Нарадзіўся ў вёсцы Стаўрова на Браслаўшчыне ў беднай сялянскай сям’і 10 ліпеня 1900 году. Пачатковую адукацыю атрымаў у вольнай школе малюнку і жывапісу ў Вільні. У 1919 годзе паступіў у Акадэмію прыгожых мастацтваў Віленскага ўнівэрсытэту імя Стэфана Баторыя.
У 1924—1925 гадах у Кракаўскай акадэміі мастацтваў. У 1928 годзе вярнуўся ў Вільню, зьяўляўся прыхільнікам і актыўным дзеячом беларускага адраджэньня ў 30-я гады.
У 1932 годзе рэдагаваў часопіс Нёман, прыняў ўдзел у калектыўнай выставе Віленскага незалежнага таварыства мастакоў-плястыкаў, якая адбывалася ў Вільні й Варшаве. Тры гады пазьней прадстаўленая ўласная выстава мастака ў Вільні (26 сьнежня 1935 — 8 студзеня 1936). У 1938 г. падарожнічае па Італіі. У час вайны жыве, на зьмену, у Вільні і ў Стаўрове (Шляхотчыне).
У 1943 г. адбылася яго другая пэрсанальная выстава ў Вільні. У 1944—1945 гг. працаваў захавальнікам фондаў у Беларускім музэі ў Вільні, пасьля вайны — старшым выкладчыкам на катэдры малюнку і жывапісу ў Віленскім інстытуце прыгожых мастацтваў.
У 1960 годзе атрымаў званьне заслужанага дзеяча мастацтва Летувіскай ССР за заслугі ў разьвіцьці выяўленчага мастацтва. Юбілейныя выставы ў Вільні ладзіліся ў 1960, 1970, 1980 гадох. У 1962 годзе — індывідуальная выстава ў Менску, у Палацы мастацтваў. У 1968 г. браў удзел у выставе ў варшаўскай «Захэнце». У 1978 годзе працы Сергіевіча былі выстаўленыя ў Менску. Пабачылі сьвет некалькі каталёгаў выставаў.
У 1920—1930-я гады Сергіевіч стварыў манумэнтальныя паліхромныя размалёўкі ў касьцёлах Горадні, Смургоняў, Солаў, Поразава, Жодзішкаў, Салечнікаў. Сьценапіс у Солах стаў самым вялікім цыклам мастака, манумэнтальнымі размалёўкамі быў упрыгожаны ўвесь касьцёл — столь і сьцены[5]. У Смургонях сьценапіс не захаваўся. У Гародні, Жодзішках і Солах размалёўкі былі перапісаны ў час чарговых рамонтаў храмаў[6].
Працаваў таксама ў станкавай і кніжнай графіцы. Рэдагаваў і афармляў часопісы «Калосьсе», «Нёман», у якіх друкаваліся яго артыкулы па праблемах мастацтва і беларускай культуры, малюнкі.
Пётра Сергіевіч прыймаў удзел у выставах Саюзу Незалежных Артыстаў-Мастакоў («Związek Niezależnych Artystów-Malarzy») у Вільні ў 1933 і 1934 гадах, Варшаве ў 1933 годзе ў «Zachęcie» (таксама выстаўка Z. N. A. М.).
Вільня: 26 сьнежня 1935 — 8 студзеня 1936, першая асабістая выстава ў памяшканьні школы Таварыства Артыстаў Плястыкаў на вуліцы Адама Міцкевіча ў доме № 7 выстаўлялася 50 абразоў і 40 рысаваных партрэтаў[9][10][11].
Вільня: 26 красавіка — 9 мая 1943 году ў сядзібе Беларускага нацыянальнага камітэта ў Вільні па адрасе вуліца Гедыміна, 4 праходзіла выстава Пятра Сергіевіча. Было прадстаўлена каля 80 карцін і малюнкаў, выкананых алеем. Сярод твораў, якія прыцягнулі ўвагу рэцэнзентаў, быў зімовы пэйзаж «Зіма ў лесе».
Вільня: 1960 год юбілейная выстава, на якой прадстаўлена 211 работ, у тым ліку 21 кампазыцыя, 62 партрэты, 56 пейзажаў, 6 нацюрмортаў, 65 малюнкаў[12].
Менск: травень 1962 году ў Дзяржаўным мастацкім музэі пэрсанальная выстаўка твораў. На выстаўцы экспануюцца вялікія мастацкія палотны, пэйзажныя творы, партрэты, натурморты: «Першадрукар Францішак Скарына», «Кастусь Каліноўскі й Валеры Ўрублеўскі аглядаюць паўстанцаў», «Кастусь Каліноўскі сярод паўстанцаў 1863 г.», «Дэманстрацыя беспрацоўных», «Партызаны ля кузьні», «Набат», «А хто там ідзе?», «Сабраныя камяні», «Веснавая казка», «Вецер на Нарачы», партрэт паэта Максіма Танка, беларускага пейзажыста Мікалая Дучыца[13].
Варшава: чэрвень—травень 1968 году, Аўдыторыя Варшаўскага тэхнічнага ўнівэрсытэту — 58-я выстава нацыянальнай мастацкай групы «Zachęta»(pl), на якой было прадстаўлена 7 карцін алеем, у тым ліку «Канстанцін Каліноўскі», і 7 малюнкаў сярод больш чым 100 мастакоў, якія прадэманстравалі каля 450 экспанатаў[14].
