Перайсьці да зьместу

Фэдэрыка Дымарка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Фэдэрыка Дымарка
Пэрсанальная інфармацыя
Нарадзіўся 10 лістапада 1997(1997-11-10)[1][2][3] (28 гадоў)
Рост 175 см
Вага 75 кг
Пазыцыя абаронца
Клюбная інфармацыя
Клюб Інтэрнацыянале
Нумар 32
Клюбы
Гады Клюб Гульні (галы)¹
2014—2017 Інтэрнацыянале 1 (0)
2016 Асколі[d] 15 (0)
2016—2017 Эмпалі 12 (0)
2017—2018 Сіён 9 (0)
2018— Інтэрнацыянале 142 (17)
2018—2019 Парма 13 (1)
2020—2021 Вэрона 48 (5)
Зборныя
2012—2014 Італія (да 17)[d] 23 (0)
2014—2016 Італія (да 19)[d] 17 (4)
2018—2019 Італія (да 21)[d] 11 (1)
2022— Італія 36 (3)

¹ Колькасьць гульняў і галоў за прафэсійны клюб лічыцца толькі
для нацыянальнай лігі, адкарэктавана на
9 лістапада 2025.
² Колькасьць гульняў і галоў за нацыянальную зборную
ў афіцыйных матчах, адкарэктавана на
16 лістапада 2025.

Фэдэры́ка Дыма́рка (па-італьянску: Federico Dimarco; нар. 10 лістапада 1997 году) — італьянскі футбаліст, абаронца клюбу «Інтэрнацыянале» і нацыянальнай зборнай Італіі.

Выхаванец акадэміі «Інтэрнацыянале». Дэбютаваў у складзе клюбу ў веку 17 гадоў матчы Лігі Эўропы супраць азэрбайджанскага «Карабаху»[4][5]. Дымарка ў тым матчы выйшаў на зьмену Данілё Д’Амброзіё на 84-й хвіліне. У Сэрыі А першы матч гулец правёў 31 траўня 2015 году супраць «Эмпалі». Гэта быў апошні матч сэзону, а сам абаронца зьявіўся на пляцоўцы замест Радрыга Палясіё на 89-й хвіліне[6]. У студзені 2016 году Дымарка выправіўся ў арэнду ў клюб Сэрыі Б «Асколі»[7]. Па сканчэньні сэзону на правах арэнды далучыўся да «Эмпалі», але ня здолеў дапамагчы клюбу захаваць месца ў найвышэйшым дывізіёне.

Улетку 2017 году Дымарка быў набыты швайцарскім «Сіёнам» за 3,91 млн эўра, але ўжо праз год за 7 млн эўра вярнуўся назад у мілянскі клюб[8]. Па вяртаньні ў «Інтэр» гулец зноў бавіў час у арэндах, абараняючы колеры «Пармы», а потым «Вэроны». З сэзону 2021—2022 гадоў пачаў стала выступаць у асноўным складзе «Інтэрнацыянале». У сьнежні 2021 году падоўжыў працоўнае пагадненьне з клюбам да чэрвеня 2026 году[9].

Прыцягваўся да матчу юніёрскай, юнацкай і моладзевай зборных Італіі. Толькі пасьля таго як замацаваўся ў складзе «Інтэрнацыянале» пачаў таксама выклікацца да нацыянальнай зборнай Італіі. Дэбютаваў у складзе зборнай 16 лістапада 2022 году ў таварыскім матчы супраць зборнай Альбаніі, які скончыўся перамогай апэнінцаў зь лікам 1:3. Праз чатыры дні гулец таксама згуляў 90 хвілінаў матчу супраць зборнай Аўстрыі ў чарговай таварыскай сустрэчы.

«Інтэрнацыянале»:

  1. Federico Dimarco // Transfermarkt (мн.) — 2000.
  2. FEDERICO DIMARCO // Argentine Soccer Database (гішп.)
  3. Federico Dimarco // As (гішп.)Madrid: PRISA, 1967. — ISSN 1888-6671
  4. «Federico Dimarco». UEFA Europa League.
  5. «Qarabağ hold Inter but fall short». UEFA.
  6. «Inter, Mancini è di parola: esordio per Federico Dimarco, il piccolo Alaba». La Gazzetta dello Sport.
  7. «Federico Dimarco all’Ascoli». Inter Milan.
  8. «Calciomercato». Lega Serie A.
  9. Campanale, Susy (23.12.2021). «'Lifelong Inter fan' Dimarco extends contract». Football Italia.

Вонкавыя спасылкі

[рэдагаваць | рэдагаваць код]