Ота Ган

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Ота Ган
па-нямецку: Otto Hahn
Otto Hahn (Nobel).jpg
Нарадзіўся 8 сакавіка 1879(1879-03-08)[1][2][3]
Франкфурт-на-Майне, Каралеўства Прусія[4]
Памёр 28 ліпеня 1968(1968-07-28)[4][1][2][3] (89 гадоў)
Гётынген, Ніжняя Саксонія[4]
Навуковая сфэра ядзерная хімія
Месца працы Унівэрсытэт Фрыдрыха Вільгельма, Універсітэцкі каледж Лондана[d], Універсітэт Мак-Гіла[d], Бэрлінскі ўнівэрсытэт імя Гумбальта і Карнэльскі ўнівэрсытэт
Альма-матэр Марбурскі ўнівэрсытэт і Мюнхэнскі ўнівэрсытэт Людвіга-Максыміліяна
Навуковы кіраўнік Тэадор Цынке
Вядомы як адкрывальнік ядзернай ізамэрыі і расшчапленьня ўрану
Узнагароды і прэміі Нобэлеўская прэмія ў галіне хіміі (1944)
Аўтограф Аўтограф

Ота Ган (па-нямецку: Otto Hahn; 8 сакавіка 1879, Франкфурт-на-Майне — 28 ліпеня 1968, Гётынген) — нямецкі хімік, навуковец-наватар у галіне радыяхіміі, які адкрыў ядзерную ізамэрыю (Уран Z) і расшчапленьне ўрану. Атрымаў Нобэлеўскую прэмію па хіміі (1944). Глен Сыбарг назваў яго «бацькам ядзернай хіміі».

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Ота Гансховішча мультымэдыйных матэрыялаў