Камарын

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Камарын
трансьліт. Kamaryn
Дом культуры
Дом культуры
Komaring.jpg Flag of Kamaryn.png
Герб Камарына Сьцяг Камарына
Першыя згадкі: XIV стагодзьдзе
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Гомельская
Раён: Брагінскі
Пасялковы савет: Камарынскі
Плошча: 2,320244 км²
Насельніцтва (2018)
колькасьць: 1804 чал.[1]
шчыльнасьць: 777,5 чал./км²
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2344
Паштовы індэкс: 247650
Нумарны знак: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°26′16″ пн. ш. 30°34′5″ у. д. / 51.43778° пн. ш. 30.56806° у. д. / 51.43778; 30.56806Каардынаты: 51°26′16″ пн. ш. 30°34′5″ у. д. / 51.43778° пн. ш. 30.56806° у. д. / 51.43778; 30.56806
Камарын на мапе Беларусі ±
Камарын
Камарын
Камарын
Камарын
Камарын
Камарын
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Кама́рын[2] (таксама Камары́н[2]) — мястэчка ў Беларусі, на правым беразе Дняпра каля Камарынскага возера. Цэнтар пассавету Брагінскага раёну Гомельскай вобласьці. Насельніцтва на 2018 год — 1804 чалавекі[1]. Знаходзіцца за 52 км ад Брагіна, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Ёлча (лінія Оўруч — Палтава), на захад ад граніцы з Украінай. Аўтамабільная дарога злучае мястэчка з Брагінам; рачная прыстань.

Камарын — даўняе мястэчка гістарычнай Рэчыччыны (Панізоўя).

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вялікае Княства Літоўскае[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню Камарын упамінаецца ў XIV стагодзьдзі, пазьней вёска ў складзе Рэчыцкага павету Менскага ваяводзтва.

Пад 1449 годам Камарын значыцца ў Літоўскай мэтрыцы.

Пад уладай Расейскай імпэрыі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Камарын апынуўся ў складзе Расейскай імпэрыі, у Рэчыцкім павеце[3] Менскай губэрні. На 1866 год у мястэчку быў 51 двор. Пад 1879 годам значыцца як паселішча ў Ёлчанскім царкоўным прыходзе.

Паводле вынікаў перапісу (1897), у Камарыне дзейнічала царква, працавалі 2 скураапрацоўчыя майстэрні і 12 крамаў. У 1899 годзе адкрылася пошта. На 1908 год — 104 двары, побач было аднайменнае ўрочышча (1 двор).

Найноўшы час[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

25 сакавіка 1918 году згодна з Трэцяй Устаўной граматай Камарын абвяшчаўся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 году згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі ён увайшоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала мястэчка разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР. У 1926 годзе Камарын вярнулі БССР, дзе ён стаў цэнтрам раёну (з 25 сьнежня 1962 году ў Брагінскім раёне). У 1929 годзе тут было 2 школы, хата-чытальня, бібліятэка, лекарскі ўчастак, вэтэрынарны пункт, аддзяленьне спажывецкай каапэрацыі, сельскагаспадарчае крэдытнае таварыства. У 1930 годзе працавалі маслазавод, кузьня, друкарня (з 1931 году), цагельнаганчарны завод (з 1931 году), шавецкая і кравецкая майстэрні, будаўнічая арцель, пякарня, вятрак, конны млын, сенапрэсавальны завод, ваўначоска. Выходзіла раённая газэта. У 1935 годзе зноў адкрылася жыдоўская школа.

У Другую сусьветную вайну з 28 жніўня 1941 да 23 верасьня 1943 году Камарын знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй. 17 лістапада 1959 году паселішча атрымала афіцыйны статус пасёлку гарадзкога тыпу[4].

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэмаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XIX стагодзьдзе: 1856 год — 98 чал.; 1897 год — 550 чал.
  • XX стагодзьдзе: 1908 год — 614 чал. у мястэчку Камарыне і 5 чал. ува ўрочышчы Камарыне; 1959 год — 1608 чал.; 1971 год — 1,6 тыс. чал.; 1997 год — 2,3 тыс. чал.[5]
  • XXI стагодзьдзе: 2004 год — 2,2 тыс. чал.[6]; 2006 год — 2,2 тыс. чал.; 2009 год — 2051 чал.[7] (перапіс); 2016 год — 1804 чал.[8]; 2017 год — 1777 чал.[9]; 2018 год — 1804 чал.[1]

Адукацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У Камарыне працуюць сярэдняя школа і дашкольная ўстанова.

Мэдыцына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Мэдычнае абслугоўваньне насельніцтва ажыцьцяўляе местачковая лякарня.

Культура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дзейнічаюць дом культуры, бібліятэкі.

Забудова[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Плян мястэчка квартальны, вуліцы простыя, забудова пераважна драўляная сядзібнага тыпу. У 1987—1994 гадах будаваліся мураваныя дамы на 96 кватэраў, у якіх разьмясьціліся перасяленцы з забруджаных месцаў у выніку Чарнобыльскай катастрофы.

Эканоміка[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Прадпрыемствы харчовай прамысловасьці, лясная гаспадарка.

Турыстычная інфармацыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Інфраструктура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Да Камарыну можна даехаць маршрутным аўтобусам ад Гомелю[10]. Спыніцца можна ў гасьцініцы.

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Могілкі юдэйскія

Страчаная спадчына[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Царква (1911)

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Віктар Шматаў (1936—2006) — беларускі мастак, мастацкі крытык і гісторык мастацтва

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  2. ^ а б Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 68
  3. ^ Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich. Tom IV: Kęs — Kutno. — Warszawa, 1883. S. 308
  4. ^ Указ Президиума Верховного Совета Республики Беларусь от 17 ноября 1959 г. «О преобразовании деревни Комарин Комаринского района Гомельской области в городской поселок»
  5. ^ ЭГБ. Т. 4. — Менск, 1997. С. 40.
  6. ^ Гарады і вёскі Беларусі. Энцыкл. Т. 2. Кн. 2. — Менск, 2005.
  7. ^ Перепись населения — 2009. Гомельская область(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  8. ^ Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  9. ^ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа(рас.) Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь
  10. ^ Расписание междугородных автобусов и маршрутных такси Гомеля — Транспорт в Гомеле(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Камарынсховішча мультымэдыйных матэрыялаў