Вільня: 2000 год. Да стагодзьдзя з дня нараджэньня мастака Віленскі мастацкі музэй арганізаваў выставу яго прац у прыватнай галерэі «Amatininkų».
Вільня: 2000 год. Таварыства беларускай культуры ў Вільні ў сваёй штаб-кватэры на вуліцы Жыгіманту таксама прадставіла працы мастака (54 партрэты) з калекцыі Таварыства.
Браслаў: 2000 год. Музэй гісторыі і краязнаўства ў Браславе адкрыў юбілейную выставу пад назовам «Творца дня». На ёй былі прадстаўлены пятнаццаць жывапісных і графічных твораў й памятныя рэчы мастака, падарункі ад удавы мастака й жыхароў вёскі Стаўрава. Некаторыя зь іх цяпер зьяўляюцца часткай пастаяннай калекцыі музэя. На выставе быў прадстаўлены партрэт Марʼяна Пецюкевіча 1934 году, які супрацоўнік музэя Кастусь Шыдлоўскі знайшоў у Хмызютцы, у дома стрыечнага брата партрэтаванага[19][20][21].
Беласток: люты-сакавік 2003 году ў Музэі скульптур Альфонса Карні(pl) ў Беластоку. Паказаны ў асноўным пэйзаж і партрэт, агулам — за сорак карцін. Сярод твораў: «Аўта-партрэт», «Зімовы пэйзаж», «Без гаспадара», «Партрэт маці», «Пэйзаж Вільні»[22].
Менск: з 15 сьнежня 2016 году ў Нацыянальным мастацкім музэі Беларусі дзейнічала выстава жывапісу і графікі беларускіх мастакоў віленскай школы — Пётры Сергіевіча й Міхася Сеўрука. Экспазыцыя з прыватных збораў 17 айчынных калекцыянэраў налічвала 150 твораў[28][29][30].
Vladas Drėma.Gudų dailė. (па-беларуску: Беларускае мастацтва) (лет.) // redaktorius ir leidėjas Zigmas Prantkelevičius. Pagalbininkai: Prantkelevičius, Zigmas (1912-1967); Karosas, Jonas (1912-1975). Piūvis (па-беларуску: Разрэз) : dailės ir literatūros vienrartinis leidinys (па-беларуску: мастацтва і літаратуры аднаразовае выданьне). — Vilnius: «Patria», 1938. — С. 20—21.
Гісторыя беларускага мастацтва: У 6 т. Т. 5: 1941 — да 60-х гг. / Рэдкал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. ; рэд. т. П. А. Карнач ; АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. — Мн. : Навука і тэхніка, 1992. — 253 с. : іл. — С. 90, 117.
Пётра Сергіевіч. Аўтабіяграфія. Уступ Віктара Шматава. Праз усе рыфы і валуны. // Мастацтва : часопіс. — 1993. — № 1. — С. 62—67. — ISSN0208-2551.
Уладзімір Крукоўскі. Невядомы Сергіевіч. // Мастацтва : часопіс. — 1996. — № 1. — ISSN0208-2551.
Янка Шутовіч. Пётра Сергіевіч: мастак нацыянальнага Адраджэння. — Менск: Харвест, 2016. — 64 с. — (100 выдатных дзеячаў беларускай культуры). — 500 ас. — ISBN 978-985-18-3856-7
Пётра Сергіевіч = Пётра Сергиевич = Piotra Siergijevich / аўтар тэксту й складальнік Н. М. Усава; пераклад на англійскую мову К. Г. Анціпава. — Менск: Беларусь, 2020. — 78 с. — (Славутыя мастакі з Беларусі). — 500 ас. — ISBN 978-985-01-1376-4
Сяргей Гваздзёў. Крэскі да партрэтаў мастакоў з Заходняй Беларусі: нарысы. — Менск: Галіяфы, 2013. — С. 127—139. — (Бібліятэчка «Новага часу»). — 500 ас. — ISBN 978-985-6906-98-8
Гісторыя беларускага мастацтва : у 2 т. / Б. А. Лазука. — Менск: 2007 Т. 2: XVIII - пачатак XXI стагоддзя. — С. 262, 263. — 350 с. — 2000 ас. — ISBN 978-985-01-0749-7
Алена Глагоўская.Спадчына Пётры Сергіевіча ў Польшчы. / Брасл. музейн. аб'яд-не, Брасл. краязн. т-ва імя О. Гедэмана; Рэд. рада: Шыдлоўскі К. і інш. // Браслаўскія чытанні : Матэрыялы VІ-й навук.-краязн. канф., прысвеч. 150-й гадавіне з дня нараджэння браслаўс. лекара, грамад. дзеяча С. Нарбута (1853—1926), 7—8 мая 2003. — Браслаў: 2003. — С. 24—26.
Барыс Крэпак. Вяртанне імёнаў: нарысы пра мастакоў. — Менск: Мастацкая літаратура, 2014. — Т. 2. — С. 256—264. — 978−985−02−1538−3 с. — 1000 ас.
М. П. Кузьміч, М. І. Сцепаненка. Імёны. Асобы. Лёсы: ураджэнцы Віцебшчыны ў далёкім і блізкім замежжы / рэцэнзент М. М. Хурсік. — Менск: Літаратура і мастацтва, 2012. — С. 260—262. — 352 с. — 1100 ас. — ISBN 978-985-556-010-8
Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі. У 5 т. / Рэд. І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш.. — Мн.: БелСЭ, 1986. — Т. 4: Накцюрн — Скальскі. — 742 с. — 9500 ас. — С. 709.
