Перайсьці да зьместу

Нью-Ёрк Нікс

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Нью-Ёрк Нікс
Заснаваны 1946
Месцазнаходжаньне Нью-Ёрк, Нью-Ёрк, ЗША
Арэна Мэдысан-Сквэр-Гардэн
Галоўны трэнэр
Чэмпіянат Нацыянальная баскетбольная асацыяцыя
Форма
Клюбныя колеры              


Камандныя колеры


Камандныя колеры


Хатняя


Камандныя колеры


Камандныя колеры


Выязная
Спасылкі
Афіцыйная бачына
Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

«Нью-Ёрк Нікс» (па-ангельску: New York Knicks) — прафэсійны баскетбольны клюб, які выступае ў Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Поўная назва клюбу «Нікербокерз» адсылае да мянушкі, якая некалі прычапілася да жыхароў гораду праз твор Вашынгтона Ірвінга «Гісторыя Нью-Ёрку». Каманда была заснаваная ў 1946 годзе, але найперш спаборнічала ў Баскетбольнай асацыяцыі Амэрыкі. На арэне Мэдысан-Сквэр-Гардэн ладзіць хатнія матчы з 1968 году, якую падзяляюць з хакейным клюбам «Нью-Ёрк Рэйнджарз». Клюб месьціцца ў горадзе Нью-Ёрк з аднайменнага штату. Акрамя «Нікс» у гэтым горадзе базуецца таксама іншы клюб лігі — «Бруклін Нэтс».

Гісторыя

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

У 1946 годзе баскетбол, асабліва каледзкі, хутка пашыраўся і ўсё больш рабіўся прыбытковым відам спорту ў Нью-Ёрку[2]. Хакей быў яшчэ адным папулярным відам спорту ў той час і прыносіў значны прыбытак, аднак арэны выкарыстоўваліся не так часта[3] . Макс Кейс, спартовы журналіст зь Нью-Ёрку, стаў рэдактарам у выданьні Boston American у 1930-х гадах, калі ён пазнаёміўся з уладальнікам Бостан-Гардэн Ўолтэрам А. Браўнам[4]. Кейс распрацаваў ідэю арганізацыі прафэсійнай лігі дзеля таго, каб былыя каледзкіх гульцы па заканчэньні навучаньня заставаліся ў баскетболе. Ён навёў, што такая ліга можа стаць прыбытковай, калі яе правільна арганізаваць[4]. Браўн быў заінтрыгаваны мажлівасьцю атрымаць дадатковы прыбытак, калі хакейныя каманды не гулялі або спаборнічалі ў гасьцях, таму зьвязаўся зь некалькімі ўладальнікамі арэнаў[4]. 6 чэрвеня 1946 году Кейс і Браўн, а таксама група зь сямнаццаці іншых прадстаўнікоў сабраліся ў гатэлі Камадор у Нью-Ёрку, каб стварыць Баскетбольную асацыяцую Амэрыкі (БАА)[5].

Джо Лапчык быў трэнэрам «Нікс», які ўпершыню прасунуў каманду ў фінал лігі.

На сустрэчы прысутнічаў Нэд Айрыш, які быў тагачасным прэзыдэнтам Мэдысан-Сквэр-Гардэну[4][6]. Першапачаткова Кейс плянаваў сам валодаць і кіраваць нью-ёрскай франшызай і зьвярнуўся да Айрыша з прапановай арандаваць арэну[4]. Айрыш растлумачыў, што, паводле правілаў Амэрыканскай асацыяцыі кіраўнікоў арэнаў, Мэдысан-Сквэр-Гардэн мусіў быў валодаць усімі прафэсійнымі камандамі, якія гулялі на арэне[4]. У дзень сустрэчы Кейс зрабіў сваю прапанову групе ўладальнікаў, аднак яны былі значна больш уражаныя Айрышам і ягонымі велізарнымі рэсурсамі. У выніку Кейс пагадзіўся, і франшыза была перададзеная Айрышу[4]. Айрыш жадаў надаць сваёй франшызе адметную назву, якая б увасабляла горад Нью-Ёрк[7]. Ён склікаў сваіх супрацоўнікаў на сустрэчу, каб яны выбралі дарэчную назву. Пасьля падліку галасоў франшыза атрымала назву «Нікербокерз»[7]. Гэтая назва паходзіць ад мянушкі, якую выкарыстаў Вашынгтон Ірвінг у сваёй кнізе «Гісторыя Нью-Ёрку», імя, якое стала ўжывацца да нашчадкаў першых галяндзкіх пасяленцаў таго паселішча, што пазьней ператварылася на Нью-Ёрк, а пазьней, адпаведна, стала дапасоўным да жыхароў Нью-Ёрка агулам[8].

