Магілёўскі Мікольскі манастыр

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да навігацыі Перайсьці да пошуку
Манастыр
Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў)
Краявід Свята-Мікольскага манастыра
Краявід Свята-Мікольскага манастыра
Краіна Беларусь
Месцазнаходжаньне Магілёў
Каардынаты 53°53′37″ пн. ш. 30°20′44″ у. д. / 53.89361° пн. ш. 30.34556° у. д. / 53.89361; 30.34556Каардынаты: 53°53′37″ пн. ш. 30°20′44″ у. д. / 53.89361° пн. ш. 30.34556° у. д. / 53.89361; 30.34556
Канфэсія праваслаўе
Эпархія Магілёўская эпархія 
Тып Праваслаўны манастыр
Першае згадваньне XVII стагодзьдзе
Статус Працуе
Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў) на мапе Беларусі
Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў)
Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў)
Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў)
Commons-logo.svg Сьвята-Мікольскі манастыр (Магілёў) на Вікісховішчы

Сьвя́та-Міко́льскі манасты́р — праваслаўны жаночы манастыр Беларускага экзархату Расейскай праваслаўнай царквы ў горадзе Магілёве. На тэрыторыі манастыра знаходзяцца Сьвята-Мікольскі Сабор і храм прападобнага Ануфрыя Вялікага.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Будаўніцтва манастыра пачалося ў XVII стагодзьдзі, калі кіеўскі мітрапаліт Пётар (Магіла), атрымаў згоду польскага караля Ўладзіслава IV на будаўніцтва ў Магілёве царквы Сьвятога Мікалая. Падчас праўленьня магілёўскай эпархіяй япіскапам Сільвестрам (Косавым) ў 1637 г. была пабудавана часовая драўляная Мікольская царква. Будаўніцтва неацепленнага цаглянага храму пачалося ў 1669 годзе, а ў 1672 г. ён быў асьвечаны біскупам Феадосіем I (Васілевічам).[1]

У пачатку XVIII стагодзьдзя манастыр быў падвергнуты нападу швэдаў, а пазьней — пасьля захопу гораду расейскімі войскамі — татарскіх і калмыцкіх палкоў Пятра I. Сьвята-Мікольскі манастыр быў падпалены і значна пацярпеў падчас пажару. У 1719 г. апошнія манашкі манастыра перасяліліся ў Баркалабаўскі манастыр. У гэты самы час пачаў дзейнічаць мужчынскі манастыр, які праіснаваў да 1754 году. З 1754 году да 30-х гадоў XX стагодзьдзя манастыр дзейнічаў як прыход.

У 1793 годзе пры архіяпіскапе Георгіі (Каніскім) было пачата будаўніцтва зімовага ацепленага храму побач зь Мікольскім саборам, які ў 1798 быў асьвечаны архіяпіскапам Анастасіям (Раманенка-Братаноўскім), цяпер гэта Ануфрыеўскі храм.

Іканастас царквы

Не пазьбегнуў ганеньняў на царкву ў гады савецкай улады і горад Магілёў . Царкоўная рэчы храмаў манастыра былі канфіскаваныя і выкарыстоўваліся не па прызначэньні, іканастас быў разбураны. А ў 1934 годзе па сьмерці сьвятара Міхаіла Пляшчынскага Сьвята-Мікольскі сабор быў зачынены. У 1937 годзе спыніла існаваньне і Магілёўская эпархія (адроджана ў 1989 годзе).

З 1937 году ў Сьвята-Мікольскім саборы знаходзілася перасыльная турма. У 1941 годзе турма была зачыненая. З 1946 году ў саборы разьмяшчалася кніжная база.

З 1956 па 1990 год вяліся, гэтак званыя, рэстаўрацыйныя работы, у ходзе якіх будынак Сьвята-Мікольскага храма прыйшоў у яшчэ большы заняпад, бо гэтыя работы вяліся не царквой, а савецкаю ўладаю.

Адраджэньне манастыра; сучасная жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Царква Сьв. Мікалая
Царква Сьв. Мікалая у пач. XX ст.

