Эліяс Канэцьці

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Эліяс Канэцьці
Elias Canetti 2.jpg
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся 25 ліпеня 1905(1905-07-25)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11][12]
Русэ, Баўгарыя[13]
Памёр 14 жніўня 1994(1994-08-14)[1][2][3][4][5][6][7][8][9][14][10][11][12] (89 гадоў)
Цюрых[13]
Пахаваны могілкі Флюнтэрн[15]
Сужэнец Veza Canetti[d]
Літаратурная дзейнасьць
Род дзейнасьці пісьменьнік, аўтар афарызмаў, драматург, хімік, эсэіст і аўтар
Мова баўгарская, сэфардзкая мова, нямецкая[1] і ангельская мова
Узнагароды
ордэн Pour le Mérite у мастацтве і навуцы Нобэлеўская прэмія ў галіне літаратуры

Вялікая дзяржаўная прэмія Аўстрыі па літаратуры[d] (1967)

літаратурная прэмія Баварскай акадэміі прыгожых мастацтваў[d] (1969)

Прэмія Нэлі Закс (1975)

Gottfried-Keller-Preis[d] (1977)

Johann-Peter-Hebel-Preis[d] (1980)

Прэмія Франца Кафкі

Вялікая дзяржаўная прэмія Аўстрыі па літаратуры[d]

прэмія Георга Бюхнэра (1972)

Камандорскі крыж ордэну «За заслугі перад Фэдэратыўнай Рэспублікай Нямеччына»

прэмія Франца Кафкі (1981)

прэмія Франца Набля (1975)

прэмія места Вены па літаратуры (1966)

ганаровы доктар Грацкага ўніверсітэта[d]

ганаровы доктар Унівэрсытэту Манчэстэру

ганаровы грамадзянін Вены (1985)

Austrian Decoration for Science and Art Pour le Mérite
Подпіс Unterschrift von Elias Canetti.jpg

Эліяс Канэцьці (па-ангельску: Elias Canetti; 25 ліпеня 1905 — 14 жніўня 1994) — аўстрыйскі, баўгарскі, брытанскі пісьменьнік, драматург, культуроляг, сацыяльны мысьляр.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся ў г. Русэ ў Баўгарыі і ўсё жыцьцё захоўваў баўгарскае грамадзянства. Паходзіў з габрэйскай (сэфардзкай) сям’і, дзе гаварылі на ладзіна. Дзяцінства і юнацтва яго прайшлі ў Баўгарыі, Вялікабрытаніі, Швайцарыі, Аўстрыі і Нямеччыне. Скончыў хімічны факультэт Венскага ўнівэрсытэту. У 1938 годзе ў сувязі з аншлюсам Аўстрыі зьехаў у Парыж, затым у Лёндан. З 1952 году — грамадзянін Вялікабрытаніі.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Самы вядомы твор пісьменьніка — раман «Асьляпленьне», у якім, працягваючы традыцыі Ф. Кафкі, пісьменьнік піша пра абсурднасьці і вар’яцтва навакольнага сьвету. У 1981 годзе гэты твор быў уганараваны Нобэлеўскай прэміяй па літаратуры. У творы было прадказана зьяўленьне ў шахматным сьвеце Робэрта Фішэра (хоць першапачаткова прозьвішча пэрсанажа Фішэрль і дзеяньне адбываецца ў сьне).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Bibliothèque nationale de France data.bnf.fr: плятформа адкрытых зьвестак — 2011.
  2. ^ а б Encyclopædia Britannica
  3. ^ а б RKDartists
  4. ^ а б SNAC — 2010.
  5. ^ а б Discogs — 2000.
  6. ^ а б Энцыкляпэдыя Бракгаўза
  7. ^ а б Kritisches Lexikon der Gegenwartsliteratur
  8. ^ а б Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  9. ^ а б Roglo — 1997. — 8549233 экз.
  10. ^ а б Proleksis enciklopedija — 2009.
  11. ^ а б Архіў прыгожых мастацтваў — 2003.
  12. ^ а б Munzinger Personen
  13. ^ а б Нямецкая нацыянальная бібліятэка, Бэрлінская дзяржаўная бібліятэка, Баварская дзяржаўная бібліятэка і інш. Record #118518801 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
  14. ^ Берлінская акадэмія мастацтваў — 1696.
  15. ^ https://www.stadt-zuerich.ch/ted/de/index/gsz/natur-_und_erlebnisraeume/friedhoefe/friedhof_fluntern.html

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg Эліяс Канэцьцісховішча мультымэдыйных матэрыялаў