Вячаслаў Лаўскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Вячаслаў Лаўскі (15 (27) лістапада 1900, в. Слачва, Наваградзкі павет — 1951, Інта, Комі АССР, ГУЛАГ) — беларускі грамадзка-палітычны дзяяч.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1916 годзе ў бежанстве на Бабруйшчыне.

Зь вясны 1919 году браў удзел у арганізацыі на Ігуменшчыне беларускіх школаў. У 1920—1922 гадах вучыўся ў Наваградзкай беларускай гімназіі.

Навучаўся ў Праскім політэхнічным ўнівэрсытэце, які скончыў у 1929 годзе. Адзін з заснавальнікаў ў жніўні 1924 годзе Аб’яднаньня беларускіх студэнцкіх арганізацыяў (АБСА). Удзельнік 8-га кангрэсу Міжнаронай студэнцкай канфэрэнцыі ў Празе ў 1926 годзе. У 1925 годзе абраны сакратаром Рады БНР[1].

У выданьнях «Новы шлях», «Студэнцкая думка» надрукаваў шэраг апавяданьняў.

Па вяртаньні на Бацькаўшчыну ў 1930—1934 гадах выкладчык матэматыкі ў Наваградзкай беларускай гімназіі.

Падчас Другой сусьветнай вайны браў удзел у працы Лідзкай філіі Беларускага нацыянальнага камітэту.

Пасьля вайны арыштаваны. Загінуў у канцлягэры.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Кароткі нарыс беларускага пытаньня. — Менск: І. П. Логвінаў, 2009.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]