Сурканты

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Сурканты
трансьліт. Surkanty
Surkonty, Voranava District, Belarus - Polish cemetery 2.jpg
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гарадзенская
Раён: Вярэнаўскі
Сельсавет: Больціскі
Насельніцтва: 23 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1594
Паштовы індэкс: 231399 (Больцішкі)
Нумарны знак: 4
Геаграфічныя каардынаты: 53°56′36″ пн. ш. 24°58′16″ у. д. / 53.94333° пн. ш. 24.97111° у. д. / 53.94333; 24.97111Каардынаты: 53°56′36″ пн. ш. 24°58′16″ у. д. / 53.94333° пн. ш. 24.97111° у. д. / 53.94333; 24.97111
Сурканты на мапе Беларусі ±
Сурканты
Сурканты
Сурканты
Сурканты
Сурканты
Сурканты
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Сурканты́[1]вёска ў Вярэнаўскім раёне Гарадзенскай вобласьці. Сурканты ўваходзяць у склад Больціскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

21 жніўня 1944 году ў вёсцы адбылася рэгулярная бітва паміж аддзелам савецкай арміі і аддзелам польскай Арміі Краёвай пад кіраўніцтвам Мацея Каленковіча «Котвіча», які ў ёй загінуў. Пахаваньні загінуўшых польскіх вайскоўцаў з-за страху мясцовых перад саветамі адбыліся не на мясцовых могілках, а на полі, ля могілкаў паўстанцаў 1863 году, з удзелам мясцовага ксяндза (летувіскай нацыянальнасьці)[2]. Мясцовыя жыхары не дапусьцілі заараць магілу для калгасу[3]. 8 верасьня 1991 году адкрытыя былі вайсковыя магілкі польскіх жаўнераў. Надпіс на крыжы зроблены па-польску, але ўлады не згадзілася напісаць, супраць каго ваявалі забітыя[4].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 23 чалавекі
  • 1999 год — 48 чалавек

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гродзенская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2004. — 469 с. ISBN 985-458-098-9. (pdf) С. 143
  2. ^ J. Drużyńska, S. M. Jankowski, Wyklęte życiorysy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2009, ISBN 978-83-7510-373-1, ss. 199—200. (пол.)
  3. ^ J. Drużyńska, S. M. Jankowski, Wyklęte życiorysy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2009, ISBN 978-83-7510-373-1, s. 213. (пол.)
  4. ^ J. Drużyńska, S. M. Jankowski, Wyklęte życiorysy, Dom Wydawniczy REBIS, Poznań 2009, ISBN 978-83-7510-373-1, ss. 227-229. (пол.)

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Суркантысховішча мультымэдыйных матэрыялаў