Георгі Галенчанка

Георгі Галенчанка
	Георгі Галенчанка; лац. Hieorhi Halenčanka
Дата нараджэньня	28 лютага 1937
Месца нараджэньня	Петразаводзк, РСФСР, СССР;
Дата сьмерці	9 сакавіка 2026 (89 гадоў)
Месца сьмерці	Менск, Беларусь;
Месца вучобы	гістарычны факультэт БДУ;
Занятак	мэдыявіст, кнігазнавец, гісторык, скарыназнавец
Навуковая сфэра	гісторыя, кнігазнаўства[d] і гісторыя высокага друку[d]
Месца працы	Інстытут гісторыі НАН Беларусі; БДУ; Нацыянальная бібліятэка Беларусі; Эўрапейскі гуманітарны ўнівэрсытэт; Рэспубліканскі інстытут вышэйшай школы[d]; Унівэрсытэт імя Адама Міцкевіча;
Навуковая ступень	доктар гістарычных навук[d] (1965)
Узнагароды

Гео́ргі Я́каўлевіч Гале́нчанка (28 лютага 1937, Петразаводзк, РСФСР, СССР — 9 сакавіка 2026, Менск, Беларусь) — беларускі гісторык, кнігазнавец. Кандыдат гістарычных навук (1965). Мае вучня Аляксандра Грушу.

Біяграфія

У 1960 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўнівэрсытэт. У 1960—1962 гадох працаваў бібліятэкарам у Дзяржаўнай бібліятэцы БССР. У 1965 годзе скончыў асьпірантуру Маскоўскага дзяржаўнага гістарычна-архіўнага інстытуту.

У 1991—2005 гадох працаваў загаднікам аддзелу Інстытуту гісторыі НАН Беларусі. Да жніўня 2020 году быў галоўным навуковыв супрацоўнікам аддзелу гісторыі Беларусі сярэдніх вякоў і пачатку новага часу.

Навуковая дзейнасьць

Дасьледуе гісторыю беларускага кнігадрукаваньня XVI—XVIII стагодзьдзі У 1984 годзе ў Інстытуце манускрыптаў Нацыянальнай бібліятэкі Ўкраіны імя В. Вернадзкага (Кіеў) адкрыў зборнік архітэктурных рысункаў XVI—XVII ст., датычных Беларусі. Даводзіў, што большая частка арыгінальных рысункаў у ім выканана Янам Бэрнардоні^[3]^[4]. Разам з Тамарай Габрусь увёў у навуковы ўжытак і атрыбутаваў першыя на тэрыторыі Цэнтральнай і Ўсходняй Эўропы архітэктурна-праектныя рысункі XVI ст. зь Нясьвіжа.

Складальнік факсымільнага выданьня «Біблія» Францішка Скарыны ў 3 тамах (1990—1991). Важнае значэньне ў гістарыяграфіі скарыназнаўства маюць яго дасьледаваньні, прысьвечаныя астранамічным і храналягічным аспэктам «Малой падарожнай кніжкі» Францішка Скарыны. Адзін з аўтараў навукова-папулярнай кнігі «Францыск Скарына», выдадзенай ЮНЭСКА у Парыжы на францускай і ангельскай мовах (1979 і 1980 гады). Складальнік разьдзелу «Старадрукаваныя кірылічныя выданьні XVI—XVIII ст.» у зводным каталёгу «Кніга Беларусі. 1517—1917 гг.» (1986). Аўтар кніг «Францыск Скарына — беларускі і ўсходнеславянскі першадрукар» (1993), «Ідэйныя і культурныя сувязі ўсходнеславянскіх народаў у XVI — сярэдзіне XVII ст.» (1989). Напісаў шэраг артыкулаў для Энцыклапедыі гісторыі Беларусі.

Крыніцы

↑ Georgìj Âkaǔlevìč Galenčanka // ідэнтыфікатар VIAF
1 2 3 Halenčanka, Heorhìj Jakaŭlevìč // Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі
↑ Габрусь Т., Галенчанка Г. Скарбы старажытнага альбома // Навіны Беларускай Акадэміі. — С. 6. — 13 і 20 чэрв. 1990
↑ Галенчанка Г. Альбом Бернардоні: Новая крыніца да гісторыі архітэктуры і будаўніцтва ў Нясвіжы (канец XVI— пачатак XVII ст.) // Ад Полацка і Нясвіжа да Падуі і Венецыі. — Мінск: 1994. — С. 79—86.

Літаратура

Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Мінска. У 4 кн. Кн. 1-я. — Мн.: БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. ISBN 985-6302-33-1.

Вонкавыя спасылкі

Галенчанка Г. Я. «Інстытут гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі»

[_edc07c9ae2503a9c-1] Georgìj Âkaǔlevìč Galenčanka // ідэнтыфікатар VIAF

[_11fabf2a9896c196-2] 1 2 3 Halenčanka, Heorhìj Jakaŭlevìč // Нацыянальная служба Чэскай рэспублікі

[3] Габрусь Т., Галенчанка Г. Скарбы старажытнага альбома // Навіны Беларускай Акадэміі. — С. 6. — 13 і 20 чэрв. 1990

[4] Галенчанка Г. Альбом Бернардоні: Новая крыніца да гісторыі архітэктуры і будаўніцтва ў Нясвіжы (канец XVI— пачатак XVII ст.) // Ад Полацка і Нясвіжа да Падуі і Венецыі. — Мінск: 1994. — С. 79—86.

[1]

[2]

[3]

[4]