Анатоль Сідарэвіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Анатоль Сідарэвіч
Sidarevic1998.jpg
Дата нараджэньня 1 сакавіка 1948(1948-03-01) (73 гады)
Месца нараджэньня Задуб’е, Малькавіцкі сельсавет, Ганцавіцкі раён, Пінская вобласьць, БССР, СССР
Грамадзянства Беларусь
Месца вучобы Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт (1977)
Занятак паэт
Навуковая сфэра гісторыя
Месца працы Беларуская дзяржаўная сельскагаспадарчая акадэмія, Літаратура і Мастацтва, Крыніца[d], Беларускі гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа, Беларускі дзяржаўны тэатральны інстытут, Менскі радыётэхнічны каледж і Міжнародны дзяржаўны экалягічны ўнівэрсытэт імя А. Дз. Сахарава
Узнагароды
мэдаль 100 гадоў БНР

Анатоль Міхайлавіч Сідарэвіч (нарадзіўся 1 сакавіка 1948 году, вёска Задуб’е Ганцавіцкага раёну) — беларускі гісторык, палітоляг.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1977 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. З 1981 працаваў у газэце «Літаратура і мастацтва», у 1987—1992 у часопісе «Крыніца» («Родник»), у 1992—1998 — у Беларускім гуманітарным ліцэі імя Якуба Коласа, у 1998—2002 — у часопісе «Крыніца», адначасова выкладаў у Беларускай акадэміі мастацтваў, Менскім радыётэхнічным каледжы, Міжнародным дзяржаўным экалягічным унівэрсытэце імя А. Дз. Сахарава.

Дасьледуе гісторыю беларускага руху ў 1900—1939 рокі, беларускай сацыял-дэмакратыі, жыцьцё і дзейнасьць А. Луцкевіча. Адзін з ініцыятараў адраджэньня сацыял-дэмакратычнага руху на Беларусі, заснавальнікаў і аўтараў праграмных дакумэнтаў Беларускай сацыял-дэмакратычнай грамады і Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Народнай грамады). Аўтар навуковых працаў і шматлікіх артыкулаў.[1]

Дасьледуе гісторыю беларускага руху, беларускай сацыял-дэмакратыі, жыцьцё і дзейнасьць А. Луцкевіча. Падрыхтаваў да друку кнігі яго твораў «Да гісторыі беларускага руху» (2003; 2-е папраўленае і дапоўненае выданьне — 2010), «Выбраныя творы: праблемы культуры, літаратуры і мастацтва» (2006), «Барацьба за вызваленьне» (2009).

Таксама падрыхтаваў да друку зборнік «Пра Івана Луцкевіча: успаміны, сьведчаньні» (2007). Адзін з ініцыятараў адраджэньня сацыял-дэмакратычнага руху ў Беларусі, заснавальнікаў і аўтараў праграмных дакумэнтаў Беларускай сацыял-дэмакратычнай грамады і Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі (Грамады). Уклаў і адрэдагаваў зборнік «Дэкларацыі Сацыялістычнага Інтэрнацыяналу» (2006), напісаў да яго прадмову.

Выступае ў друку як публіцыст і літаратурны крытык. Аўтар навуковых працаў. Апублікаваў шэраг дакумэнтаў беларускага руху, лісты і творы Аляксандра Бурбіса, Уладзімера Жылкі і Натальлі Арсеньневай, успаміны Ф. Стацкевіча.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. Кн. 1. — Менск, 2001. С. 558

