to qualify for World Cup finals // The Guardian, 09.10.2017 г.
  22. ↑ Fifa World Cup 2018 group of death: This is the toughest draw // Evening Standard Архіўная копія ад 28.06.2018 г.
  23. ↑ 2018 FIFA World Cup Russia. FIFA. Праверана 28.06.2018 г. Архіўная копія ад 20.05.2014 г.
  24. ↑ World Cup Russia 2018: For Iceland, anything is possible. Deutsche Welle (30.05.2018). Праверана 28.06.2018 г. Архіўная копія ад 28.06.2018 г.
  25. ↑ World Cup 2018: Debutants Iceland hold Argentina to 1-1 draw // BBC Sport, 16.06.2018 г. Архіўная копія ад 18.06.2018 г.
  26. ↑ World Cup 2018: Iceland out after defeat by group winners Croatia // BBC Sport, 26.06.2018 г. Архіўная копія ад 04.12.2020 г.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Мужчынская_зборная_Ісьляндыі_па_футболе&oldid=2687593»