Нурэц (гміна Нурэц-Станцыя)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Нурэц
польск. Nurzec
Нурэц
Дата заснаваньня: 1499
Мясцовая назва: Nureć
Краіна: Польшча
Ваяводзтва: Падляскае
Павет: Сямяціцкі
Гміна: Нурэц-Станцыя
Часавы пас: UTC+1
летні час: UTC+2
Тэлефонны код: (+48) 85
Паштовы індэкс: 17-330
Нумарны знак: BSI
Геаграфічныя каардынаты: 52°28′40″ пн. ш. 23°10′25″ у. д. / 52.47778° пн. ш. 23.17361° у. д. / 52.47778; 23.17361Каардынаты: 52°28′40″ пн. ш. 23°10′25″ у. д. / 52.47778° пн. ш. 23.17361° у. д. / 52.47778; 23.17361
Нурэц на мапе Польшчы
Нурэц
Нурэц
Нурэц
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Нурэ́ц (па-польску: Nurzec, па-падляску: Nuréć[1]) — вёска ў Сямяціцкім павеце Падляскага ваяводзтва Польшчы. Знаходзіцца ў гміне Нурэц-Станцыя.

Побач зь вёскаю праходзіць чыгуначны шлях СедльцыВаўкавыск.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жыхары вёскі ў большасьці этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход прыход сьв. Барбары ў Мілейчыцах). Па набліжанасьці мясцовай гаворкі да ўкраінскай мовы ў меншай часткі жыхароў украінская нацыянальная ідэнтыфікацыя. Каталіцкая частка насельніцтва (парафія Маткі Боскай Чанстахоўскай у Нурцы-Станцыі[2]) па этнічных ідэнтыфікацыях — польская.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачаткі Нурца адносяцца да другой паловы 15 ст., калі вялікі князь Казімер Ягелончык дараваў баяру Туру землі, на якіх былі аснаваныя м.ін. вёскі з маёнткамі: Нурэц, Лумна, Зубачы, Ліцьвінавічы, Клюкавічы, Палоўцы і Мыкшыцы. У 1499 г. Аляксандар Ягелончык пацьвердзіў гэтыя ўладаньні ўнукам Тура — Карніле ды Івану. Праўдападобна ў палове 16 ст. вялікая маёмасьць падзялілася і клюкавіцка-нурэцкія зямлі прайшлі ва ўладаньне робу Букрабаў, якія прынялі прозьвішчы Клюкавіцкі ды Нурэцкі. У першай палове 17 ст. Нурэц прыналежаў Кахлеўскім, якія пабудавалі тут нават невялікі кальвінскі збор. У час Паўночнай вайны маёнтак быў амальупоўнасьці зьнішчаны, адбудоўвалі яго чарговыя ўладальнікі — Ронікеры. Вялікую перабудову сядзібы ў Нурцы завяршыў чашнік вялікі літоўскі Міхал Аляксандар Ронікер. У 19 ст. маёнтак у Нурцы надалей прыналежаў Ронікерам, але іх галоўнай сядзібай зьяўляўся ў той час Воўчын. Пад канец 19 ст. пачаўся працэс распрадажы маёнтку, а на пачатку 20 ст. невялікі маёнтак трапіў у рукі Нарбутаў, якія валодалі тут да 1939 г.. Галоўная сядзіба была спаленая ў час Першай сусьветнай вайны[3]. У міжваенны пэрыяд Нурэц прыналежаў да гміны Мілейчыцы Бельскага павету Беластоцкага ваяводзтва. Паводле польскага перапісу насельніцтва 1921 г. пражывала тут 97 жыхароў (27 каталікоў, 70 праваслаўных; 35 жыхароў было запісаных палякамі, 62 беларусамі)[4].

Зноскі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Michał Kondratiuk, Nazwy miejscowe południowo-wschodniej Białostocczyzny, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, 1974, s. 141
  2. ^ NURZEC STACJA – Parafia Matki Bożej Częstochowskiej(пол.). Diecezja drohiczyńska. Праверана 28 чэрвеня 2016 г.
  3. ^ Ewa Bończak-Kucharczyk, Józef Maroszek Nurzec(пол.) Historyczne kompozycje ogrodowe i parkowe wschodniej Polski Праверана 28 чэрвеня 2016 г.
  4. ^ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej : opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych. T. 5. Województwo białostockie, с. 23(пол.) Праверана 28 чэрвеня 2016 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]