Дацкая мова

	Дацкая
	dansk
Ужываецца ў	Каралеўства Даніі; Данія; Фарэрскія астравы; Грэнляндыя; Нямеччына;
Рэгіён	Шлезьвіг-Гальштайн і Данія
Колькасьць карыстальнікаў	6 000 000 чал.; 5 520 860 чал. (2012); 5 621 380 чал. (2012);
Клясыфікацыя	Індаэўрапейская сям'я Германская галіна Паўночнагерманская група Усходняя падгрупа Дацкая мова; ; ; ;
Афіцыйны статус
Афіцыйная мова ў	Даніі (без уліку Грэнляндыі),; Эўрасаюзе
Рэгулюецца	Dansk Sprognævn
Статус:	1 дзяржаўная[d]
Пісьмо	лацінскае пісьмо
Коды мовы
ISO 639-1	da
ISO 639-2(Б)	dan
ISO 639-2(Т)	dan
ISO 639-3	dan
SIL	DAN

Да́цкая мо́ва (да́нская мо́ва; саманазва: dansk, Da-dansk.ogg (зьвесткі)) — мова ўсходняй падгрупы паўночнагерманскай групы германскай галіны індаэўрапейскай сям’і моваў. На дацкай мове размаўляюць прыкладна 6 мільёнаў чалавек (2019 год) — у Даніі, уключна з Грэнляндыяй і Фарэрскімі астравамі, дзе яна афіцыйная; у Паўднёвым Шлезьвігу ў Нямеччыне, дзе яна мае статус абароненай мовы меншасьці; у Ісьляндыі, дзе гэта першая замежная мова ў школах. У аўтаномнай Грэнляндыі ня мае афіцыйнага статусу з 2009 году. Дацкая мова адносіцца да моў аналітычнага ладу.

Гісторыя

Дацкая мова паходзіць ад агульнаскандынаўскай мовы, рунічныя надпісы на якой адносяцца да III ст. н. э. Разьдзяленьне агульнаскандынаўскай мовы на ўсходнюю і заходнюю галіну адбылося ў эпоху вікінгаў (каля 800—1050 гг.).

Гісторыя дацкай мовы можна падзяліць на наступныя пэрыяды: старажытнадацкі (800—1100 гг.), сярэднедацкі (1100—1500 гг.) ды сучасны дацкі (с 1500 г.).

Найстарэйшыя пісьмовыя помнікі, напісаныя на дацкай мове рунамі, датуюцца IX ст. Найстарэйшымі помнікамі на лацініцы зьяўляюцца абласныя законы: «Skånske Lov» (1203—22 гг.) «Skånsk Kirkelov», «Valdemars sjaellandske Lov», «Absalons sjaellandske Kirkelov», «Jyske Lov» (1241 г.), «Samling af gamle danske Love».