Перайсьці да зьместу

Нарушышкі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Нарушышкі
лац. Narušyški
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Віцебская
Раён: Пастаўскі
Сельсавет: Лынтупскі
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2155
СААТА: 2240828156
Нумарны знак: 2
Геаграфічныя каардынаты: 55°3′9″ пн. ш. 26°21′31″ у. д. / 55.0525° пн. ш. 26.35861° у. д. / 55.0525; 26.35861Каардынаты: 55°3′9″ пн. ш. 26°21′31″ у. д. / 55.0525° пн. ш. 26.35861° у. д. / 55.0525; 26.35861
Нарушышкі на мапе Беларусі ±
Нарушышкі
Нарушышкі
Нарушышкі
Нарушышкі
Нарушышкі
Нарушышкі

Нару́шышкі[1] — былы хутар у Беларусі, каля ракі Волксны. Уваходзіў у склад Лынтупскага сельсавету Пастаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

Асноўны артыкул: Наруш

Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае германскую (перадусім усходнегерманскую) этымалёгію імёнаў літоўскіх князёў і баяраў, фармант -нар- (-нор-) паходзіць ад гоцкага nasjan 'захоўваць, ратаваць'[2]. Імя Норуш (Норыш) гістарычна бытавала ў Польшчы: Norusch (1446 год), Norisch (1442, 1444 і 1450 гады)[3].

Яшчэ этнограф і мовазнаўца Яўхім Карскі зьвяртаў увагу на тое, што ў латыскай Курляндыі, «большасьць беларускіх населеных месцаў заканчваюцца на -ішкі»[4], пазьней у рэчышчы палітыкі летувізацыі падобныя тапонімы на -ішкі азначылі як «гістарычна балтыйскія» і нават «тыпова летувіскія»[5]. Тым часам менскі дасьледнік Алёхна Дайліда зазначае, што «ва ўсходнегерманскіх мовах быў пашыраны суфікс -isk-: такім парадкам, так менаваная «лінія Сафарэвіча» (мяжа перавагі паселішчаў з назовамі на -ішкі ў Панямоньні) не абавязкова зьнітаваная з балтамі»[6].

20 чэрвеня 2008 году хутар ліквідавалі пастановай Пастаўскага раённага Савету дэпутатаў[7].

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf) С. 350.
  2. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  3. ^ Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 4. — Wrocław, 1974—1976. S. 73.
  4. ^ Карский Е. Ф. Белорусы. Т. 1. — Минск, 2006. С. 559.
  5. ^ Зайкоўскі Э. Балты цэнтральнай і ўсходняй Беларусі ў сярэднявеччы // Спадчына. № 1, 1999. С. 61—72.
  6. ^ Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 31.
  7. ^ «Об упразднении сельских населенных пунктов Поставского района». Решение Поставского районного Совета депутатов от 20 июня 2008 г. № 80 (рас.)