Марцінаўка (Бабруйскі раён)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Марцінаўка
трансьліт. Marcinaŭka
Дата заснаваньня: 1922
Краіна: Беларусь
Вобласьць: Магілёўская
Раён: Бабруйскі
Сельсавет: Бортнікаўскі
Насельніцтва: 7 чал. (2010)
Часавы пас: UTC+3
Тэлефонны код: +375 225
Паштовы індэкс: 213857
Нумарны знак: 6
Геаграфічныя каардынаты: 53°9′44″ пн. ш. 29°36′4″ у. д. / 53.16222° пн. ш. 29.60111° у. д. / 53.16222; 29.60111Каардынаты: 53°9′44″ пн. ш. 29°36′4″ у. д. / 53.16222° пн. ш. 29.60111° у. д. / 53.16222; 29.60111
Марцінаўка на мапе Беларусі ±
Марцінаўка
Марцінаўка
Марцінаўка
Марцінаўка
Марцінаўка
Марцінаўка

Марці́наўка[1] (таксама — Марты́наўка[1][2]; па-расейску: Мартиновка) — вёска ў Бортнікаўскім сельсавеце Бабруйскага раёну Магілёўскае вобласьці. Знаходзіцца за 4 км ад чыгуначнае станцыі Цялуша на лініі Бабруйск — Жлобін.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Назоў паходзіць ад імя Мартын ці прозьвішча Мартынаў. У 1922 годзе фальварак Мартынаўка ператвораны ў пасёлак. Паводле перапісу 1926 году — пасёлак, 20 гаспадарак, 108 жыхароў. Пазьней пасёлак ператвораны ў вёску. У 1931 годзе створаны калгас «Абарона СССР» (14 сялянскіх гаспадарак).

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • XX стагодзьдзе: 1997 год — 9 двароў, 12 жыхароў; 1999 год — 11 жыхароў
  • XXI стагодзьдзе: 2007 год — 8 двароў, 12 жыхароў; 2010 год — 7 жыхароў

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Магілёўская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2007. — 406 с. ISBN 978-985-458-159-0. (djvu) С. 73
  2. ^ Мартынаўка // Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т. 5, кн. 1. Магілёўская вобласць / рэдкал.: Г.П. Пашкоў (дырэктар) [і інш.]. — Менск: БелЭн, 2008. — 728 с. ISBN 978-985-11-0409-9. С. 189

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Мартынаўка // Памяць. Бабруйскі раён : Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / Гал. рэд. Г. П. Пашкоў. — Мн., 1998. — С. 580