Маркоўскае
| Маркоўскае, трансьліт. Markoŭskaje | |
| Населены пункт | |
| Краіна | Беларусь |
|---|---|
| Вобласьць | Гомельская |
| Раён | Лельчыцкі |
| Сельсавет | Бараўскі |
| Першыя згадкі | XX стагодзьдзе |
| Геаграфія | |
| Вышыня НУМ | 150 м |
| Часавы пас | |
| Каардынаты | 51°43′28″ пн. ш. 28°12′32″ у. д.HGЯO |
| Насельніцтва | |
| Колькасьць | 364 чал. (2010) |
| Лічбавыя ідэнтыфікатары | |
| Тэлефонны код | +375 2356 |
| Паштовы індэкс | 247845 |
| СААТА | 3228836021 |
| Нумарны знак | 3 |
| Маркоўскае на мапе Беларусі ± Маркоўскае | |
Марко́ўскае[1] — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, на левым беразе ракі Убарці, за 11 км на ўсход ад Баравога, за 12 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтру Лельчыцаў, за 77 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, на аўтамабільнай дарозе Лельчыцы — Глушкавічы (Р36). Маркоўскае ўваходзіць у склад Бараўскога сельсавету.
Гісторыя
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Па пісьмовых крыніцах вядома з пачатку XX стагодзьдзе як хутар Лельчыцкай воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.
У ліпені 1943 году нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 4 жыхароў.
З 22 сьнежня 1959 году цэнтар сельсавету.
Насельніцтва
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- XX стагодзьдзе: 1909 год — 11 двароў, 72 жыхары; 1917 год — 15 двароў, 105 жыхароў; 1940 год — 65 двароў, 310 жыхароў; 1998 год — 158 двароў, 395 жыхароў; 1999 год — 402 жыхары; 2000 год — 153 двары, 374 жыхары
- XXI стагодзьдзе: 2010 год — 364 жыхары
Інфраструктура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]Цагельны завод, лясьніцтва, мэханічныя майстэрні. Базавая школа, клюб, бібліятэка, дзіцячы сад, фэльчарска-акушэрскі пункт, аддзяленьне сувязі, крама. Цэнтар калгасу імя М. І. Калініна.
Крыніцы
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- ↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4. (pdf) С. 212
Літаратура
[рэдагаваць | рэдагаваць код]- Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага р-на. — Мн.: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл. ISBN 985-6351-13-8.