Перайсьці да зьместу

Альбінаўшчына

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Альбінаўшчына
лац. Albinaŭščyna
Населены пункт
Краіна Беларусь
Вобласьць Віцебская
Раён Браслаўскі
Сельсавет Друеўскі
Часавы пас
Каардынаты 55°42′56,50″ пн. ш. 27°24′50,30″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць 1 чал. (1999)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код +375 2153
СААТА 2208827006
Нумарны знак 2
Альбінаўшчына на мапе Беларусі ±
Альбінаўшчына
Альбінаўшчына
Альбінаўшчына
Альбінаўшчына
Альбінаўшчына
Альбінаўшчына

Альбі́наўшчына[1] (на мапе генэрала Шубэрта 1865—1867 гадоў — Альмінаўшчына) — вёска ў Беларусі, каля ракі Плоды. Уваходзіць у склад Друеўскага сельсавету Браслаўскага раёну Віцебскай вобласьці.

Альмін або Альмен (Almin, Almen[a]) — імя германскага паходжаньня[2]. Іменная аснова ал- (імёны ліцьвінаў Альбут, Алігут, Аламунт; германскія імёны Albot, Algut, Alamunt) паходзіць ад гоцкага alls 'увесь, кожны'[3], а аснова -мін- (-мен-) (імёны ліцьвінаў Мінят, Асьміна, Гальмін; германскія імёны Miniatus, Osminna, Galmin) — ад гоцкага minan 'менаваць, памятаць, любіць'[4], minthi 'памяць'[5].

Да 8 красавіка 2004 году вёска ўваходзіла ў склад Друеўскага пасялковага савету.

  1. Паводле назваў мясцовасьцяў Alminishus, Almenesdorf, Almenswiler
  1. Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf)
  2. Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 53.
  3. Kremer D. Die Germanischen Personennamen in Katalonien // Estudis romànics. Nr. 14, 1972. S. 52.
  4. Дайліда А. Пачаткі Вялікага княства Літоўскага: ад стварэння да Крэўскай уніі / Рэц. С. Тарасаў. — Менск, 2019. С. 18.
  5. Morlet M.-T. Les noms de personne sur le territoire de l’ancienne Gaule du VIe au XIIe siècle. T. I: Les noms issus du germanique continental et les créations gallo-germaniques. — Paris, 1971. P. 169.
  • Albinowszczyzna, wieś, powiat dzisieński, gmina Druja //  S. 217