Эліяс Канэцьці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эліяс Канэцьці
Elias Canetti 2.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 25 ліпеня 1905(1905-07-25)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10]
Русэ, Баўгарыя[11]
Памёр 14 жніўня 1994(1994-08-14)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][12] (89 гадоў)
Цюрых, Швайцарыя[11]
Пахаваны могілкі Флюнтэрн[13]
Сужэнец Veza Canetti[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, аўтар афарызмаў, драматург, хімік, эсэіст і аўтар
Мова баўгарская, сэфардзкая мова, нямецкая[1] і ангельская мова
Узнагароды
ордэн Pour le Mérite у мастацтве і навуцы

Нобэлеўская прэмія ў галіне літаратуры (1981)

Вялікая дзяржаўная прэмія Аўстрыі па літаратуры[d] (1967)

літаратурная прэмія Баварскай акадэміі прыгожых мастацтваў[d] (1969)

Прэмія Нэлі Закс (1975)

Gottfried-Keller-Preis[d] (1977)

Johann-Peter-Hebel-Preis[d] (1980)

Прэмія Франца Кафкі

Вялікая дзяржаўная прэмія Аўстрыі па літаратуры[d]

прэмія Георга Бюхнера[d] (1972)

Камандорскі крыж ордэну «За заслугі перад Фэдэратыўнай Рэспублікай Нямеччына»

Franz-Kafka-Preis[d] (1981)

Прэмія Франца Набля[d] (1975)

Прэмія горада Вены ў вобласці літаратуры[d] (1966)

ганаровы доктар Грацкага ўніверсітэта[d]

ганаровы доктар Унівэрсытэту Манчэстэру

ганаровы грамадзянін Вены (1985)

Austrian Decoration for Science and Art
Подпіс Unterschrift von Elias Canetti.jpg

Эліяс Канэцьці (па-ангельску: Elias Canetti; 25 ліпеня 1905 — 14 жніўня 1994) — аўстрыйскі, баўгарскі, брытанскі пісьменьнік, драматург, культуроляг, сацыяльны мысьляр.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў г. Русэ ў Баўгарыі і ўсё жыцьцё захоўваў баўгарскае грамадзянства. Паходзіў з габрэйскай (сэфардзкай) сям’і, дзе гаварылі на ладзіна. Дзяцінства і юнацтва яго прайшлі ў Баўгарыі, Вялікабрытаніі, Швайцарыі, Аўстрыі і Нямеччыне. Скончыў хімічны факультэт Венскага ўнівэрсытэту. У 1938 годзе ў сувязі з аншлюсам Аўстрыі зьехаў у Парыж, затым у Лёндан. З 1952 году — грамадзянін Вялікабрытаніі.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Самы вядомы твор пісьменьніка — раман «Асьляпленьне», у якім, працягваючы традыцыі Ф. Кафкі, пісьменьнік піша пра абсурднасьці і вар’яцтва навакольнага сьвету. У 1981 годзе гэты твор быў уганараваны Нобэлеўскай прэміяй па літаратуры. У творы было прадказана зьяўленьне ў шахматным сьвеце Робэрта Фішэра (хоць першапачаткова прозьвішча пэрсанажа Фішэрль і дзеяньне адбываецца ў сьне).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  2. ^ а б Encyclopædia Britannica
  3. ^ а б RKDartists
  4. ^ а б SNAC — 2010.
  5. ^ а б Discogs — 2000.
  6. ^ а б Архіў Мунцынгера — 1913.
  7. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  8. ^ а б Kritisches Lexikon der Gegenwartsliteratur
  9. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  10. ^ а б Roglo — 1997. — 8261991 экз.
  11. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118518801 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  12. ^ Берлінская акадэмія мастацтваў — 1696.
  13. ^ https://www.stadt-zuerich.ch/ted/de/index/gsz/natur-_und_erlebnisraeume/friedhoefe/friedhof_fluntern.html

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Эліяс Канэцьцісховішча мультымэдыйных матэрыялаў