Францішак Грышкевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Францішак (Франук) Грышкевіч (1904 або 1906, мястэчка Сухаволя Сакольскага павету Гарадзенскай губэрні — 1946, Менск) — беларускі паэт, публіцыст, перакладнік, пэдагог. Доктар філязофіі (1931).

Скончыў Віленскую беларускую гімназію (1926), літаратурны факультэт Карлава ўнівэрсытэту (1931). Ад 1940 загадваў беларускімі школамі Віленскай школьнай акругі. Падчас нямецкай акупацыі працаваў дырэктарам Віленскай беларускай гімназіі. Удзельнічаў у 2-м Усебеларускім кангрэсе (1944), за што быў арыштаваны ў Вільні, пасьля заняцьця места Чырвонай Арміяй.

Публікаваўся ў газэтах «Беларуская крыніца», «Сялянская ніва», часопісе «Студэнцкая думка», «Родныя гоні», «Іскры Скарыны», «Крыгалом», «Беларускі летапіс», «Przegląd Wileński». Перакладаў з чэскай, нямецкай, сэрбахарвацкай, украінскай, славенскай моваў. У Празе актыўна супрацоўнічаў з часопісам «Slovanský přehled», рэцэнзаваў у ім менскія выданьні.

Творы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Веснавыя мэлёдыі. Вільня, 1927.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]