Корчыцы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Корчыцы
трансьліт. Korčycy
Першыя згадкі: 1491
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Берасьцейская
Раён: Кобрынскі
Сельсавет: Хідрынскі
Насельніцтва: 408 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1642
Паштовы індэкс: 225866
Нумарны знак: 1
Геаграфічныя каардынаты: 52°6′34″ пн. ш. 24°22′40″ у. д. / 52.10944° пн. ш. 24.37778° у. д. / 52.10944; 24.37778Каардынаты: 52°6′34″ пн. ш. 24°22′40″ у. д. / 52.10944° пн. ш. 24.37778° у. д. / 52.10944; 24.37778
Корчыцы на мапе Беларусі ±
Корчыцы
Корчыцы
Корчыцы
Корчыцы
Корчыцы
Корчыцы

Ко́рчыцы[1] (таксама — Ко́рчычы[2]) — вёска ў Кобрынскім раёне Берасьцейскай вобласьці. Корчыцы ўваходзяць у склад Хідрынскага сельсавету. За 12 км на поўдзень ад гораду і чыгуначнай станцыі Кобрынь, 56 км ад Берасьця. Транспартныя сувязі па аўтадарозе Кобрынь — Дзівін. Фактычна складаецца зь дзьвюх вёсак Вялікія Корчыцы (Забужкі) і Малыя Корчыцы (Кіганы).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1491: княгіня Фядора (Тэадора) Іванаўна (з роду Рагацінскіх, жонка князя Івана Сямёнавіча Кобрынскага) запісала сяло Корчычы з усімі даходамі манастырскай царкве Сьвятога Спаса ў Кобрыні. Гэтае наданьне было пацьверджана ў 1512 годзе вялялікім князем ВКЛ і каралём Польшчы Жыгімонтам I Старым, у 1633 годзе — яго жонкай каралевай Бонай, у 1647 годзе — каралём Уладзіславам IV і г. д.
  • 1549: сяло Корчыцы «два жеребіи а Римоновских дымы» і «другой жеребій Здавновских».
  • 1668: Корчыцы — фундушавае сяло Кобрынскай архімандрыі, якое згодна з унівэрсалам Міхаіла Казіміра Паца вызвалялася ад ваенных пабораў і пастою.
  • Пасьля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай (1795) у складзе Расейскай імпэрыі, у Кобрынскім павеце, з 1801 году ў Гарадзенскай губэрні.
  • 1846: 2 вёскі: Корчыцы-Забужкі — 23 двары, 199 жыхароў, і Корчыцы-Кіганы — 12 двароў 93 жыхары, у складзе фальварку Антанін, які быў пабудаваны ў 1839 годзе ва ўрочышчы Палонна архіепіскапам менскім і бабруйскім Антоніем.
  • 1890: вёскі Корчыцы-Кіганы, 421 1/2 дзес. зямлі, і Корчыцы-Забужкі, 601 1/2 дзес. зямлі, Верхалескай воласьці Кобрынскага павету Гарадзенскай губэрні.
  • 1897: у вёсцы Кіганы (Корчыцы) 30 двароў, 215 жыхароў, меліся царква на могілках, хлебазапасная крама; у вёсцы Забужкі (Корчыцы) — 42 двары, 304 жыхары, хлебазапасная крама.
  • 1911: вёска Корчыцы ў Навасёлкаўскай воласьці Кобрынскага павету, 569 жыхароў.
  • 1921: у складзе міжваеннай Польшчы, у Навасёлкаўскай гміне Кобрынскага павету Палескага ваяводзтва, вёскі — Корчыцы Вялікія, 26 двароў, 166 жыхароў, і Корчыцы Малыя, 21 двор, 77 жыхароў. У 1930-я г. працавалі школа і вячэрнія курсы.
  • 1939: у складзе Беларускай ССР
  • 15 студзеня 1940: у Дзівінскім раёне Берасьцейскай вобласьці
  • 12 кастрычніка 194030 кастрычніка 1959: у Верхалескім сельсавеце
  • 8 жніўня 1959: у Кобрынскім раёне
  • 1940: 64 двары, 315 жыхароў, вёска Корчыцы Малыя — 42 двары, 179 жыхароў; працавала пачатковая школа
  • 19411945: у Вялікую Айчынную вайну Корчыцы акупаваны нямецкімі войскамі з чэрвеня 1941 году да ліпеня 1944 году
  • 1949: арганізаваны калгасы: імя Варашылава ў вёсцы Корчыцы Вялікія (старшыня М. А. Кірылюк), імя Чапаева ў вёсцы Корчыцы Малыя (25 гаспадарак, старшыня Ф. Кірылюк).
  • 1959: вёскі налічвалі: Корчыцы Вялікія — 260 жыхароў, Корчыцы Малыя — 160 жыхароў.
  • 1970: 262 і 144 жыхары. Пазьней вёскі аб’ядналіся ў адну пад назвай Корчыцы.
  • 1999: вёска, 187 гаспадарак, 523 жыхары, цэнтар калгасу «Сьцяг Перамогі» (з 2004 СВК «Раданескі»), у які ўваходзяць вёскі Ляхчыцы і Навасадкі.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 2010 год — 408 чалавек
  • 2005 год — 182 двары, 490 чалавек
  • 1999 год — 499 чалавек

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Працуюць дзіцячы сад, клюб, бібліятэка, базавая школа, фэльчарска-акушэрскі пункт, крама, аддзяленьне сувязі, вэтучастак.

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Корчыцах нарадзіўся Мікалай Казюк (1898—1979) — беларускі літаратурны крытык, палкоўнік, выкладчык ваенна-паветранай акадэміі імя Гагарына

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010. — 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf) С. 191
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2010. — 318 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf) С. 192

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]