Андэрлехт Брусэль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Андэрлехт
R.S.C. Anderlecht.png
Поўная назва Royal Sporting Club Anderlecht
Заснаваны 27 траўня 1908
Горад Брусэль, Бэльгія
Стадыён Констант Вандэн Сток
Умяшчальнасьць: 21 845
Галоўны трэнэр Гэйн Вангазэбрук
Чэмпіянат Першы дывізіён А
 · 2018—2019 6 месца
Хатнія колеры
Выязныя колеры
Афіцыйны сайт

«Андэрлехт» (па-француску: Royal Sporting Club Anderlecht) — бэльгійскі футбольны клюб з гораду Брусэлю. Заснаваны ў 1908 годзе. 34-разовы чэмпіён Бэльгіі, 9-разовы ўладальнік Кубка Бэльгіі, 13-разовы ўладальнік Супэркубка Бэльгіі. Двухразовы ўладальнік Кубка кубкаў (1976, 1978), уладальнік Кубка УЭФА (1983). Клюб месьціцца ў раёне Андэрлехт у сталічным рэгіёне Брусэль. «Андэрлехт» гуляе ў бэльгійскім першым дывізіёне А й зьяўляецца самым пасьпяховым бэльгійскім футбольным клюбам у эўракубках, маючы на сваім рахунку перамогі ў пяці эўрапейскіх спаборніцтвах. «Андэрлехт» трымае рэкорд найбольшай колькасьці пасьлядоўных чэмпіёнскіх тытулаў у краіне, маючы перамогі ў нацыянальным чэмпіянаце з 1964 па 1968 гады.

Клюб быў заснаваны ў 1908 годзе й упершыню дасягнуў самага высокага ўзроўню бэльгійскага футболу ў сэзоне 1921—1922 гадоў. «Андэрлехт» зьяўляецца сталым удзельнікам бэльгійскай лігі з сэзону 1935—1936 гадоў. Клюб атрымаў першую перамогу ў чэмпіянаце пасьля Другой сусьветнай вайны ў сэзоне 1946—1947 гадоў. З тых часоў каманда ніколі не зьніжалася ніжэй за шостае месца.

«Андэрлехт» доўгі час праводзіў свае хатнія матчы на стадыёне «Астрыд-парк» у муніцыпалітэце Андэрлехт з 1917 году. Цяперашні іхны стадыён, «Констант Вандэн Сток», быў упершыню адчынены ў 1983 годзе. Асноўнымі колерамі клюбу зьяўляюцца фіялетавы й белы. Клюб мае сталых супернікаў, «Бруге», «Стандард» (Льеж) і «Брусэль».

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Клюб быў заснаваны пад назовам «Sporting Club Anderlechtois» 27 траўня 1908 году тузінам аматараў футболу ў кавярні «Канкордыя», якая разьмешчана на вуліцы д’Амаль у муніцыпалітэце Андэрлехт. Аднак, свой першы матч у гісторыі клюб адзначыў паразай з буйным лікам 11:8 угульне супраць каманды Інстытуту Сэн-Жоржа[1]. Клюб далучыўся да бэльгійскай футбольнай сыстэмы ў сэзоне 1909—1910 гадоў, пачаўшы выступы з самага нізкага дывізіёну. У сэзоне 1912—1913 гадоў «Андэрлехт» атрымаў прасоўваньне ў наступную лігу. Пасьля першага ж сэзону ўсе чэмпіянаты Бэльгіі былі прыпыненыя ў сувязі з пачаткам Першай сусьветнай вайны, і зноўку аднавіліся ў сэзоне 1919—1920 гадоў. З ростам папулярнасьці клюб пераехаў на большую пляцоўку, на новы стадыён у Астрыд-парку ў 1917 годзе, тады вядомы як Мэір Парк. Клюб пераменаваў стадыён у гонар свайго першага буйнога апекуна, прамыслоўца Эміля Вэрсэ. Паводле вынікаў сэзону 1920—1921 гадоў «Андэрлехт» быў павышаны да першага дывізіёну ў першы раз у сваёй гісторыі. На працягу 14 сэзонаў клюб чатыры разы вылятаў з найвышэйшай лігі й зноўку туды трапляў, атрымаўшы ў тыя часы свайго старэйшага канкурэнта — «Брусэль». У 1933 годзе, праз 25 гадоў пасьля свайго стварэньня клюб зьмяніў сваю назву на сучасную «Royal Sporting Club Anderlechtois». Разам з прасоўваньнем у найвышэйшую лігу Бэльгіі ў 1935 годзе «Андэрлехт» і па сёньняшні дзень ніколі не вылятаў у ніжэйшыя лігі.

Склад[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Актуальны на 9 жніўня 2018 году
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
1 Сьцяг Бэльгіі Бр Франк Букс 1986
3 Сьцяг Ангельшчыны Аб Джэймз Лоўрэнс 1992
4 Сьцяг Гамбіі Аб Бубакар Санэ 1994
5 Сьцяг Украіны ПА Яўген Макаранка 1991
7 Сьцяг Гандурасу ПА Андзі Нахар 1993
8 Сьцяг Бэльгіі ПА Пітэр Геркенс 1995
9 Сьцяг Бэльгіі Нап Ляндры Дымата 1997
10 Сьцяг Японіі ПА Рота Марыёка 1991
11 Сьцяг Зімбабвэ Нап Ноўледж Мусона 1990
12 Сьцяг Францыі ПА Дэніс Апія 1992
15 Сьцяг ЗША ПА Кені Саеф 1993
16 Сьцяг Францыі Бр Тама Дыдыён 1995
17 Сьцяг Сэрбіі ПА Лука Аджыч 1998
19 Сьцяг Харватыі Нап Іван Сантыні 1989
20 Сьцяг Бэльгіі ПА Свэн Кумс 1988
22 Сьцяг Бэльгіі Аб Эліяс Кабо 1997
25 Сьцяг Францыі ПА Адрыен Трэбэль 1991
Пазыцыя Імя Год нараджэньня
30 Сьцяг Бэльгіі Бр Бой дэ Ёнг 1994
37 Сьцяг Сэрбіі Аб Іван Обрадавіч 1988
38 Сьцяг Ганы Нап Даўда Магамэд 1998
39 Сьцяг Дэмакратычнай Рэспублікі Конга Аб Эдо Каембэ 1998
40 Сьцяг Бэльгіі Нап Франсыс Амюзю 1999
41 Сьцяг Ганы Аб Эмануэл Соўа Аджэй 1998
42 Сьцяг Бэльгіі Аб Анэс Дэлькруа 1999
44 Сьцяг Харватыі Аб Антоніё Міліч 1994
45 Сьцяг Бэльгіі Аб Сэбастыян Барнаў 1999
47 Сьцяг Малі Аб Абдул Карым Дантэ 1998
48 Сьцяг Бэльгіі ПА Альбэрт Самбі Ляканга 1999
52 Сьцяг Бэльгіі Бр Іліяс Мута Сэбтаўі 1999
55 Сьцяг Босьніі і Герцагавіны Аб Огнен Уранеш 1989
56 Сьцяг Бэльгіі ПА Алексыс Салемакерс 1999
77 Сьцяг Альбаніі ПА Крысталь Абазай 1996
99 Сьцяг Бэльгіі ПА Закарыя Бакалі 1996

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Андэрлехт Брусэльсховішча мультымэдыйных матэрыялаў