Перароўскі Млынок

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Перароўскі Млынок
трансьліт. Pieraroŭski Mlynok
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Жыткавіцкі
Сельсавет: Перароўскі
Вышыня: 130 м н. у. м.
Насельніцтва: 119 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2353
Паштовы індэкс: 247994
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 52°3′8″ пн. ш. 28°3′24″ у. д. / 52.05222° пн. ш. 28.05667° у. д. / 52.05222; 28.05667Каардынаты: 52°3′8″ пн. ш. 28°3′24″ у. д. / 52.05222° пн. ш. 28.05667° у. д. / 52.05222; 28.05667
Перароўскі Млынок на мапе Беларусі ±
Перароўскі Млынок
Перароўскі Млынок
Перароўскі Млынок
Перароўскі Млынок
Перароўскі Млынок
Перароўскі Млынок

Пераро́ўскі Млыно́к[1] (таксама — Млыно́к Пераро́ўскі[2]) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласьці, на правым беразе ракі Прыпяці, за 4 км на захад ад Перарова. Перароўскі Млынок уваходзіць у склад Перароўскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Да 1924 году вёска ўваходзіла ў склад Тураўскай воласьці.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XX стагодзьдзе: 1924 год — вёска: 14 двароў, 86 жыхароў; 1994 год — 146 двароў, 287 жыхароў; 1999 год — 250 жыхароў
  • XXI стагодзьдзе: 2010 год — 119 жыхароў

Гістарычная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

За чатыры кілямэтры на поўдзень ад вёскі, у лесе, знаходзіцца так званы Вал, або Акоп — старажытнае гарадзішча амаль што круглай формы. Найменьне Вал не выпадковае: гарадзішча, якое густа парасло лесам, абкружанае валам, ён найбольш захаваўся з паўночнага і ўсходняга бакоў. За гэтым валам разьмешчаны другі, меншы.

Гарадзішча знаходзілася побач з рэчкай, сьляды якой захаваліся ў выглядзе прадаўгаватых азёраў — Сіверскага (Северскага) і Мысьліч.

Вуліцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вуліцы: Жывёлагадоўца завулак, Жывёлагадоўца, Ленінская, Лясная, Палявая, Сонечная, Цэнтральная.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 180
  2. ^ Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Жыткавіцкага раёна / Рэд.-укл. В. Р. Феранц. — Мн.: Ураджай, 1994. — 767 с., [8] л.: іл. ISBN 5-7860-0614-X.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Жыткавіцкага раёна / Рэд.-укл. В. Р. Феранц. — Мн.: Ураджай, 1994. — 767 с., [8] л.: іл. ISBN 5-7860-0614-X.