Паграбішча (Вялейскі раён)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Паграбішча
трансьліт. Sakollie-Vuhal
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Вялейскі
Сельсавет: Хаценчыцкі
Насельніцтва: 7 чал.
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1771
Паштовы індэкс: 222456
СААТА: 6213878206
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 54°21′55″ пн. ш. 27°21′40″ у. д. / 54.36528° пн. ш. 27.36111° у. д. / 54.36528; 27.36111Каардынаты: 54°21′55″ пн. ш. 27°21′40″ у. д. / 54.36528° пн. ш. 27.36111° у. д. / 54.36528; 27.36111
Паграбішча на мапе Беларусі ±
Паграбішча
Паграбішча
Паграбішча
Паграбішча
Паграбішча
Паграбішча

Паграбі́шча[1] (таксама сустракаецца — Пе́ршае Паграбі́шча, Друго́е Паграбі́шча[1]) — вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Уваходзіць у склад Хаценчыцкага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У міжваенны час вёска знаходзілася вёска ў складзе гміны Хаценчыцы, Вілейскaга паветa, Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[2][3][4][5].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1931 год — 11 чалавекi[6]
  • 1921 год — 22 чалавекi[7]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu)
  2. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.
  3. ^ https://web.archive.org/web/20220427214757/https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf
  4. ^ https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3950665
  5. ^ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.
  6. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 57.
  7. ^ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 78.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]