Павал Севярынец

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Павал Севярынец
Sieviaryniec Paval.jpg
Сустаршыня БХД
2005 — цяперашні час
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 30 сьнежня 1976 (41 год)
Ворша, Віцебская вобласьць БССР
Партыя: БХД
Адукацыя: геаграфічны факультэт БДУ

Па́вал Канстанці́навіч Севяры́нец (нар. 30 сьнежня 1976, Ворша) — беларускі моладзевы хрысьціянскі палітык і публіцыст, адзін з заснавальнікаў «Маладога Фронту» і адроджанае «Беларускае хрысьціянскае дэмакратыі», палітычны вязень.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Юнацтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Павал Севярынец нарадзіўся ў Воршы ў сям’і журналіста Кастуся Севярынца[1] й школьнай настаўніцы Тацяны Севярынец. У 1994 годзе ён скончыў сярэднюю школу з залатым мэдалём, у 2000 годзе — геаграфічны факультэт БДУ.

У 1994—1999 гг. Павал Севярынец працаваў журналістам у шэрагу выданьняў. З 1998 г. пачаў друкавацца ў незалежнай прэсе як публіцыст.

Пачатак палітычнай дзейнасьці ў «Маладым Фронце» і БНФ[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1995 г. Севярынец уступіў у БНФ «Адраджэньне». У лютым 1997 г. ён узначаліў Менскую моладзевую фракцыю БНФ. У верасьні 1997 г. на Ўстаноўчым сойме быў абраны сустаршынём «Маладога Фронту». У 1997—2004 гг. Павал Севярынец стаў вядомы як ўдзельнік і арганізатар масавых вулічных выступаў моладзі супраць палітыкі прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі. У рамках сваёй дзейнасьці ў «Маладым Фронце» Павал Севярынец быў заснавальнікам асьветніцкага праекту «Шоў Беларушчыны», курсаў «Ды-джэяў Адраджэньня», ініцыятарам стварэньня кааліцыі беларускіх дэмакратычных моладзевых арганізацыяў «Пераменаў!», а таксама міжканфэсійнае супольнасьці «Хрысьціянская ініцыятыва». У 1999—2003 гг. Павал Севярынец быў намесьнікам старшыні Партыі БНФ. З 1999 да 2004 — старшынём «Маладога Фронту». Севярынец быў адным з арганізатараў І Кангрэсу Беларускай Моладзі (ліпень 2001 г.), абароны Курапатаў (верасень 2001 г. — чэрвень 2002 г.), нацыянальнай кампаніі «Беларусь у Эўропу!» (вясна 2002 г.), перадвыбарчага блёку «Маладая Беларусь» (2004 г.)

Першае абмежаваньне волі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2005 годзе Павал Севярынец быў абвінавачаны ў арганізацыі акцыяў пратэсту супраць балятаваньня Аляксандра Лукашэнкі на трэці прэзыдэнцкі тэрмін, што адбываліся ў Менску пасьля рэфэрэндуму 2004 году. Моладзевы лідэр быў асуджаны да 3-х гадоў абмежаваньня волі. Пакараньне ён адбываў на лесанарыхтоўках у вёсцы Малое Сітна на Поўначы Беларусі (Полацкі раён). У 2006 годзе міжнародная арганізацыя Amnesty International прызнала Паўла Севярынца вязьнем сумленьня[2]. З улікам амністыі тэрмін зьняволеньня быў скарочаны да 2-х гадоў, у 2007 годзе Севярынец быў вызвалены. У зьняволеньні напісаў кнігу «Лісты зь лесу» (паводле апытаньня «Нашай Нівы» прызнаная найлепшай беларускай кнігай 2007 году).

Другое абмежаваньне волі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Быў узяты пад варту ў ноч Плошчы 20 сьнежня 2010 году, асуджаны 16 траўня 2011 году судом Заводзкага раёну г. Менску па ч.1 арт. 342 КК (арганізацыя і падрыхтоўка дзеяньняў, якія груба парушаюць грамадзкі парадак, альбо ўдзел у іх) да 3 гадоў абмежаваньня волі. Знаходзіўся ў ПУАТ-7 в. Куплін. Вызвалены 19 кастрычніка 2013 году[3]. У зьняволеньні напісаў кнігу эсэ «Беларуская глыбіня».

Дзейнасьць у БХД[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Працаваў над адраджэньнем палітычнай партыі «Беларуская хрысьціянская дэмакратыя», зьяўляўся сустаршынём яе арганізацыйнага камітэту. У БХД ад пачатку адказны за ідэалёгію, рэгіёны, інфармацыю і культуру. Рэдактар абедзьвюх партыйных праграмаў — 2009 г. і 2015 г. («Народная партыя з хрысьціянскім сэрцам»). Ініцыятар партыйных кампаніяў «Люблю Беларусь», «Хваля салідарнасьці», «У абарону касьцёла Святога Язэпа», «Урад для народа», «100 гадоў БХД» і іншых.

Як прадстаўнік БХД сустракаўся з прэзыдэнтам ЗША Джорджам Бушам-малодшым, дзяржсакратаром ЗША Кандалізай Райс, старшынямі Эўрапарлямэнту Гансам-Гертам Пётэрынгам і Ежы Бузэкам, старшынём Эўрапейскай Народнай партыі Жазэфам Долем.

Заснавальнік і прадюсэр сэрыі музычных альбомаў беларускамоўнай хрысьціянскай музыкі «Беларускі хрысьціянскі хіт» (2008—2015, выйшла 7 альбомаў). Займаўся літаратурнай дзейнасьцю.

Разам з Максімам Гацаком і Анатолем Шырвелем у 2014 годзе заснаваў хрысьціянскі інфармацыйны партал «Крыніца.інфа»[4].

Ініцыятар стварэньня «Беларускага камітэту салідарнасьці з Украінай» (2014), «Камітэту абароны прадпрымальніцтва» (2016), адзін з каардынатараў стала дзеючага форума «Свабоду палітвязьням!» (2015). Актыўны ўдзельнік пратэстных акцыяў вясны 2017 году.

Бібліяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • «Ды-джэй Адраджэньня» (1998)
  • «Пакаленьне Маладога Фронту» (2002)
  • «Нацыянальная ідэя» (2005)
  • «Лісты зь лесу» (2007)
  • «Брату» (2007)
  • «Маладафронтаўцы» (сумесна з Настай Палажанкай) (2009)
  • «Беларуская глыбіня» (2015)
  • «Беларуская Хрысьціянская Дэмакратыя: 1917—2017» (2017)
  • «Сто асобаў беларускай хрысціянскай дэмакратыі» (2017)
  • «Беларусалім. Золак» (2017)

Павал Севярынец — ляўрэат літаратурнае прэміі Беларускага ПЭН-цэнтру імя А. Адамовіча, прэміі імя Францішка Аляхновіча, прэміі «За свабоду думкі» імя Васіля Быкава. Сябра Саюзу беларускіх пісьменьнікаў, Беларускага ПЭН-цэнтру, Беларускай асацыяцыі журналістаў, Таварыства беларускай мовы, Згуртаваньня беларусаў сьвету «Бацькаўшчына».

Асабістае жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

11 студзеня 2014 году ажаніўся з Вольгай Шылак[5]. Вянчаньне адбывалася ў менскім катэдральным касьцёле Панны Марыі.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]