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Анталогія грузінскай паэзіі: У 2 т.: пер. з груз. Т. І. / Рэд. А. Разанаў; Прадм. С. Ціашлвілі. — Мн.: Маст. літ., 1989. — 286 с, [3] л. іл. С. 35-39, 43, 44, 53-55, 58-63.
  • Антон Луцкевич: Главы из книги // Нёман. 1990. № 7. С.
  • З жыцьця Антона Луцкевіча // Літаратура і мастацтва. 1991. 18, 25 студзеня, 1 лютага.
  • Старонкі з гісторыі БНР // Адраджэньне: Гіст. альманах. Вып. 1 / Склад. і навук. рэд. А. П. Грыцкевіч. — Мн.: Універсітэцкае, 1995. — 259 с.: іл. С. 223—229.
  • Нашаніўцы ў 1920 годзе // Наша Ніва. 2002. 8 лютага.
  • А. С. Тры выдавецкія праекты Антона Луцкевіча // Наша Ніва. 2002. 8 лютага.
  • Вучаніца i настаўнікі // Наша Ніва. 2002. 12 крас.
  • Народзіны Беларусі // Народная Воля. 2003. 9, 10 студзеня, 29, 30 ліпеня.
  • Паэт і дыктатура: Да 120-годзьдзя з дня народзінаў Янкі Купалы // Дзеяслоў. 2002. № 1.
  • Антон Луцкевіч і Максім Гарэцкі: Даклад на ХІ Гарэцкіх чытаньнях 18 лютага 2003 г. — Мн.: Грамадскае аб’яднаньне «Фонд імя братоў Луцкевічаў», 2003.
  • Правобраз Акту 25 Сакавіка // Arche. 2003. № 2.
  • Вучаніца і настаўнік: Супраца // Дзеяслоў. 2003. № 7.
  • Антон Луцкевіч і Янка Купала // Тэрмапілы. 2003. № 7.
  • Луцкевічы і Луцэвіч. — Мн.: Грамадскае аб’яднаньне «Фонд імя братоў Луцкевічаў», 2003.
  • Стагодзьдзе паэзіі // Краса і сіла: Анталёгія бел. паэзіі ХХ ст. / Склад. М. Скобла; навук. рэд. А. Пашкевіч. — Мн.: Лімарыюс, 2003. — 880 с [32] с.: іл. С. 5-28.
  • Хроніка пераломнага часу: Антон Луцкевіч як ідэолаг і правадыр нацыянал-фашызму і нацыянал-дэмакратыі // Дзеяслоў. 2004. № 8(1).
  • Зьбіральнік і публікатар: да 120-х угодкаў Антона Луцкевіча // Куфэрак Віленшчыны. 2004. № 1(9).
  • Трыюмвіры, або Помнік камісарам // Наша Ніва. 2005. 1, 8 красавіка.
  • Маленькая містыфікацыя // Наша Ніва. 2006. 3 лют.
  • Антон Луцкевіч: ад краёўства да незалежніцтва (1916—1918) // Arche. 2006. № 1-2.
  • Да гісторыі Беларускай Сацыялістычнай Грамады: агляд крыніцаў // Arche. 2006. №№ 4, 5, 9.
  • Апошнія дні Антона Луцкевіча // Arche. 2006. №№ 10.
  • «З імкненьнем, з мэтаю адзінай...» // Крушына Р. Кантата самотных: вершы і паэмы / Рыгор Крушына. — Мн.: Кнігазбор, 2007. — 308 с. С. 3-8.
  • Унія, браты Луцкевічы і мітрапаліт Шаптыцкі: Рэфэрат, прачытаны на пасяджэньні клюбу каталіцкае інтэлігенцыі імя сь. Кірылы Тураўскага 16 лютага 2006 году // Царква. 2007. №№ 1, 2.
  • Антон Луцкевіч і Беларуская Сялянска-Работніцкая Грамада // Arche. 2007. № 9.
  • Яны любілі Беларусь // Расстраляная літаратура: творы беларускіх пісьменьнікаў, загубленых карнымі органамі бальшавіцкай улады /уклад. Л. Савік [і інш.] — Мн.: Кнігазбор, 2008. — 696 с [8] с.: іл. С. 5-16.
  • Урады БНР і кабінэт Рамана Скірмунта // Arche. 2008. № 4.
  • Да гісторыі Беларускай Сацыялістычнай Грамады: «новыя» дакумэнты // Arche. 2009. № 1.
  • Прадказаньні Антона Луцкевіча // Arche. 2009. № 3.
  • Арыштаваная праца Антона Луцкевіча // Дзеяслоў. 2009. № 4(41).
  • Хто аўтар артыкулу пра Якуба Коласа? Замест рэцэнзіі // Дзеяслоў. 2009. № 5(42).
  • «Быў я сьціплым паэтам…» // Лагвіновіч І. Элегія палескага матыля: вершы / Іван Лагвіновіч. — Мн.: Кнігазбор, 2011. — 88 с. С. 3-6.
  • Уліцёнак А. Іншадумцы = Мыслящие иначе / Аляксандр Уліцёнак. Прадм. В. У. Быкава. — Мн.: Беларусь. 1991. — 211 с.: іл. С. 31-54.
  • Дэмакратычная апазыцыя Беларусі: 1956—1991. Даведнік. — Мн.: Архіў Найноўшае Гісторыі, 1999. С. 79-81.
  • Энцыкляпэдыя гісторыі Беларусі: У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая. / Беларус. Энцыкл. Рэдкал.: Г. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — __ с. С. 297.
  • Хто ёсьць хто ў Беларусі / Уклад. Л. А. Андросік [і інш.] — Вільня, 2007. — 256 с. С. 187.
  • Бібліяграфічны паказальнік архэаграфічных публікацый у Рэспубліцы Беларусь (1991—2006 гг.) / складальнік В. С. Пазднякоў. — Мн.: БелНДІДАС, 2010. — 367 с. Імянны паказальнік.
  • На шляху станаўленьня беларускай нацыі: гістарыяграфічныя здабыткі і праблемы. / В. В. Яноўская [і інш.]; навук. рэдактар В. В. Яноўская; Нац. акад. навук Беларусі, Ін-т гісторыі. — Мн.: Бел. навука, 2011. — 311 с. Паказальнік імён.
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Менск: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.