У 1989 годзе адбылося адраджэньне магілёўскай эпархіі . Кіруючым архірэем адноўленай эпархіі быў прызначаны архіяпіскап Магілёўскі і Мсьціслаўскі Максім (Кроха). Першай настаяцелькай манастыра пасьля яго аднаўленьня стала ігуменьня Яўгенія (Валашчук). Шмат у чым дзякуючы Ўладыцы Максіму адрадзіўся і ўладкаваўся магілёўскі Сьвята-Мікольскі жаночы манастыр. 28 сакавіка 1991 г. быў асьвечаны зімовы Ануфрыеўскі храм Сьвята-Мікольскага манастыра. 18 чэрвеня 1991 г. манастыр наведаў Сьвяцейшы Патрыярх Аляксій II. Сьвяцейшы Патрыярх прынёс у дар манастыру ліційнае панікадзіла.

5 жніўня 1993 году ў Сьвята-Ануфрыеўскам храме прайшло паседжаньне Сьвятога Сыноду Беларускай Праваслаўнай Царквы на якім прылічылі да ліку мясцовашанаваных сьвятых сьвяціцеля Георгія (Каніскага) .

У 1995 годзе да Сьвята-Мікольскага храма падвялі ацяпленьне. У 1996 годзе пры кляштары было заснаванае сястрыцтва ў імя сьвятых пакутніцаў Веры, Надзеі, Любові і маці іх Сафіі. У тым жа 1996 годзе быў пабудаваны двухпавярховы корпус для сёстраў.

У манастыры знаходзяцца сьпісы Магілёва-Брацкай іконы Божай Маці, Бялыніцкай іконы Божай Маці, а таксама іконы «Дабрадатнае неба».

Звон на марцы 2007 г.

6 жніўня штогод зьдзяйсьняецца хрэсны ход ад манастыра да дому, дзе жыў і працаваў сьвяціцель Георгі (Каніскі). Прадстаяцель Беларускай Праваслаўнай царквы Мітрапаліт Філарэт неаднаразова наведваў манастыр з сваім пастырскім візытам. Цяпер у манастыры дзейнічае Нядзельная школа і маладзёжны праваслаўны хор. Архіяпіскап Максім, дзякуючы стараннай працы якога, быў вернуты да жыцьця Сьвята-Мікольскі жаночы манастыр, пакоіцца цяпер на тэрыторыі манастыра каля Мікольскага сабору, тамсама пахавана і ігуменьня манастыра — ігуменьня Яўгенія (Валашчук).

4 сьнежня 2010 году ігуменьняй манастыра прызначана ігуменьня Эўфрасіньня.

Дадатковыя зьвесткі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1991 годзе падчас работ па адраджэньні манастыра былі знойдзены шматлікія чалавечыя парэшткі. Верагодней за ўсё гэта былі ахвяры сталінскіх рэпрэсіяў ,[2] бо ў канцы 30-х гадоў на тэрыторыі храма знаходзілася турма.

З жніўня 1915 г. па лістапад 1917 г. у Магілёве знаходзілася Стаўка Вярхоўнага Галоўнакамандуючага і імпэратар Мікалай II з сваёй вялікай сям’ёй падчас знаходжаньня ў стаўцы наведваў Сьвята-Мікольскі сабор.[3]

Улетку 2000 году, падчас кананізацыі Мікалая II Расейскай Праваслаўнай Царквой у Магілёве цудоўным чынам быў знойдзены партрэт імпэратара, які цяпер асьвечаны як ікона і разьмешчаны ў левай прыбудоўцы Сьвята-Мікольскага сабору, названай у гонар Сьвятых царственных пакутнікаў. Да іконы прымайстравана 5-рублёвая манэта, якую цар-імпэратар Мікалай II падарыў хлопчыку Сямёну Халімаву падчас наведваньня храма.

Галерэя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Свято-Никольский женский монастырь г. Могилёва. Издание Свято-Никольского женского монастыря, 2006. (рас.)
  2. ^ У Магілёўскім манастыры знайшлі рэшткі ахвяр сталінскіх рэпрэсіяў(рас.)
  3. ^ Мікалай II у Магілёве(рас.)

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Свято-Никольский женский монастырь г. Могилёва. — Издание Свято-Никольского женского монастыря, 2006.(рас.)

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Histvalue sign export.svg Аб’ект Дзяржаўнага сьпісу гісторыка-культурных каштоўнасьцяў Рэспублікі Беларусь, шыфр  511Г000017

Commons-logo.svg Магілёўскі Мікольскі манастырсховішча мультымэдыйных матэрыялаў