Паколькі ў першы год існаваньня лігі ня ладзіўся драфт каледжаў, бо не было аніякіх гарантыяў, што «Нікс» ці сама ліга будуць квітнець[9]. Такім чынам, каманды засяродзіліся на падпісаньні кантрактаў з каледзкімі гульцамі з сваіх гарадоў, каб прасоўваць прафэсійную лігу[10]. «Нікс» сустрэліся з «Таронта Гаскіс» на хакейнай арэне «Таронта Мэйпл Ліфс» у Таронта 1 лістапада 1946 году. Гэта была першая гульня франшызы, а таксама першы матч у гісторыі лігі[11]. Пры прысутнасьці 7090 гледачоў «Нікс» перамаглі «Гаскіс» зь лікам 68:66, прычым Лео Готліб быў лідэрам каманды паводле колькасьці назьбіраных пунктаў, якіх у яго было 14[12]. У свой першы сэзон нью-ёркцы саступілі ў паўфінале «Філадэлфіі Ўорыярз»[13]. У 1947 годзе на пасаду галоўнага трэнэра заступіў Джо Лапчык, пад кіраўніцтвам якога «Нікс» дзевяць разоў запар прабіваліся ў плэй-оф[14]. У той час у складзе каманды зьзяла зорка Карла Браўна, які зьбіраў 14,3 пункты за гульню. На драфце НБА 1948 году каманда абрала двух будучых гульцоў Залы славы, як то Долфа Шэйса і Гары Галатына[15]. «Нікс» зь недаверам ставіліся да таленту Шэйса, што прымусіла гульца сысьці[15].

Ўіліс Рыд быў галоўным творцам перамог клюбу ў пачатку 1970-х гадоў.

Перад пачаткам сэзону 1949—1950 гадоў БАА аб’ядналася з Нацыянальнай баскетбольнай лігай, утварыўшы Нацыянальную баскетбольную асацыяцыю, якая складалася з 17 клюбаў[16][17]. У наступным сэзоне «Нікс» увайшлі ў гісторыю, склаўшы кантракт з Сўітўотэрам Кліфтанам, стаўшы тым самым першай прафэсійнай баскетбольнай камандай, якая падпісала кантракт з афраамэрыканцам[14]. У гэтым жа сэзоне каманда ў першы раз з трох сэзонах запар трапілі ў фінал НБА[14]. Лапчык сышоў з пасады галоўнага трэнэра каманды ў студзені 1956 году, спасылаючыся на праблемы са здароўем[18]. Пасьля гэтага быў шэраг зьменаў на пасадзе трэнэраў, але посьпехаў гэта не прынесла. У 1964 годзе лёс франшызы пачаў паступова зьмяняцца. «Нікс» абралі на драфце цэнтравога Ўіліса Рыда, які адразу ж зрабіў паўплываў на гульню каманды і быў абраны пачаткоўцам году НБА за свае намаганьні[14]. Іхны склад паступова пашыраўся, гэтак пачаткоўцы Філ Джэксан і Ўолт Фрэйзэр былі ўлучаны ў зборную ўсіх пачаткоўцаў НБА, а Дык Барнэт і Ўіліс Рыд узялі ўдзел у Матчы ўсіх зорак НБА 1968 году[14]. У наступным сэзоне каманда набыла Дэйва Дэбушэра з «Дэтройт Пістанз», а каманда займела паказьнік у 54–28[19][20]. У плэй-оф «Нью-Ёрк» упершыню з 1953 году пракрочыў празь першы раўнд барацьбы, абгуляўшы «Балтымар Булетс» у чатырох гульнях, перш чым саступіць «Бостан Сэлтыкс» у фінале Ўсходняга дывізіёну[21].

На матчы «Нікс» на Мэдысан-Сквэр-Гардэн.

У сэзоне 1969—1970 гадоў «Нікс» мелі на той момант рэкорд НБА, перамогшы ў 18-і матчах запар. У рэгулярным сэзоне яны дасягнулі паказьніка 60–22, што было найлепшым дасягненьнем сэзону ў гісторыі франшызы на той момант[22]. У плэй-оф баскетбалісты сустрэліся з «Лос-Анджэлес Лэйкерз» у фінале НБА. У адным з матчаў Рыд атрымаў траўму, яале кудбгаючы на пляцоўцы працягнуў выходзіць на матчы. Такая гераічнасьць гульца натхнілі «Нікс», якія перамаглі ў апошнім сёмым матчы зь лікам 113:99, упершыню дазволіўшы нью-ёрскай каманды ўзяць тытул чэмпіёнаў[23]. Рыд, які ў тым сэзоне быў названы найлепшым гульцом усіх зорак і найлепшым гульцом лігі, быў унагараваны таксама званьнем найлепшага гульца фіналу, стаўшы першым баскетбалістам, які атрымаў усе тры ўзнагароды за адзін сэзон[23]. Посьпех «Нікс» працягваўся цягам наступных некалькіх гадоў, калі каманда трапляла і фіналы і ўзяла яшчэ адзін тытул праз сэзон. Аднак, хутка пасьля гэтага Рыд абвесьціў аб завяршэньні гульнёвай кар’еры[24]. У наступныя два дзесяцігодзьдзі вялікіх дасягненьняў клюбу бракавала. За доўгі час сэзон 1992–1993 гадоў быў пасьпяховым, бо «Нікс» перамаглі ў Атлянтычным дывізіёне, маючы паказьнік у 60–22. Пасьля перамогі над «Індыяна Пэйсэрз» і «Шарлот Горнэтс» у першых двух раўндах плэй-оф, «Нікс» прабіліся ў фінал Усходняй канфэрэнцыі, дзе сустрэліся з «Чыкага Булз», якім саступілі з агульным лікам 2:4 пры тым, што мелі перавагу ў сэрыі пасьля першым двух матчах зь лікам 2:0. Пасьля таго, як Майкл Джордан з «Булз» упершыню завяршыў баскетбольную кар’еру перад сэзонам 1993—1994 гадоў, многія ўбачылі ў гэтым магчымасьць для «Нікс» нарэшце прабіцца ў фінал НБА. Каманда, якая набыла Дэрэка Гарпэра ў абмене ў сярэдзіне сэзону з «Далас Мавэрыкс», зноў перамагла ў Атлянтычны дывізіёне з паказьнікам 57–25. Няблага каманда пракрочыла праз плэй-оф, трапіўшы ў фінал упершыню з 1973 году. У вырашальнай сэрыі «Нікс» згулялі сем гульняў зь нізкім паказьнікам набраных пунктаў і абарончай барацьбой супраць «Г’юстан Рокетс».

