Куранецкі сельсавет
| Куранецкі сельсавет | |
| Агульныя зьвесткі | |
|---|---|
| Краіна | |
| Статус | сельсавет Беларусі[d] |
| Адміністрацыйны цэнтар | Куранец |
| Дата ўтварэньня | 12 кастрычніка 1940 |
| Насельніцтва |
|
| Месцазнаходжаньне | |
| |
 Дадатковыя мультымэдыйныя матэрыялы | |
Куране́цкі сельсаве́т — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялейскага раёну Менскай вобласьці. Адміністрацыйны цэнтар — вёска Куранец.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]12 кастрычніка 1940 году створаны ў складзе Куранецкага раёну Вялейскай вобласьці.
20 верасьня 1944 году сельсавету перададзеныя населеныя пункты скасаванага Рэчкаўскага сельсавету.
5 ліпеня 1946 году раён перайменаваны ў Вялейскі, які ўвайшоў у склад Маладэчанскай вобласьці.
28 траўня 2013 году вёскі Асавец, Балашы, Варонічы, Гарадзілавічы, Грыгаркі, Губы, Дашкаўка, Жукавічы, Катлоўцы, Кішкарэпы, Куляшы, Навікі, Путрычы, Рэчкі, Стражы, Усьцінавічы перададзеныя ў склад Рабунскага сельсавету[2].
Населеныя пункты
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- 1 студзеня 1947 году — 21
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Численность сельского населения в разрезе сельсоветов (рас.) — Интерактивная информационно-аналитическая система распространения официальной статистической информации Республики Беларусь, Национальный статистический комитет Республики Беларусь.
- ↑ «Об изменении административно-территориального устройства районов Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 28 мая 2013 г. № 234 (рас.)
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4: Кадэты — Ляшчэня. — 432 с. — ISBN 985-11-0041-2 С. 313
- Гарады і вёскі Беларусі: энцыклапедыя. Т. 8. Мінская вобласць. Кн. 1 / рэдкал.: Т.У. Бялова (дырэктар) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2010. — 736 с.: іл. ISBN 978-985-11-0520-1. С. 557, 558, 695
- Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1947 года. — Мн.: Гос. изд-во БССР, 1947. — 300 с. С. 175