Вышэйшыя навучальныя ўстановы Беларусі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
(Перанакіравана з «Сьпіс беларускіх ВНУ»)
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

На 15 лютага 2006 году ўсе 43 дзяржаўныя і 10 прыватных ВНУ Беларусі былі расейскамоўнымі[1].

За 1991—2013 гады колькасьць месцаў для прыёму ў ВНУ Беларусі вырасла з 37,5 тыс. да 97,5 тыс. чалавек (у 2,6 разу за 22 гады), што ў 2013 годзе складала ўтрая больш за плян прыёму ў прафэсійна-тэхнічныя вучэльні. Улетку 2013 году недабор на бюджэтнае навучаньне ў дзяржаўных ВНУ склаў 2414 месцаў, зь іх 1643 (68 %) месцы на дзённы паток. Заплянаваны набор на бюджэт выканалі толькі 19 з 45 дзяржаўных ВНУ. Недабор на платнае навучаньне ў дзяржаўныя ВНУ склаў 19,2 тыс. чалавек (36 %). У прыватныя ВНУ на 8,8 тыс. месцаў набралі 4,8 тыс. першакурсьнікаў (недабор 46 %). Найбольшы недабор адзначаўся на настаўнікаў матэматыкі і фізыкі. Па-за сталіцай поўнага ўкамплектаваньня дасягнуў толькі Гарадзенскі дзяржаўны аграрны ўнівэрсытэт. Звыш паловы студэнтаў дзяржаўных ВНУ навучаліся платна, у тым ліку звыш 2/3 завочнікаў. Першакурсьнікамі сталі 55 % выпускнікоў агульнаадукацыйных школаў, да 80 % выпускнікоў гімназіяў і да 90 % выпускнікоў ліцэяў[2].

Берасьце і Берасьцейская вобласьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Віцебск і Віцебская вобласьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гародня і Гарадзенская вобласьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Гомель і Гомельская вобласьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Магілёў і Магілёўская вобласьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Менск[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Вышэйшыя навучальныя ўстановы Беларусісховішча мультымэдыйных матэрыялаў