Юркевіцкі сельсавет

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Юрке́віцкі сельсаветадміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жыткавіцкага раёну Гомельскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Юркевічы.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1919 годзе створаны ў складзе Жыткавіцкай воласьці Мазырскага павету Менскай (з 29 жніўня 1919 году да 10 жніўня 1920 году — Гомельскай) губэрні РСФСР (з 1 студзеня 1919 году — Беларускай ССР), з 10 жніўня 1920 году да 17 ліпеня 1924 году — Жыткавіцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні (да 18 сакавіка 1921 году), з 20 жніўня 1924 году — Жыткавіцкага раёну Мазырскай акругі (17 ліпеня 1924 году — 26 ліпеня 1930 году, 21 чэрвеня 1935 году — 20 лютага 1938 году), з 20 лютага 1938 году — Палескай (з 8 студзеня 1954 году — Гомельскай) вобласьці[1].

26 верасьня 2006 году рашэньнем Гомельскага абласнога Савету дэпутатаў населеныя пункты Лагвошчы, Падвосьце, Пясчанікі перададзеныя зь Людзяневіцкага сельсавету ў склад Юркевіцкага сельсавету[2].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1 студзеня 1933 году — 325 жыхароў, 57 двароў[3]

Населеныя пункты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1 студзеня 1933 году — 31[3]
  • 1 студзеня 1947 году — 6[4]
  • 1 студзеня 1986 году — 7[5]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Юркевичский сельский Совет депутатов и исполнительный комитет(рас.) // Фондавы каталёг дзяржаўных архіваў Рэспублікі Беларусь
  2. ^ «Об изменении административно-территориального устройства районов Гомельской области». Решение Гомельского областного Совета депутатов от 26 сентября 2006 г. № 295(рас.)
  3. ^ а б Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Жыткавіцкага р-на / Рэд.-укл. В. Р. Феранц. — Менск: Ураджай, 1994. — 767 с., [8] л. іл. ISBN 5-7860-0614-X. С. 272
  4. ^ Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1947 года. — Мн.: Госиздат БССР, 1947. — 303 с. С. 212
  5. ^ Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1986 года. — 7-е издание. — Мн.: Беларусь, 1986. — 231 с. С. 82

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]