Багрымавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Багрымавічы
Першыя згадкі: XV стагодзьдзе
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Петрыкаўскі
Сельсавет: Пціцкі
Насельніцтва: 130 чал. (2004)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2350
Паштовы індэкс: 247910
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 52°9′ пн. ш. 28°51′ у. д. / 52.15° пн. ш. 28.85° у. д. / 52.15; 28.85Каардынаты: 52°9′ пн. ш. 28°51′ у. д. / 52.15° пн. ш. 28.85° у. д. / 52.15; 28.85
Багрымавічы на мапе Беларусі ±
Багрымавічы
Багрымавічы
Багрымавічы
Багрымавічы
Багрымавічы
Багрымавічы

Багры́мавічы[1] — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласьці. Багрымавічы ўваходзяць у склад Пціцкага сельсавету. Знаходзіцца ля правага берага ракі Пціч, у 1 км ад месца яе ўпадзеньня ў Прыпяць.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядома як сяло ў Менскім ваяводзтве ВКЛ з XV стагодзьдзя, важны перавалачны пункт на водным шляху з Прыпяці па Пцічы ў цэнтральныя раёны Беларусі. На карце 1560 году сельскія землі аднесеныя да шляхоцкай уласнасьці, цэнтар Багрымавіцкага стараства.

У верасьні 1655 году цалкам зьнішчана разам зь людзьмі атрадам маскоўскіх войскаў на чале з князем Валконскім. Дагэтуль у памяці мясцовых жыхароў захаваліся асобныя дэталі: дзяцей душылі драўлянымі лавамі, а зь ліку жыхароў, якія ў той момант знаходзіліся ў сяле, у жывых засталося двое (па іншай вэрсіі: толькі адзін чалавек).

У наступныя гады было адбудавана зноўку, але такой велічыні як у сярэдзіне XVII стагодзьдзя ўжо ніколі не дасягнула. У 1795 годзе — 19 двароў, 154 жыхары.

Цяжкі бой адбыўся ў вёсцы 14 студзеня 1944 году, пры няўдалай спробе савецкіх войскаў замацавацца на правым беразе Пцічы. Пасьля дня лютых баёў савецкія часткі адступілі на левы бераг, значная частка мясцовых жыхароў сышла разам зь імі. У ноч на 23 лютага была яшчэ адна няўдалая спроба штурму вёскі. Канчаткова вызвалена бяз бою ў ліпені 1944 году. Усяго за гады войны нямецкія акупанты забілі 58 жыхароў, 45 вяскоўцаў загінула на фронце. У баях за вёску і ў навакольлях загінуў 81 ваяр. У вёсцы знаходзіцца братэрскі дол савецкіх салдатаў.[2]

Па дадзеных перапісу 1959 году ў вёсцы пражывала 720 жыхароў. Пасьля спыненьня сплаву лесу па рацэ Пціч на мяжы 1960—1970 гадоў і закрыцьця сплаўнога ўчастка паступова прыйшла ў запусьценьне. У 2004 годзе ў вёсцы пражывалі 130 жыхароў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf)
  2. ^ Пастанова Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь ад 28 сьнежня 2004 году №32