Хмяльніцкі
| Хмяльніцкі лац. Chmialnicki | |||||
| Населены пункт | |||||
| |||||
| Краіна | Украіна | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Вобласьць | Хмяльніцкая | ||||
| Першыя згадкі | 1431 | ||||
| Дата заснаваньня | 1431 | ||||
| Кіраўніцтва і ўлада | |||||
| Мэр | Аляксандар Сымчышын[d] | ||||
| Геаграфія | |||||
| Плошча | 93,05 км²[1] | ||||
| Вышыня НУМ | 295 м | ||||
| Часавы пас | |||||
| Каардынаты | 49°25′10″ пн. ш. 26°58′46″ у. д.HGЯO | ||||
| Насельніцтва | |||||
| Колькасьць | ▲ 268 527 чал. (2017)[2] | ||||
| Нацыянальны склад насельніцтва | украінцы — 88,3% расейцы — 7,9% палякі — 2,0% (2001) | ||||
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |||||
| Тэлефонны код | +380-382(2) | ||||
| Паштовыя індэксы | 29000 | ||||
| КОАТУУ | 6810100000 | ||||
| Сайт | Хмяльніцкая меская рада | ||||
| Хмяльніцкі на мапе Ўкраіны Хмяльніцкі | |||||
Хмяльніцкі (па-ўкраінску: Хмельницький, гістарычная назва — Пласкіраў, у 1795/1801—1954 роках — Праскураў) — места ў заходняй частцы Ўкраіны, на рацэ Паўднёвым Бугу. Адміністрацыйны цэнтар Хмяльніцкай вобласьці і Хмяльніцкага раёну. Плошча 94 км². Насельніцтва на 2025 год — 268 тыс. чал. Насельніцтва аглямэрацыі — 439,7 тыс. чал. Знаходзіцца за 281 км на паўднёвы захад ад Кіева. Чыгуначны вузел. Празь места праходзяць аўтамабільныя дарогі Чарнаўцы — Стараканстантынаў і Львоў — Крапіўніцкі — Данецк E50.
Хмяльніцкі — гістарычны цэнтар Цэнтральнага Падольля. У наш час места зьяўляецца буйным цэнтрам рынкавага гандлю (мясцовы рынак — трэці ў Эўропе па аб’ёме продажаў), агулам рынкі займаюць 1/3 частку тэрыторыі Хмяльніцкага.
Этымалёгія назвы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Сваю назву места атрымала ў гонар Багдана Хмяльніцкага, гістарычная назва Пласкіраў паходзіць ад рэчкі Плоская — прытоку Паўднёвага Буга.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- канец XIV — пачатак XV стагодзьдзяў: верагодны час заснаваньня паселішча, у складзе Вялікага Княства Літоўскага.[3]
- 1431: па сьмерці вялікага князя Вітаўта, кароль польскі Ягайла далучыў Пласкіраў да Польшчы.
- 1434: у Падольскім ваяводзтве.
- XVI—XVII стагодзьдзі: у Пласкіраве існаваў замак.
- XVII—XVIII стагодзьдзі: мястэчка, неаднаразова цярпеў ад ваенных канфліктаў.
- 1672—1699: знаходзіўся пад уладай Турэччыны.
- 1793: у выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі.
- 1795: цэнтар павету Падольскай губэрні.
- 1870: адкрыцьцё чыгункі Жмэрынка — Праскураў — Валачыск.
- 1919—1920: у Праскураве тройчы знаходзіўся Ўрад УНР і Дырэкторыя, тут у сакавіку 1919 адбылося апошняе паседжаньне Дырэкторыі ў поўным складзе.
- 16 лістапада 1920: у складзе УССР.
- 15 сакавіка 1941: цэнтар Камянец-Падольскай вобласьці.
- 8 ліпеня 1941 1941 — 25 сакавіка 1944: знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1881 — 14 554 чал.[4]
- 1897 — 22 915 (13 783 мужчыны і 9132 жанчыны), зь іх каля 29,8% складалі праваслаўныя, 30,1% — каталікі, 39,5% — юдаісты, 0,6% — іншыя.[5]
- 1991 — 244 тыс. чал.[6]
- 2009 — 290 тыс. чал.
Мова
[рэдагаваць | рэдагаваць код]| украінская мова | расейская | польская | беларуская |
|---|---|---|---|
| 88,39% | 10,36% | 0,39% | 0,07% |
Эканоміка
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Прадпрыемствы машынабудаваньня (трансфарматарныя падстанцыі, кавальска-прэсавае абсталяваньне, радыёапаратура, прыборы і інш.); харчовай (масласыраробнай, мясной), лёгкай (абутковай, швацкай, трыкатажнай і інш.), хімічнай і іншай прамысловасьці.
Галерея
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Вул. Праскураўская
- Рэчка Плоская ў мескім парку
- Будынак адміністрацыі вобласьці
- Вул. Падольская
Месты-сябры
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Асобы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Арыель Дзюран (1898—1981) — амэрыканская пісьменьніца
- Анатоль Кашпіроўскі (нар. 1939) — псыхатэрапэўт, гіпнатэзэр
- Аляксандар Панамароў (нар. 1973) — украінскі сьпявак
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Про зміну і встановлення меж міста Хмельницький і Хмельницького району Хмельницької області (укр.)
- ↑ Статистичний збірник «Чисельність наявного населення України на 1 січня 2017 року», — Київ, Державна служба статистики України, 2017 zip (укр.)
- ↑ Історія Хмельницького
- ↑ Proskurów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 53
- ↑ Проскуров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.
- ↑ Хмельницкий // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Proskurów // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IX: Poźajście — Ruksze. — Warszawa, 1888. S. 53—57
- Проскуров // Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона: В 86 томах (82 т. и 4 доп.). СПб, 1890—1907.
Вонкавыя спасылкі
[рэдагаваць | рэдагаваць код]
Хмяльніцкі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў