Наваградзкі мячэт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Мячэт
Наваградзкі мячэт
Адноўлены мячэт у Наваградку. Студзен 2010 году.
Адноўлены мячэт у Наваградку. Студзен 2010 году.
Краіна Беларусь
Горад Наваградак
Каардынаты 53°35′37.77″ пн. ш. 25°49′34.60″ у. д. / 53.593825° пн. ш. 25.8262778° у. д. / 53.593825; 25.8262778Каардынаты: 53°35′37.77″ пн. ш. 25°49′34.60″ у. д. / 53.593825° пн. ш. 25.8262778° у. д. / 53.593825; 25.8262778
Канфэсія Іслам
Тып будынка Мячэт
Заснавальнік Аляксандар Асанавіч
Дата заснаваньня 1885
Асноўныя даты:
1945мячэт зачынены
1994будынак вернуты вернікам
1997адноўленая служба
Статус ахоўваецца дзяржавай
Наваградзкі мячэт на мапе Беларусі
Наваградзкі мячэт
Наваградзкі мячэт
Наваградзкі мячэт
Commons-logo.svg Наваградзкі мячэт на Вікісховішчы

Нава́градзкі мячэ́т — магамэтанскі храм у Наваградку. Мячэт вёў службу да канца Другой сусьветнай вайны, а за савецкім часам быў зачынены і перабудаваны ў жылы дом.[1]

Пра існаваньне мячэту ў Наваградку вядома прынамсі з XVI стагодзьдзя.[2] Прывілей на будаўніцтва мячэту ў 1792 годзе наваградзкія татары атрымалі ад караля РП Станіслава Аўгуста Панятоўскага, які ўхваліў віленскі біскуп. Праз чатыры гады ў Наваградку на тым месцы адбылося першае служэньне.

У 1855 годзе на месцы старога мячэту на сродкі Аляксандра Асанавіча, адстаўнога маёра, быў пабудаваны новы мячэт.[1] Да 1939 году пры мячэце працавала рэлігійная школа — мактаб. У 1945 годзе мячэт быў зачынены і перабудаваны ў жылую хату, і ў гэтым стане знаходзіўся да 1994 году, пакуль ня быў адданы вернікам. Тады пачалася перабудова сьвятыні, і 11 ліпеня 1997 году мячэт аднавіў сваю дзейнасьць. Адкрыцьцё было прымеркавана да 600-годзьдзя пасяленьня татараў на Беларусі.[3]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Histvalue sign export.svg Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр  413Г000417
  1. ^ а б Мечеть(рас.) Новогрудок
  2. ^ Мишкинене Галина Литовские татары(рас.) Ватаным
  3. ^ Канапацкая Зорина Мечети татар Беларуси, Литвы и Польши: история и современность (рас.) // Мечети в духовной культуре татарского народа (XVIII в. — 1917 г.). — С. 19. — ISBN 5-94981-071-6.