Рудуты

Рудуты
лац. Ruduty
польск. *Reduty*
	Рудуты; лац. Ruduty; польск. Reduty
	Населены пункт
	Мясцовая назва: Ruduty; Былая назва: Рудолты;
Краіна	Польшча
Ваяводзтва	Падляскае
Павет	Бельскі
Гміна	Орля
Першыя згадкі	1577
Часавы пас	UTC+1; UTC+2 (летні час);
Каардынаты	52°39′48″ пн. ш. 23°21′21″ у. д.HGЯO
Насельніцтва
Колькасьць	138 чал. (2010)
Лічбавыя ідэнтыфікатары
Тэлефонны код	(+48) 85
Паштовы індэкс	17-106 Orla
Нумарны знак	BBI
Сайт	reduty.yoyo.pl
	Рудуты на мапе Польшчы Рудуты

Руду́ты, раней Рудолты (польск. Reduty, Rudołty, падляск. Rúduty) — вёска ў Польшчы, на рацэ Арлянцы. Уваходзяць у склад гміны Орля Бельскага павету Падляскага ваяводзтва.

Назва

Рудалт, пазьней Рудэльт (Rudolt, Rudelt) — імя германскага паходжаньня^[1]^[2].

Гісторыя

Вёску заснавалі на гасьцінцы зь Бельску ў Камянец, існавала тут карчма. У XVII ст. тут разьмяшчаўся фальварак і два вадзяныя млыны (уласьнікамі якіх былі Давід Валяшчук і Пётар Буратынскі). Вайна з швэдамі моцна зьнішчыла Рудуты — колькасьць заселеных хатаў зьменшылася з 52 да 15, а ў 1663 годзе з 23 валокаў зямлі пуставалі ажно 20,5. У 1693 годзе ўласьніца Орлі Людвіка Караліна Радзівіл падаравала 2 валокі зямлі а. Сэніяру Заблудоўскаму — настаўніку кальвінскага арлянскага збору. З XIX ст. Рудуты пасьпяхова разьвіваюцца (у 1832 годзе тут было 190 жыхары, а ў 1886 годзе больш як 350).

Насельніцтва

Дэмаграфія

1905 год — 338 чалавек у вёсцы Рэдултах і 50 чалавек у фальварку Рэдултах^[3]

Склад

Жыхары вёскі — этнічныя беларусы, якія карыстаюцца падляскім дыялектам, праваслаўныя (прыход Орля).

Крыніцы

↑ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 916.
↑ Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 40.
↑ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 67.

Вонкавыя спасылкі

Зьміцер Бартосік: Буслы над Рудутамі, Падарожжы Свабоды, Радыё Свабода, 26 чэрвеня 2010

[1] Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 916.

[2] Eule R. Germanische und fremde Personennamen als heutige deutsche Familiennamen // Festschrift zu dem fünfzigjährigen jubiläum des Friedrichs-realgymnasiums in Berlin. — Berlin, 1900. S. 40.

[3] Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 67.

[1]

[2]

[3]