Альковічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Альковічы
трансьліт. Aĺkovičy
Альковічы
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Менская
Раён: Вялейскі
Сельсавет: Ільлянскі
Вышыня: 214,6[1] м н. у. м.
Насельніцтва: 40 чал. (2003)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 1771
Паштовы індэкс: 222442
СААТА: 6213827109
Нумарны знак: 5
Геаграфічныя каардынаты: 54°29′34″ пн. ш. 27°25′53″ у. д. / 54.49278° пн. ш. 27.43139° у. д. / 54.49278; 27.43139Каардынаты: 54°29′34″ пн. ш. 27°25′53″ у. д. / 54.49278° пн. ш. 27.43139° у. д. / 54.49278; 27.43139
Альковічы на мапе Беларусі ±
Альковічы
Альковічы
Альковічы
Альковічы
Альковічы
Альковічы
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Вікісховішчы

Алько́вічы[2]вёска ў Вялейскім раёне Менскай вобласьці. Да 28 траўня 2013 году Альковiчы — цэнтар Альковіцкага сельсавету[3]. Зараз Альковiчы уваходзіць у склад Ільлянскага сельсавету. Вёска знаходзіцца за 43 км у напрамку на ўсход ад гораду Вялейка, за 102 км ад Менску[4], за 3 км на поўнач ад аўтамабільнай дарогі Р63[5].

У 10 кiлямэтрах на паўночны захад ад Альковічаў разьмешчанае Вялейскае вадасховішча, у 3 кiлямэтрах на поўнач працякае рака Кабылянка, прыток Вяльлі. Вёска злучаная мясцовымі дарогамі з навакольнымі вёскамі Юнцfвічы, Аўcянікі, Стайкі, Мацькаўцы. Бліжэйшая чыгуначная станцыя знаходзiuцца ў Вялейцы.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Касьцёл Дабравешчаньня Найсьвяцейшай Дзевы Марыі

У 1800 годзе сяло, уласнасьць Леана Гарайна, 10 двароў, 71 жыхар; уніяцкая царква, карчма, 2 кірмашы штогод. У 1866 годзе сяло, у Крайскай воласьці Вялейскага павету; касьцёл, 1 кірмаш у год. У 1923 годзе мястэчка, цэнтар гміны, 28 двароў, 170 жыхароў.

У 1938 годзе мястэчка, у Ільлянскай вясковай гміне, 44 двары, 311 жыхароў. У 2003 годзе вёска, цэнтар сельсавету. 20 двароў, 40 жыхароў; мэдычная амбуляторыя, крама.


Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1994 год — 56 жыхароў, 29 двароў[4].

Славутасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Ліст карты N-36-55. Выданне 1987 г. Стан мясцовасьці на 1984 г.(рас.)
  2. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (djvu)
  3. ^ «Об изменении административно-территориального устройства районов Минской области». Решение Минского областного Совета депутатов от 28 мая 2013 г. № 234(рас.)
  4. ^ а б в Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Менск: БелЭн, 1996. — 552 с.: іл. ISBN 985-11-0036-6
  5. ^ Северная Беларусь: Атлас автотуриста / Гл. ред. И. Чумак. — Мн.: Квадрограф, 2010. — С. 16. — 48 с. — 10 000 ас. — ISBN 978-985-6434-56-6(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Менск: БелЭн, 1996. — 552 с.: іл. ISBN 985-11-0036-6 — С. 278.
  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Вілейскага р-на. — Менск: БелТА, 2003. — 702 с. — (Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі). — 3000 ас. — ISBN 985-6302-56-0
  • Республика Беларусь. Минская область: Общегеографический атлас / Ред. Г. Г. Науменко. — Мн.: РУП «Белкартография», 2008. — С. 7. — 48 с. — 10 000 ас. — ISBN 978-985-508-054-2(рас.)
  • Северная Беларусь: Атлас автотуриста / Гл. ред. И. Чумак. — Мн.: Квадрограф, 2010. — С. 16, 32. — 48 с. — 10 000 ас. — ISBN 978-985-6434-56-6(рас.)