Надрэчча

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Надрэчча
трансьліт. Nadrečča
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Віцебская
Раён: Браслаўскі
Сельсавет: Друеўскі
Насельніцтва: 2 чал. (1999)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 2153
СААТА: 2208827181
Нумарны знак: 2
Геаграфічныя каардынаты: 55°47′45.9″ пн. ш. 27°23′4.7″ у. д. / 55.796083° пн. ш. 27.384639° у. д. / 55.796083; 27.384639Каардынаты: 55°47′45.9″ пн. ш. 27°23′4.7″ у. д. / 55.796083° пн. ш. 27.384639° у. д. / 55.796083; 27.384639
Надрэчча на мапе Беларусі ±
Надрэчча
Надрэчча
Надрэчча
Надрэчча
Надрэчча
Надрэчча

Надрэ́чча[1]вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласьці. Надрэчча ўваходзіць у склад Друеўскага сельсавету.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У міжваенны час вёска знаходзілася ў складзе гміны гміны Пераброддзе, пазней у складзе гміны Друя Дзісенскага павету, Віленскага ваяводзтва Польскай Рэспублікі[2][3][4][5].

Да 8 красавіка 2004 году вёска ўваходзіла ў склад Друеўскага пасялковага савету.

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1931 год — 25 чалавек[6]
  • 1921 год — 24 чалавекi[7]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Віцебская вобласць: нарматыўны даведнік / У. М. Генкін, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2009. — 668 с. ISBN 978-985-458-192-7. (pdf)
  2. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 6.
  3. ^ https://web.archive.org/web/20220427214757/https://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf
  4. ^ https://encyklopedia.pwn.pl/haslo/;3950665
  5. ^ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.
  6. ^ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1938, wolumin — 1, s. 11.
  7. ^ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej — Tom VII — Część II — Ziemia Wileńska — Powiaty: Brasław, Duniłowicze, Brasław i Wilejka, Główny Urząd Statystyczny Rzeczypospolitej Polskiej, Warszawa 1923, s 71.