Паляны (Зэмбінскі сельсавет)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Паляны
трансьліт. Paliany
Першыя згадкі: 18 стагодзьдзе
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Барысаўскі
Сельсавет: Зэмбінскі
Вышыня: 190 м н. у. м.
Насельніцтва: 64 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 177
Паштовы індэкс: 222133
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 54°24′5.1″ пн. ш. 28°16′9.9″ у. д. / 54.401417° пн. ш. 28.269417° у. д. / 54.401417; 28.269417Каардынаты: 54°24′5.1″ пн. ш. 28°16′9.9″ у. д. / 54.401417° пн. ш. 28.269417° у. д. / 54.401417; 28.269417
Паляны на мапе Беларусі ±
Паляны
Паляны
Паляны
Паляны
Паляны
Паляны

Паля́ны[1] — вёска ў Барысаўскім раёне Менскай вобласьці, за 5 км на паўночны ўсход ад Зэмбіна, на ўсход ад Кіміі. Паляны ўваходзяць у склад Зэмбінскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вядома ў Вялікім Княстве Літоўскім ад 18 стагодзьдзя[2].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 64 чалавекі
  • 2008 год — 62 чалавекі, 29 двароў[2]
  • 1999 год — 87 чалавек

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Транспартныя сувязі па шашы Лагойск — Бягомль, да якой ад вёскі ідзе прасёлачная дарога. На паўночным захадзе — гаспадарчы сэктар[2].

Інфармацыя для турыстаў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

105 км ад Менску, 34 км ад гораду і чыгуначнай станцыі Барысаў. Рэльеф раўнінна-ўзгорысты, на захадзе цячэ рака Кішкурнянка (прыток р. Гайна)[3]. Жылыя дамы драўляныя, сядзібнага тыпу[2].

Помнікі архітэктуры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква Покрыва Прасьв. Багародзіцы

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu) С. 71
  2. ^ а б в г Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 8. Кн. 1. — Менск, 2010. С. 174
  3. ^ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 8. Кн. 1. — Менск, 2010. С.173

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]