Мікола Аўтуховіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку

Міко́ла Аўтухо́віч (7 студзеня 1963, Ваўкавыск, БССР) — беларускі прадпрымальнік, палітычны актывіст, палітвязень.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Нарадзіўся 7 студзеня 1963 году ў Ваўкавыску. Пасьля школы скончыў СПТВ-37 у Вялікай Бераставіцы, працаваў мэханікам па рамонце аўтамабіляў. З 1981 году служыў у войску ў Саратаўскай вобласьці Расеі кіроўцам у ракетных войсках стратэгічнага прызначэньня. Скончыў школу прапаршчыкаў, адправіўся служыць у Аўганістан. За ахову маста пад Кандагарам і ўдзел у іншых апэрацыях узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, двума мэдалямі — «За адвагу» і «За баявыя заслугі». Звольніўся з войска ў 1991 годзе старшым прапаршчыкам у Ваўкавыску, пачаў займацца бізнэсам[1].

Першае абмежаваньне волі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Быў зьняволены 7 ліпеня 2006 г. на 3 гады й 6 месяцаў з канфіскацыяй маёмасьці. Суд прызнаў яго вінаватым ва ўхіленьні ад выплаты падаткаў са стратамі для бюджэту ў асабліва буйным памеры, а таксама — у ажыцьцяўленьні прадпрымальніцкай дзейнасьці без рэгістрацыі й атрыманьня ліцэнзіі. Тэрмін зьняволеньня адлічваўся ад 15 кастрычніка 2005 году, калі яго пасадзілі ў сьледчы ізалятар у калёніі №1 у Менску.

Суд па канфіскацыі маёмасьці адбыўся пры канцы 2007 году. Міколу быў пакінуты дом, аўтабаза, палова таксовак і адзін асобны будынак. Былі сканфіскаваныя 13 таксовак, кватэра, два склады. Была прызначаная сума да спагнаньня, больш за 350 мільёнаў рублёў.

Быў адным з шасьці зьняволеных, вызваленых у выніку санкцыяў ЗША й ЭЗ. 18 студзеня 2008 году выйшаў на свабоду[2].

Другое абмежаваньне волі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

8 лютага 2009 году затрыманы ў другі раз.

5 траўня 2010 году асуджаны на 5 гадоў зьняволеньня паводле артыкула 295 частка 3 — «Незаконныя дзеяньні адносна агнястрэльнай зброі, боепрыпасаў і выбуховых рэчываў». Дадаткова прысуджаныя 2 месяцы зьняволеньня, матываваныя тым, што пасьля што новае злачынства было ўчыненае, не адбыўшы 2 месяцы з папярэдняга пакараньня.[3]

Адбываў пакараньне ў папраўчай калёніі №5 у г. Івацэвічы. У сьнежні 2011 г. на месяц быў зьмешчаны ў ПКТ — памяшканне камернага тыпу. Рашэньнем суда, які адбыўся 17 студзеня 2012 г., быў пераведзены ў турму Горадні[4].

Выйшаў на волю 8 красавіка 2014 году[5].

Крыніцы й заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Мікалай Аўтуховіч на palitviazni.info
  2. ^ Аўтуховіч на волі
  3. ^ Зьміцер Панкавец. Мікалай Аўтуховіч: чатыры гады за кратамі // Наша Ніва, 5 траўня 2010 г. Праверана 1 сакавіка 2013 г.
  4. ^ Мікалай Аўтуховіч: чатыры гады за кратамі // Хартыя’97, 8 лютага 2013 г. Праверана 1 сакавіка 2013 г.
  5. ^ Палітвязень Мікалай Аўтуховіч выйшаў на волю // eurobelarus.info, 8 красавіка 2014 г. Праверана 18 чэрвеня 2014 г.