Дыега Гадын
| Дыега Гадын | ||
| Пэрсанальная інфармацыя | ||
|---|---|---|
| Нарадзіўся | 16 лютага 1986[1][2][3][…] (40 гадоў) | |
| Рост | 188 см[4] | |
| Вага | 78 кг | |
| Пазыцыя | цэнтральны абаронца | |
| Клюбы | ||
| Гады | Клюб | Гульні (галы)¹ |
| 2003—2006 | Сэра[d] | 63 (6) |
| 2006—2007 | Насьяналь Мантэвідэо | 26 (0) |
| 2007—2010 | Вільярэал | 91 (4) |
| 2010—2019 | Атлетыка Мадрыд | 277 (17) |
| 2019—2020 | Інтэрнацыянале | 23 (1) |
| 2020—2022 | Кальяры | 39 (1) |
| 2022 | Атлетыку Мінэйру | 1 (0) |
| 2022—2023 | Вэлес Сарсьфільд[d] | 18 (1) |
| 2024 | Паронгас[d] | 14 (0) |
| Зборныя | ||
| 2004—2005 | Уругвай (да 20)[d] | 14 (0) |
| 2005—2022 | Уругвай | 161 (8) |
Дыега Рабэрта Гадын Леаль (па-гішпанску: Diego Roberto Godín Leal; нар. 16 лютага 1986 году, Расарыё, Уругвай) — колішні уругвайскі футбаліст, абаронца. Гулец нацыянальнай зборнай Уругваю. Хуткі абаронца, які спалучаў у сабе наяўнасьць добрай фізычнай падрыхтоўкі з магчымасьцю добра валодаць мячом.
Кар’ера
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Клюбная
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
У дарослым футболе дэбютаваў у 2003 годзе, дзякуючы выступам за клюб «Сэра», у якім правёў тры сэзоны, прыняўшы ўдзел у 63 матчах чэмпіянату. Большасьць часу, праведзенага ў складзе «Сэра», быў асноўным гульцом абароны каманды. На працягу сэзону 2006—2007 гадоў абараняў колеры ўругвайскага гранду «Насьяналь».
Сваёй гульнёй за апошнюю каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнэрскага штаба клюбу «Вільярэал», у склад якога далучыўся ў жніўні 2007 году. У новым клюбе правёў наступныя тры сэзоны сваёй гульнявой кар’еры. Гуляючы ў складзе «Вільярэалу» таксама ў асноўным выходзіў на поле ў складзе першым адзінаццаці гульцоў каманды.
У склад клюбу «Атлетыка» далучыўся 4 жніўня 2010 году й дэбютаваў за «матрасьнікаў» у пераможный сустрэчы на Супэркубак УЭФА, дзе гішпанскі клюб быў мацнейшым за італьянскі «Інтэрнацыянале» зь лікам 2:0. З тых часоў стаў асноўным абаронцам мадрыдцаў і за наступныя гады атрымліваў з камандай перамогу ў Лізе Эўропы, а таксама яшчэ адзін раз у Супэркубку УЭФА. 7 мая 2019 года аб'явіў аб зыходзе з клюбу пасьля сканчэньня сэзона 2018/19[5].
Міжнародная
[рэдагаваць | рэдагаваць код]26 кастрычніка 2005 году дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе зборнай Уругваю ў таварыскай гульні супраць зборнай Мэксыкі. У складзе зборнай быў удзельнікам розыгрышу Кубка Амэрыкі 2007 году ў Вэнэсуэле, чэмпіянату сьвету 2010 году ў Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы й розыгрышу Кубка Амэрыкі 2011 году ў Аргентыне, атрымаўшы таго году тытул кантынэнтальнага чэмпіёна.
Дасягненьні
[рэдагаваць | рэдагаваць код]«Атлетыка»:
- Чэмпіён Гішпаніі: 2014
- Уладальнік Кубка Гішпаніі: 2013
- Уладальнік Супэркубка Гішпаніі: 2014
- Пераможца Лігі Эўропы: 2012, 2018
- Уладальнік Супэркубку УЭФА: 2010, 2012, 2018[6]
«Атлетыку Мінэйру»:
- Уладальнік Супэркубка Бразыліі: 2022
- Чэмпіён штату Мінас-Жэрайс: 2022
Уругвай:
- Уладальнік Кубка Амэрыкі: 2011
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Diego Godín // Transfermarkt (мн.) — 2000.
- ↑ DIEGO ROBERTO GODIN // Argentine Soccer Database (гішп.)
- ↑ Diego Roberto Godín Leal // As (гішп.) — Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
- ↑ https://global.espn.com/football/player/_/id/104564
- ↑ Годин объявил об уходе из «Атлетико» (рас.). championat.com (7 мая 2019).
- ↑ Real Madrid 2–4 Atlético Madrid (анг.). BBC Sport (15 жніўня 2018).
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Профіль на афіцыйным сайце ФК «Інтэрнацыянале»
- Профіль на BDFutbol
- Статыстыка на National Football Teams
- Профіль на сайце transfermarkt.co.uk
- Нарадзіліся 16 лютага
- Нарадзіліся ў 1986 годзе
- Нарадзіліся ва Ўругваі
- Футбалісты клюбу «Сэра» Мантэвідэо
- Футбалісты клюбу «Насьяналь» Мантэвідэо
- Футбалісты клюбу «Вільярэал»
- Футбалісты клюбу «Атлетыка» Мадрыд
- Футбалісты клюбу «Інтэрнацыянале» Мілян
- Футбалісты клюбу «Кальяры»
- Футбалісты клюбу «Атлетыку Мінэйру» Бэлу-Арызонці
- Футбалісты клюбу «Вэлес Сарсьфільд» Буэнас-Айрэс
- Футбалісты зборнай Уругваю
- Уругвайскія футбалісты