Корац
| Корац лац. Korac укр. Корець | |||||
| Населены пункт | |||||
.jpg) Руіны замка князёў Астроскіх | |||||
| |||||
| Краіна | Украіна | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Вобласьць | Ровенская | ||||
| Раён | Корацкі | ||||
| Першыя згадкі | 1150 | ||||
| Дата заснаваньня | 1150 | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 6 км² | ||||
| Вышыня НУМ | 214 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 50°37′02″ пн. ш. 27°09′39″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | 6914 чал. (2022[1]) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +380-3651 | ||||
| Паштовы індэкс | 34700—34704 | ||||
| КОАТУУ | 5623010100 | ||||
| Корац на мапе Ўкраіны   Корац | |||||
Корац (па-ўкраінску: Корець) — места ў Ровенскай вобласьці Ўкраіны, на рацэ Корчыку. Адміністрацыйны цэнтар Корацкага раёну. Насельніцтва на 2024 год — 7000 чал. Знаходзіцца за 63 км ад Роўна, за 33 км ад чыгуначнай станцыі Наваград-Валынскі.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1150: першы пісьмовы ўспамін пра Корац (Корческ), у Валынскім княстве.[2]
- XIV стагодзьдзе: у складзе Вялікага Княства Літоўскага; уладаньне князёў Астроскіх, якія збудавалі тут мураваны замак.
- XV стагодзьдзе: перайшоў да князёў Карэцкіх.
- 1495: вытрымаў аблогу крымскіх татараў.
- 1533: у Корацы збудавалі драўляны парафіяльны касьцёл Унебаўзяцьця Найсьв. Панны Марыі, адноўлены ў пачатку XVII стагодзьдзя.
- 1565/1566: у Луцкім павеце Валынскім ваяводзтве.
- 1569: згодна з умовамі Люблінскай уніі перайшоў да Каралеўства Польскага.
- 1612—1619: у Корацы жыў Ляўрэнці Зізані.
- пач. XVII стагодзьдзя: Самуэль і Караль Карэцкія заснавалі ў месьце кляштар францішканаў з касьцёлам Беззаганнага Зачацьця Найсьв. Панны Марыі.
- 1629: у Корацы было 1124 дымы.[3]
- 1754—1767: у месьце збудавалі вуніяцкі Ўваскрасенскі манастыр.
- 1776—1781: у Корацы працавала габрэйская друкарня.
- 1788: у месьце пачаў працаваць парцалянава-фаянсавы завод; апроч таго, Юзаф Клеменс Чартарыйскі заснаваў суконную мануфактуру і майстэрню па вырабе кунтушовых паясоў.
- 1791: у Гарынскім павеце.
- 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Валынскай губэрні.
- 1873: адкрыцьцё аднайменнай чыгуначнай станцыі.
- 1921: згодна з Рыскай мірнай дамовай увайшоў у склад міжваеннай Польскай Рэспублікі, у Ровенскім павеце Валынскага ваяводзтва.
- 1939: у складзе Ўкраінскай ССР.
- ліпень 1941 — студзень 1944: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Эканоміка
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Прадпрыемствы лёгкай і харчовай прамысловасьці.
Славутасьці
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
- Былы кляштар францішканаў (1620, цяпер праваслаўны манастыр Сьв. Тройцы)
- Замак князёў Астроскіх (XV—XVIII стагодзьдзі)
- Касьцёл Сьв. Антонія (1533)
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ http://db.ukrcensus.gov.ua/PXWEB2007/ukr/publ_new1/2022/zb_Сhuselnist.pdf
- ↑ Корац // ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2010 Т. 3. С. 280
- 1 2 Корац // ВКЛ. Энцыкл. — Мн.: 2010 Т. 3. С. 281
- ↑ Корец // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2010. — Т. 3: Дадатак А — Я. — 690 с. — ISBN 978-985-11-0487-7
- Головко В. В. Корець // Енциклопедія історії України. — Т. 5. — К.: Наукова думка, 2008. С. 153—154
- Корець // Ровенська область, Історія міст і сіл Української РСР. Головна редакція Української Радянської енциклопедії. — К., 1973
- Пероговский В. И. Корец и корецкие князья // «Волынские губернские ведомости», 1876, № 79, 87—89, 94, 96
- Korzec // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IV: Kęs — Kutno. — Warszawa, 1883. S. 432—433
- Корец // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.
