Уладзімер Астапенка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Уладзімер Астапенка
Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусі ў Парагваі і Пэру
31 жніўня 2018 — цяперашні час
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Папярэднік: Віктар Козінцаў
Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусі ў Рэспубліцы Чылі
22 траўня 2018 — цяперашні час
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусі ў Аргентыне і Ўругваі
7 сьнежня 2017 — цяперашні час
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Папярэднік: Віктар Козінцаў
Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Рэспублікі Беларусі ў Рэспубліцы Кубе
18 красавіка 2008 — 25 чэрвеня 2015
Прэзыдэнт: Аляксандар Лукашэнка
Папярэднік: Ігар Палуян
Наступнік: Аляксандар Аляксандраў
Генэральны консул Рэспублікі Беларусі ў Нідэрляндах
6 ліпеня 1993 — 18 кастрычніка 1994
Намесьнік міністра замежных справаў Беларусі
1992 — 19 траўня 1993
Прэзыдэнт: ---
Прэм’ер-міністар: Вячаслаў Кебіч
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся: 13 лістапада 1962 (57 гадоў)
Менск, СССР
Адукацыя: Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных зносін

Уладзі́мер Арка́дзевіч Астапенка (нар. 13 лістапада 1962, Менск, БССР) — беларускі палітык і дыплямат. Кандыдат юрыдычных навук (2000)[1]. Мае дыпляматычны ранг надзвычайнага і паўнамоцнага пасланьніка другое клясы[2].

Жыцьцяпіс[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Скончыў Маскоўскі дзяржаўны інстытут міжнародных зносін МЗС СССР (1985), асьпірантуру Беларускага дзяржаўнага ўнівэрсытэту і МГІМО-Ўнівэрсытэту МЗС РФ.

Дыпляматычную службу пачаў на пасадзе трэцяга сакратара МЗС БССР (1985—1990). У 1990—1992 — начальнік консульскага аддзелу міністэрства замежных справаў БССР[3].

З 1992 году па 19 траўня 1993 году — намесьнік міністра замежных справаў Беларусі[4]. З 6 ліпеня 1993 году да 18 кастрычніка 1994 году — генэральны консул Рэспублікі Беларусь у Гаазе[5][5]. У гэты ж дзень быў прызначаны дарадцам-пасланцам Амбасады Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Бэльґія [6]. Заставаўся на гэтай пасадзе да 27 ліпеня 1996 году[7].

Пасьля вяртаньня з-за мяжы працаваў у міністэрстве замежных справаў начальнікам упраўленьня міжнародных эканамічных адносінаў[8].

У 1997—2005 роках працаваў прарэктарам па міжнародных сувязях, а ў 2000—2008 — і загадчыкам катэдры міжнароднага прыватнага і эўрапейскага права Беларускага дзяржаўнага ўніэрсытэту[9].

18 красавіка 2008 году быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Кубе[10].

У 2015—2017 роках — начальнік Управы каардынацыі і плянаваньня МЗС Беларусі.

7 сьнежня 2017 прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Рэспублікі Беларусі у Аргентынскай рэспубліцы і па сумяшчальніцтве ў Рэспубліцы Ўругваю[11]. З 22 траўня 2018 року — па сумяшчальніцтве Надзвычайны і Паўнамоцны Амбасадар Беларусі ў Рэспубліцы Чылі[12]; з 31 жніўня таго ж року па сумяшчальніцтве стаў таксама Надзвычайным і Паўнамоцным Амбасадарам Беларусі ў Рэспубліцы Парагваю і Рэспубліцы Пэру[13].

У складзе дзяржаўнае дэлегацыі прымаў удзел у шматлікіх сэсіях Генэральнае Асамблеі ААН. Валодае ангельскай, гішпанскай і польскай мовамі.

Сям’я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Жанаты, маю дачку і двух сыноў.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Аўтарэферат дысэртацыі «Эвалюцыя Эўрапейскага Зьвязу ў сьвятле палажэньняў Амстэрдамскай дамовы 1999 року»
  2. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 18 апреля 2008 г. №222 «О назначении В. А. Астапенко Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Республике Куба и присвоении ему дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посланника второго класса» (рас.)
  3. ^ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 4 сентября 1991 г. №341 «О делегации Белорусской ССР на 46-ю сессию Генеральной Ассамблеи ООН»(рас.)
  4. ^ Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 19 мая 1993 г. №330 «Об освобождении В. А. Астапенко от обязанностей заместителя Министра иностранных дел» (рас.)
  5. ^ а б Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 6 июля 1993 г. №438 «О Генеральном консульстве Республики Беларусь в г. Гааге (Королевство Нидерландов)» (рас.)
  6. ^ Постановление Кабинета Министров Республики Беларусь от 18 ноября 1994 г. №185 «О назначении В. А. Астапенко Советником-Посланником Посольства Республики Беларусь в Королевстве Бельгия»(рас.)
  7. ^ Постановление Кабинета Министров Республики Беларусь от 27 июня 1996 г. №423 «Об освобождении В. А. Астапенко от обязанностей Советника-Посланника Посольства Республики Беларусь в Королевстве Бельгия»(рас.)
  8. ^ Постановление Кабинета Министров Республики Беларусь от 19 сентября 1996 г. №617 «О направлении делегации Республики Беларусь на 51-ю сессию Генеральной Ассамблеи ООН»(рас.)
  9. ^ Уладзімір Астапенка назначаны паслом Беларусі ў Кубе
  10. ^ Указ Президента Республики Беларусь от 18 апреля 2008 г. №222 «О назначении В. А. Астапенко Чрезвычайным и Полномочным Послом Республики Беларусь в Республике Куба и присвоении ему дипломатического ранга Чрезвычайного и Полномочного Посланника второго класса» (рас.)
  11. ^ Кадровый четверг: президент назначил новых замминистров и ректоров(рас.) Навіна дня. TUT.BY (7 сьнежня 2017). Праверана 29 верасьня 2020 г.
  12. ^ Кадровый вторник. Президент назначил новых послов, ректоров и председателей(рас.) Навіна дня. TUT.BY (22 траўня 2018). Праверана 29 верасьня 2020 г.
  13. ^ Президент назначил министра финансов и министра энергетики(рас.) Навіна дня. TUT.BY (31 жніўня 2018). Праверана 29 верасьня 2020 г.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Шаблён:Амбасадары Беларусі ў Пэру Шаблён:Амбасадары Беларусі ў Парагваі

Шаблён:Амбасадары Беларусі ва Ўругваі