Статыстыка

[рэдагаваць | рэдагаваць код]

В = выйгрышы, П = паразы, А% = адсотак выйграных матчаў

Крыніцы

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  1. ↑ https://www.nba.com/knicks/news/mike-brown-named-new-york-knicks-head-coach
  2. ↑ Hahn 2012. С. 8.
  3. ↑  Schumacher, Michael Mr. Basketball: George Mikan, the Minneapolis Lakers, and the Birth of the NBA. — Minneapolis: University of Minnesota Press, 2008. — ISBN 978-0-8166-5675-2
  4. 1 2 3 4 5 6 7 Hahn 2012. С. 11.
  5. ↑ Basketball Association of America League Minutes. APBR.org. Архіўная копія ад 11.2010 г.
  6. ↑ Benson 2007. С. 2.
  7. 1 2 Hahn 2012. С. 14.
  8. ↑ What’s a Knickerbocker?. NBA Media Ventures, LLC. Архіўная копія ад 10.2017 г.
  9. ↑ Benson 2007. С. 3.
  10. ↑ Hahn 2012. С. 16.
  11. ↑ Benson 2007. С. 4.
  12. ↑ Hahn 2012. С. 18.
  13. ↑ Hahn 2012. С. 22.
  14. 1 2 3 4 5 New York Knicks History. NBA Media Ventures, LLC. Архіўная копія ад 12.2008 г.
  15. 1 2 Hahn 2012. С. 28.
  16. ↑ NBL, BAA merge, end pro net war // The Republic, 08.1949 г.
  17. ↑ How the NBA’s 75th anniversary sweeps away its early history // The Washington Post, 01.2022 г.
  18. ↑ Briordy, William J.. Lapchick Quits as Knick Coach But He Plans to Finish Season; Cites 'Poor Health and Too Many, Sleepless Nights' as Bases for Decision Lot of Possibilities Team in Third Place // The New York Times, 01.1956 г. Архіўная копія ад 11.2012 г.
  19. ↑ New York Knickerbockers Franchise Index. Basketball Reference. Архіўная копія ад 01.2010 г.
  20. ↑ Cady, Steve. Knicks Top Pistons, 135–87; DeBusschere Stars; Ex-Detroit Coach Scores 21 Points He Sets Up New Teammates for Many Baskets, Too, in First Game Since Trade // The New York Times, 12.1968 г. Архіўная копія ад 05.2018 г.
  21. ↑ 1968–69 New York Knickerbockers Schedule and Results. Basketball Reference. Архіўная копія ад 10.2012 г.
  22. ↑ All-Time Winning Streaks. National Basketball Association (03.2008). Архіўная копія ад 03.2011 г.
  23. 1 2 Gutsy Reed Rallies Knicks in Game 7. National Basketball Association. Архіўная копія ад 11.2010 г.
  24. ↑ Goldaper, Sam. Reed Retires as Player for the Knicks; No Decision Made on Post With Club; Career Record of Willis Reed. Reed Quit As Player For Knicks // The New York Times, 09.1974 г. Архіўная копія ад 11.2012 г.

Літаратура

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
  •  Benson, Michael Everything You Wanted to Know About the New York Knicks: A Who’s Who of Everyone Who Ever Played on or Coached the NBA’s Most Celebrated Team. — Lanham, Maryland: Taylor Trade Publishing, 2007. — ISBN 978-1-58979-374-3
  •  Hahn, Alan New York Knicks: The Complete Illustrated History. — Minneapolis: MVP Books, 2012. — ISBN 978-0-7603-4331-9

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Атрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Нью-Ёрк_Нікс&oldid=2656674»